HPV (wirus brodawczaka ludzkiego)

Na twarzy

HPV lub wirus brodawczaka ludzkiego jest najczęstszą infekcją na świecie. Według naukowców ponad 90% ludzi na całym świecie jest zarażonych tym lub innym typem wirusa HPV. Obecnie istnieje ponad 70 odmian wirusa brodawczaka ludzkiego, ale tylko ułamek z nich jest interesujący dla lekarzy.

HPV należy do rodzaju papillomawirusów z rodziny papovawirusów. Źródłem infekcji jest chory lub nosiciel wirusów, czyli wirus HPV przenoszony jest tylko z jednej osoby na drugą.

Istnieją trzy sposoby transmisji tej infekcji:

  • kontakt z gospodarstwem domowym (poprzez dotyk);
  • seksualne (narządów płciowych, odbytu, jamy-narządów płciowych);
  • przy porodzie od matki do dziecka.

HPV oddziałuje na skórę i błony śluzowe: tworzą je różne brodawki, brodawki i kłykciny.

Wirus żyje we krwi człowieka i nie objawia się do pewnego czasu. Ale konieczne jest jedynie osłabienie odporności, ponieważ na skórze i / lub śluzie pojawiają się kiełki. To wyjaśnia dość długi okres inkubacji: od kilku tygodni do kilkudziesięciu lat.

Rodzaje HPV i ryzyko ich raka

Konwencjonalnie wszystkie typy wirusa HPV można podzielić na 2 grupy:

HPV, "winny" w powstawaniu brodawek;

  • Typy HPV 1,2,3,4 powodują powstawanie brodawek podeszwowych lub odcisków.
  • HPV 3.10.28, 49 rodzajów jest odpowiedzialnych za pojawienie się płaskich brodawek.
  • HPV typu 27 tworzy "brodę rzeźników".
  • Różne brodawki również powodują typy HPV: 5, 7, 10, 12, 14, 15, 17, 19-24, 26, 27, 29, 57.

HPV, "winny" rozwijających się brodawczaków i brodawki narządów płciowych;

  • HPV 6,11, 13, 16, 18, 31, 33, 31, 33, 58, 52, 39, 70, 30, 40, 42, 43, 51, 55, 57, 59, 61, 62, 64, 67 -69 typów powoduje powstawanie brodawczaków i brodawki narządów płciowych.

Jakie jest niebezpieczeństwo HPV?

HPV może powodować złośliwy nowotwór (rak skóry lub błony śluzowej). Istnieją 3 rodzaje jego onkogenei:

  • HPV o niskim ryzyku onkologicznym: 6, 11, 40, 42, 43, 44, 54, 61, 70;
  • HPV średniego ryzyka raka: 26, 31, 33, 35, 51, 52, 53, 58, 66;
  • HPV wysokiego ryzyka raka: 16, 18, 36, 39, 45, 56, 59, 66, 68.

Tabela: Korespondencja rodzaju choroby HPV

Objawy kliniczne wirusa brodawczaka ludzkiego

Najczęściej występująca forma kliniczna wirusa HPV. Na początku wyglądają jak kopulaste grudki, których rozmiar nie przekracza łebka. Następnie zaczynają rosnąć i jednocześnie ściemniać, ich powierzchnia staje się szorstka. Wokół brodawek matczynych powstają dzieci, w tym okresie możliwy jest ból i pieczenie.

Brodawki znajdują się z tyłu dłoni i stóp, w brodzie, na powiekach, na skórze głowy, między palcami, na podeszwach.

Brodawki podeszwowe są bolesne, z powodu nich osoba nie może chodzić. Niskie ryzyko onkogenne.

Ten typ brodawki wygląda jak róg skóry (długie nitkowate grudki). Z reguły są zlokalizowane na rękach i palcach dłoni, często występują w miejscu przecięcia. Nazywane HPV 2 i 7, jest to łagodna formacja, nie podatna na degenerację.

Takie brodawki nieznacznie wznoszą się ponad poziom skóry, mają tendencję do grupowania się. Kolor płaskich brodawek jest koloru cielistego lub jasnobrązowego, umiejscowiony na czole i ramionach. Może być zlokalizowany na penisie, szyjce macicy, w okolicy narządów płciowych iw odbycie.

Choroba dziedziczna. Występuje bardzo rzadko w postaci dermatozy. Wygląda jak dużo płaskich, brodawkowatych wysypek lub zabarwionych plam. Erupcje są łuszczące się, łączą się, lokalizują na twarzy, szyi, kończynach górnych. Z wyglądu choroba jest podobna do łupieżu. Być może degeneracja na raka. Nazywa się HPV 2, 3, 5, 8-10, 12, 14, 15, 17, 19, 20-25, 37, 47, 50 typów.

Zlokalizowane po bokach paznokcia, rosną w skórze i prowadzą do dystrofii płytki paznokcia. Nie podatny na złość.

Wygląda jak pojedyncza istota wyłącznie w górnej warstwie naskórka (częściej na głowie). Palenisko od 5 do 50 mm wygląda jak rozszerzająca się warstwa rogowa, czasami pokryta skorupami. Nazywany HPV typu 16. Edukacja jest podatna na zwyrodnienie na raka płaskokomórkowego.

Wygląd formacji przypomina kalafior lub grzebień koguta. Najczęściej brodawki są na napletka główki penisa, wokół cewki moczowej, wokół odbytu, na ustach sromowymi, na błony śluzowej pochwy, szyjki macicy, w kącikach ust, ujścia cewki moczowej.

Edukacja w części ustnej gardła.

  • Kwitnąca papillomatoza w jamie ustnej na zewnątrz również przypomina kalafior: białe płytki na błonie śluzowej jamy ustnej. Występuje u osób starszych. Brodawczak krtani może opaść na tchawicę, oskrzela i tkankę płucną, występuje u dzieci i dorosłych. Objawami brodawczaka krtani są dysfonia (zaburzenie mowy) i afonia (niezdolność mówienia), chrypka i trudności w oddychaniu. Jeśli wystąpi uszkodzenie części ustnej gardła HPV, może wystąpić rak.

Leczenie HPV

HPV nie może być usunięty z organizmu, więc wszystkie metody terapii są zredukowane do eliminowania zewnętrznych przejawów, to znaczy do niszczenia formacji.

Niszczące metody leczenia mają różną skuteczność i nie gwarantują, że brodawczak / kłykcina nie pojawi się ponownie. Takie metody obejmują:

  • chirurgiczne wycięcie brodawek / brodawczaków (stosuje się tylko w przypadku podejrzenia złośliwości);
  • elektrokoagulacja - kauteryzacja formacji przez koagulator, przez który przechodzi prąd elektryczny;
  • kriodestrukcja - zniszczenie brodawek przez ciekły azot;
  • leczenie laserem - wpływ na powstawanie wiązki laserowej;
  • metoda fal radiowych - wpływ na brodawkę / brodawczaka za pomocą aparatu "Surgitron".

Chemiczne metody leczenia:

  • spalanie kwasem salicylowym;
  • Obróbka tworzenia kwasu trichlorooctowego o stężeniu 50-90%;
  • kontaridin - stosowanie leku do edukacji przez okres 24 godzin;
  • solkoderm (mieszanina kwasów) - leczenie z edukacją lekową (wydajność jest bardzo niska).

Zastosowanie leków cytotoksycznych:

  • podofylina w postaci 10-25% roztworu alkoholu;
  • 5-fluorouracyl;
  • bleomycyna;
  • poidyna;
  • podofilotoksyna.

W celu zwiększenia skuteczności leczenia przeprowadza się terapię skojarzoną, polegającą na miejscowym usunięciu formacji i działaniu układowo niespecyficznych leków przeciwwirusowych i immunomodulujących. W tym przypadku osiąga się hamowanie aktywności HPV, a nawet całkowite jej zniszczenie. Leki te obejmują:

  • alokin-alpha ma działanie przeciwwirusowe i immunomodulujące, podaje się domięśniowo;
  • viferon (grupa interferonów) jest stosowana jako maść, żel lub czopki doodbytnicze;
  • geneferon (grupa interferonów) w formie czopków dopochwowych i doodbytniczych;
  • izoprinozyna działa immunostymulująco, jest stosowana w postaci tabletek wewnątrz;
  • immunomax odnosi się do immunomodulatorów, podaje się domięśniowo;
  • likopid ma działanie immunomodulujące, jest uwalniany w tabletkach do podawania doustnego;
  • płeć epigenowa posiada właściwości immunostymulujące, przeciwwirusowe, przeciwzapalne, przeciwświądowe i lecznicze, dostępna jest w postaci sprayu do zewnętrznego leczenia.

Diagnoza na podstawie objawów

Sprawdź swoje prawdopodobieństwo choroba i do którego lekarz powinien iść.

Rodzaje wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV)

Wirus brodawczaka ludzkiego to dość powszechna choroba, która dotyka prawie każdego człowieka na Ziemi. Niebezpieczeństwo rodzi się nie tyle z samych nowotworów, ile z ich rozwoju. Wiadomo, że niektóre typy brodawczaków przekształcają się w nowotwory złośliwe - raka. Ale nie wszystkie ich rodzaje są rakotwórcze. Istnieje 58 odmian wirusa. Wpisanie HPV pozwala skuteczniej walczyć z wirusem.

Szczepy wirusa brodawczaka różnią się stopniem niebezpieczeństwa dla ludzi

Jak zachodzi infekcja HPV?

Osobliwością HPV jest to, że po dostaniu się do organizmu, nie może pokazać się przez długi czas, od 2 miesięcy do 10 lat. Ale gdy tylko ludzki układ odpornościowy ulegnie awarii, wirus staje się aktywny i pojawiają się objawy kliniczne. Niektóre czynniki mogą niekorzystnie wpływać na ryzyko rozwoju wirusa brodawczaka.

Rozmiar HPV jest tak mały, że łatwo przenika przez najmniejsze obrażenia skóry i błon śluzowych. Zakażenie występuje na kilka sposobów:

  1. Seksualny - wirus brodawczaka ludzkiego dostaje się do błony śluzowej zewnętrznych i wewnętrznych narządów płciowych, podczas stosunku płciowego z partnerem chorym lub nosicielem choroby.
  2. Bytovym - za pomocą zwykłych ręczników, maszyn do golenia, szczoteczek do zębów, ubrań, pościeli itp.
  3. Od matki do dziecka - występuje podczas porodu. Jeśli matka ma brodawki narządów płciowych, wtedy gdy płód przechodzi przez kanał rodny, możliwe jest zakażenie samego dziecka.
  4. Własna infekcja - zdarza się, gdy brodawczaki są już obecne na ludzkim ciele, ale przenosi wirusa na inną jego część. Jeśli są nowotwory narządów płciowych, możesz mieć brodawki na rękach.

W ludzkim ciele może występować więcej niż jeden rodzaj brodawczaków, ale kilka. Niektóre z nich mogą mieć niskie ryzyko onkogeniczne, podczas gdy inne mogą być wysokie.

W przypadku samozakażenia osoba ta przenosi wirusa do różnych części ciała

Jakie są typy HPV?

Istnieje pewna klasyfikacja wirusa HPV. Są one podzielone na typy (83 typy) i grupy, w zależności od wysokości ryzyka rozwoju raka. Każdy z tych typów może występować u osób dowolnej płci i wieku.

Grupa 1 nie jest onkogenna. Osoby z tym rodzajem brodawczaków mogą nie martwić się o rozwój guza nowotworowego. Ta grupa obejmuje:

  • 1, 2 i 4 szczepy wywołują pojawienie się zrogowaciałych brodawek na podeszwach stóp;
  • 3, 10, 28 i 49 szczepów powoduje płaskie brodawki z żółtawą powierzchnią w całym ciele;
  • 5, 8, 12, 14, 15, 17, 19, 20, 36,37, 46, 47 i 50 szczepów mają dziedziczne, nowe przyrosty o dowolnym kształcie i znajdujące się na ramionach, szyi i klatki piersiowej;
  • 26, 27, 29 i 57 szczepów uformowanych po zewnętrznej stronie dłoni i palców dłoni, mają wygląd płaskich szarych guzków;
  • 7 szczep - "brodawki mięsne", na zewnątrz podobne do otwartych ran z wyblakłym mięsem na zewnątrz.

Grupa 2 to niski poziom ryzyka. Chociaż mały, ale istnieje możliwość, że pod wpływem niektórych czynników może rozwinąć się proces powstawania złośliwego guza. Grupa obejmuje następujące typy:

  • Szczepy 6 i 11 są najczęstszymi szczepami wirusa HPV, znajdują się pod pachami i pod fałdą piersi;
  • od 42 do 44 tworzą zagęszczone narośle na szyjce macicy, powodują jej erozję;
  • od 53 do 55 mają postać czapki na cienkiej łodydze, są uformowane w fałdach skóry, szczególnie u osób otyłych, a jeśli są uszkodzone, mocno krwawią.

Grupa 3 - średni poziom ryzyka. Rozwój onkologii może wywołać stres lub zmniejszyć odporność. Ta grupa obejmuje szczepy o takich numerach:

  • 31 szczepów jest najczęstszym rodzajem choroby przenoszonej drogą płciową. Tworzy się na błonie śluzowej wewnętrznego odcinka dróg rodnych i dróg moczowych;
  • 33, 35 i 52 - powoduje brodawki z ciemną łuskowatą powierzchnią na rękach;
  • 58 objawia się nowotworami na zewnętrznych narządach płciowych i strefie pachwinowej. Wygląda jak węzeł.

Grupa 4 - wysoki poziom ryzyka. Niemal wszystkie te typy ostatecznie stają się stadium rozwoju nowotworów złośliwych. Obejmują one 16, 36, 18, 45 i 51 szczepów.

Właściwości brodawczaków danego szczepu typują je jako niebezpieczną lub nie niebezpieczną manifestację wirusa. Bardzo ważne jest, jaki rodzaj napięcia diagnozuje dana osoba, ponieważ od niej zależy dalsze życie i zdrowie.

Szczepy wirusa 18, 16, 45 i 31 są najbardziej niebezpieczne

Najbardziej niebezpieczne typy wirusa HPV

Najbardziej niebezpiecznymi szczepami są przedstawiciele czwartej grupy, o wysokim ryzyku zachorowania na raka. Od genotypowania zależy proces leczenia choroby wywołanej wirusem.

HPV 51 jest stanem przedrakowym. Najbardziej niebezpieczny jest jego skłonność do mutowania zdrowych komórek w komórkach nowotworowych. Szczep ten tworzy kłykciny płaskie lub gruźlicze. 80% kobiet z rakiem szyjki macicy, sromem i mężczyzn z rakiem prącia i odbytu jest nosicielami tego typu brodawczaków.

Gatunki HPV 52, 59 i 83, takie jak poprzedni szczep, są niebezpieczne dla zdrowia ludzkiego, ale dotykają głównie kobiet. Powoduje to powstawanie brodawczaków narządów płciowych w pochwie i szyjce macicy. Należą do typów o wysokim rakotwórczym charakterze. prowadzić do nowotworów.

HPV 56 powoduje brodawki narządów płciowych w odbycie i odbytnicy. Podczas podróży do toalety kłyknięta są uszkodzone, powodując krwawienie.

HPV 16 i 18 są jednymi z najniebezpieczniejszych szczepów, ponieważ wewnątrz ludzkiego ciała brodawki narządów płciowych rosną bardzo szybko, wpływając na DNA komórek i powodując ich chaotyczny podział. Jeśli papillomatosis towarzyszy również infekcja, kłykciny rosną razem w duże nowotwory, które wyglądają jak kwiatostany kalafiora. To wywołuje rozwój dysplazji szyjki macicy, która jest stanem przednowotworowym. Zakażenie tymi szczepami wirusa u mężczyzn również nie przechodzi niezauważone. Na penisie powstają narośla lub blaszki koloru czerwonego, które ostatecznie twardnieją i tracą wrażliwość. To nic innego jak choroba Bowena, która szybko może przerodzić się w raka penisa.

HPV 33 i 31 są bardzo groźnymi rodzajami brodawczaków, mogą powodować powstawanie bruzd u mężczyzn i nowotwory szyjki macicy u kobiet. Rak śródnabłonkowy jest samą obecnością nowotworu u kobiety. Jest to zmiana w komórkach nabłonka, który niesie ze sobą tworzenie się wrzodów.

Szczep HPV 33 i 31 prowokują raka

Jak są rozpoznawane typy HPV?

W celu określenia obecności wirusa brodawczaka ludzkiego, a także w celu zrozumienia, jakie rodzaje są zawarte w ciele pacjenta, konieczne jest zdiagnozowanie. Nowoczesne metody diagnostyczne mogą nie tylko obliczyć etapy choroby, ale także zrozumieć, jaki typ lub kilka rodzajów jest obecnych w organizmie, nawet jeśli są w stanie "uśpionym".

Możesz określić typ HPV w taki sposób:

  1. Test DNA na HPV. Ta metoda jest bardzo skuteczna w określaniu rodzaju wirusa brodawczaka ludzkiego w manifestacjach narządów płciowych. Podczas usuwania brodawek narządów płciowych z wewnętrznych i zewnętrznych narządów płciowych kobiety biorą udział w biomateriałach do biopsji. Wyniki testu są oceniane przez onkologa i na podstawie diagnozy przepisano mu leczenie.
  2. PCR jest reakcją łańcuchową polimerazy. Najnowsza i najskuteczniejsza technika określania typu i stadium wirusa brodawczaka. Dzięki badaniom biomateriału pod kątem obecności w nim ludzkiego wirusa brodawczaka możliwe jest wykrycie patogenu nawet w najbardziej nieistotnym stężeniu. Wynik uzyskuje się, nawet jeśli objawy kliniczne są nadal nieobecne, a wirus jest w stanie "hibernacji". Jedyną wadą tej analizy jest jej wysoki koszt.

Diagnoza na wczesnym etapie pozwala pacjentowi na różne typy HPV, aby zapobiec rozwojowi nowotworów nowotworowych. Ponadto, diagnoza oparta na wynikach badania, pozwala na czasowe leczenie i osiąga dobre wyniki.

Test DNA pomoże określić rodzaj wirusa

Leczenie różnych rodzajów HPV

Większość rodzajów HPV nie stanowi zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi, a ich leczenie ogranicza się do przyjmowania leków poprawiających funkcjonowanie układu odpornościowego. Zaleca się przestrzeganie zbilansowanej diety i przyjmowanie probiotyków. Odporność jest bezpośrednio związana ze stanem jelit.

Brodacze, niezależnie od ich rodzaju, zaleca się usunąć, szczególnie z brodawki narządów płciowych. Mają zdolność do wzrostu do ogromnych rozmiarów, przynosząc niedogodności i nieprzyjemne odczucia pacjentowi.

Jeśli typ HPV ma wysoki charakter onkogenny, konieczne jest całkowite usunięcie brodawczaków i leków, które hamują wirusa brodawczaka ludzkiego. Ważne jest, aby zwracać uwagę na siły ochronne organizmu, ponieważ przede wszystkim wywołują je onkogenne szczepy wirusa.

Jakie rodzaje wirusów brodawczaka ludzkiego mogą powodować onkologię?

Zwrot "wirus brodawczaka ludzkiego" lub "HPV" występuje dość często i niektórzy ludzie uważają, że zakażenie tym mikroorganizmem powoduje jedynie pojawienie się brodawczaków na ciele.

Ale nie wszystko jest tak mile widziane, zakażenie HPV czasami prowadzi do rozwoju dość poważnej choroby - raka. Załóżmy, jak zachowa się infekcja w ciele, ale tylko wiedząc, jaki jest rodzaj wirusa brodawczaka.

Rodzaje wirusa brodawczaka ludzkiego

Badania przeprowadzone w ostatnich dziesięcioleciach pozwoliły ustalić, że wirus HPV przenosi się tylko z jednej osoby na drugą, i może to być zarówno nosiciel zakażenia, jak i pacjent z poważnymi klinicznymi objawami brodawczaka.

Ustalono, że wirus brodawczaka dzieli się na typy, jest ich ponad sto. W zależności od rodzaju wirusa, który dostanie się do organizmu, wszystkie zewnętrzne i wewnętrzne zmiany pojawią się w przyszłości.

Oddzielenie HPV według rodzajów pozwoliło na opracowanie taktyki do leczenia pacjentów z mikroorganizmami wykrywanymi za pomocą testów.

Zdjęcie różnych rodzajów brodawczaków

Należy wiedzieć, że zakażenie jednym rodzajem wirusa brodawczaka nie jest jeszcze gwarancją, że organizm jest zarażony z innych podgatunków. Oznacza to, że dana osoba może jednocześnie być nosicielem kilku rodzajów wirusa HPV, niektóre z nich mogą nie stanowić żadnego zagrożenia, inne zwiększają prawdopodobieństwo zachorowania na raka.

Wirus jest przenoszony na kilka sposobów, z których głównym jest genitalia. Infekcja jest możliwa, gdy kilka osób używa jednego ręcznika, maszynki do golenia, nożyczek. Patogen może być przenoszony przez kobietę rodzącą swoje dziecko, istnieje ryzyko samo-zakażenia, to jest przeniesienia wirusa z jednej części ciała do drugiej.

Mikroorganizm jest tak mikroskopijny, że łatwo przenika przez najmniejsze pęknięcia na skórze, zadrapania i zadrapania. Według najnowszych danych, do 90 procent światowej populacji jest zarażonych różnymi typami wirusa.

Wirus nie zawsze aktywuje się natychmiast. Oznacza to, że może przebywać w ciele przez długi czas w stanie "uśpionym", z którego wywodzi się wiele czynników prowokujących.

Klasyfikacja onkogenna

Klasyfikacja onkogenna jest takim podziałem typów wirusów, który bierze pod uwagę prawdopodobieństwo rozwoju nowotworów nowotworowych w zależności od podgatunku. Suma ta jest wykorzystywana w praktyce medycyny przez jednostkę w trzech grupach.

Pierwsza grupa

Grupa nienowotworowa obejmuje HPV 1,2,3,4,5. Jeśli któryś z tych podgatunków ujawni się w analizach, to można uznać, że rozwój raka z tego mikroorganizmu nie zagraża tobie. Ale nie zapominaj, że w przyszłości możliwe jest infekowanie innych typów.

Drugi

HPV 6,11,42, 43,44 należą do grupy o niskim prawdopodobieństwie rozwoju komórek nowotworowych. Pod wpływem czynników prowokujących, te typy patogenów brodawczaków mogą prowadzić do mutacji komórkowych, które z kolei popychają je do rozwinięcia złośliwego guza.

Trzeci

HPV 16,18,31,33,35,3, 49,51,52,56,59,68 ta grupa wirusów o wysokiej aktywności onkogennej. Udowodniono, że jeśli są obecne w ciele kobiety, ryzyko ewentualnego procesu nowotworowego w szyjce macicy i gruczołach mlecznych wzrasta wielokrotnie. Stwierdzono, że u mężczyzn onkogennych podtypów HPV może powodować raka pęcherza.

Oczywiście obecność tych znaczków nie zawsze wskazuje na to, że rak wystąpi koniecznie. Ale przy najmniejszej zmianie stanu zdrowia i gdy pojawiają się różne wypryski na błonach śluzowych i skórze, należy przeprowadzić pełne badanie w krótkim czasie.

Jakie niebezpieczeństwo ma 16 i 18 typów?

Ryzyko rozwoju chorób onkogennych jest wielokrotnie zwiększane, jeśli dana osoba ma dwa typy wirusa brodawczaka, 16 i 18.

Badanie kobiet z rakiem szyjki macicy pozwoliło ustalić, że w ponad połowie przypadków bezpośrednią przyczyną mutacji komórek jest wirus typu 16.

Przez długi czas po infekcji kobieta nie może zakładać, że nosi ona drobnoustrój niebezpieczny dla jej zdrowia. I tylko pod wpływem pewnych zewnętrznych i wewnętrznych wpływów wirus aktywuje się i rozpoczyna pracę w komórkach, zmieniając ich DNA.

W rezultacie komórki zaczynają intensywnie dzielić i na skórze tworzą się genitalia, błony śluzowe jamy ustnej, wewnętrzna powierzchnia ud, brodawki i brodawki narządów płciowych. Wirus typu 16 wpływa również na rozwój kobiety w ciele, na przykład w stanie przedrakowym, takim jak dysplazja szyjki macicy.

Brodawki narządów płciowych, spowodowane przez wirusa 16 i rzadziej 18 typów, rosną bardzo szybko. Poszczególne elementy mogą się ze sobą łączyć, a następnie następuje duży wzrost przypominający kalafior. Obecność takich guzów w pochwie prowadzi do ich urazu i stanu zapalnego, co przejawia się w odpowiedniej symptomatologii.

Zakażenie mężczyzn 16 i 18 odmianami wirusa brodawczaka również nie przebiega bez śladu. Ten drobnoustrój może być nieaktywny przez długi czas, ale gdy się rozwija, mężczyźni doświadczają bezpłodności i impotencji. Wirus typu 16 prowadzi również do powstawania na skórze genitaliów bydlęcej papulozy - plam, rumienia, płytek.

Szczepy wirusa pod numerami 16 i 18 są w stanie wywoływać u mężczyzn i chorobę Bowena, objawia się to tworzeniem się czerwonej płytki na skórze penisa, która ostatecznie ulega zgrubieniu i zostaje pokryta łuseczkami. Brodawcza papuloza i choroba Bowena są uważane za przedrakowe zmiany na skórze.

Po zakończeniu kursu konieczne jest ponowne wykonanie testów, aby upewnić się, że główny cel terapii został osiągnięty, czyli przeniesienie wirusa do stanu nieaktywnego. W obecności wirusa analiza musi być powtarzana przez cały czas, dzięki temu możemy na samym początku wykorzystać nawrót choroby.

HPV 31 i 33

Te dwa typy wirusa należą do grupy o wysokim stopniu ryzyka onkogennego i najczęściej prowadzą do takich chorób jak grudkowate zapalenie żyły i śródnabłonkowa neoplazja szyjki macicy.

Brodawcza bruzda w większości przypadków jest wykrywana u mężczyzn, a ryzyko rozwoju tej choroby wzrasta wraz z nadmierną liczbą partnerów seksualnych. Czasami ujawnia się samo-uzdrawianie.

Nowotwór szyjki macicy może być łagodny, umiarkowany i ciężki. W pierwszym przypadku wszystkie zmiany są wykrywane tylko w badaniu cytologicznym rozmazu. Wyrażona neoplazja jest już uważana za raka śródnabłonkowego. Nowotwory u kobiet często łączone są z powstawaniem brodawek narządów płciowych, powstających pod wpływem wirusa typu 6 i 11.

HPV 51, 52 i 56

Szczepy wirusa o numerach 51, 52 i 56 również należą do grupy o wysokim onkonastorennostyu, są przenoszone poprzez kontakt seksualny. Tego typu wirusy powodują głównie powstawanie brodawek narządów płciowych.

U kobiet wirus typu 52 i 56 często prowadzi do dysplazji szyjnej i erozji. HPV typu 52 prowadzi do powstawania brodawek narządów płciowych w pobliżu odbytu i wewnątrz odbytnicy. W przyszłości zmiana struktury i podziału komórek w tych obszarach może powodować raka.

Typ 51 HPV występuje u kobiet z rakiem szyjki macicy, rakiem sromu, u mężczyzn z chorobami onkologicznymi prącia i odbytu.

Metody diagnostyczne

Zidentyfikować obecność HPV w ciele może być na kilka sposobów, obecnie szeroko stosowane dwa:

  • Analiza PCR. Ta analiza pozwala wykryć obecność lub brak wirusa w ciele, jego typ i liczbę cząstek wirusa. Do diagnostyki stosuje się rozmaz pobrany od kobiet z badaniem ginekologicznym i krwią.
  • Test lub analiza Dajin dla DNA HPV. Aby wykonać ten test, pobiera się skrobanie z kanału szyjki macicy. Analiza określa stężenie wirusa w tkankach i typuje HPV, czyli wykrywa szczepy.

Jeśli to konieczne, przypisuje się biopsję materiału pobranego z kolczastych brodawczaków. Dane wszystkich badań są oceniane przez onkologa, a dopiero potem podejmowana jest decyzja o wyborze najbardziej skutecznej metody leczenia.

Leczenie

Leczenie wykrytego HPV w ciele każdej osoby zależy od tego, w jaki sposób wirus ten przejawia się i do jakiej grupy onkogennych działań on się odnosi.

W obecności brodawek narządów płciowych narządów płciowych i brodawczaków na ciele wybiera się jeden ze sposobów ich usunięcia. Odcięcie przyrostów przeprowadza się zwykłym chirurgicznym sposobem, za pomocą lasera, prądem elektrycznym, pod wpływem przeziębienia.

W przypadku wykrycia chorób przedrakowych wybiera się przebieg terapii odpowiadający objawom i zmianom. Rak szyjki macicy, w połączeniu z wirusami 16 i 18 typów, jest leczony chirurgicznie, chemioterapia. Leczenie antywirusowe jest opcjonalne.

Zapobieganie

Zapobieganie zakażeniom HPV jest trudne, ponieważ niektóre szczepy mogą być przenoszone podczas wizyt w basenach, saunach, salonach kosmetycznych, a nawet szpitalach. Ale możliwe jest zminimalizowanie ryzyka zakażenia przez typy wirusa HPV, które są przenoszone drogą płciową.

Prawdopodobieństwo ich przeniknięcia do ciała spada, jeśli zastosujesz się do takich warunków:

  • Miej jednego partnera seksualnego. Często nawet prezerwatywa nie może całkowicie chronić przed wirusem, a zatem pożądane jest całkowite zaufanie do braku HPV od partnera.
  • Po niezabezpieczonym i chronionym stosunku seksualnym z niesprawdzonym partnerem należy bezwzględnie zachować higienę i stosować środki aseptyczne.
  • Aby rozpocząć życie seksualne nie wcześniej niż 18 lat. Do tego czasu dziewczęta tworzą ochronną warstwę pochwy, a każda infekcja podczas stosunku seksualnego szybko wnika w ciało.
  • Prowadzić całkowicie zdrowy tryb życia.
  • Leczenie ostrych i zaostrzających się chorób przewlekłych.

Metody zapobiegania obejmują okresowe wizyty u ginekologa przez kobiety i urologa przez mężczyzn. Przeprowadzenie ankiet pozwoli na uchwycenie zmian, które powstają pod wpływem wirusa HPV.

Czy wirus brodawczaka może wywoływać raka i kto powinien zostać zaszczepiony, to wideo powie:

Rodzaje wirusa brodawczaka ludzkiego

Papilloma brodawkowatego fibroepitelioma - łagodny nowotwór natury wirusa skóry, składające się z powleczonego nabłonka zrębu łącznej przesycone wiele naczyń krwionośnych. Formacja ta jest przedstawiona w formie brodawek wystających na zewnątrz, rosnących w różnych kierunkach i przypominających kolor kalafiora po ich wyglądzie. Stan, w którym dana osoba jest narażona na wiele brodawczaków, nazywa się papillomatosis.

Zgodnie z naturą nabłonka, polip brodawkowaty jest płaskonabłonkowy (pokryty płaskim, wielowarstwowym, nie rdzeniowym nabłonkiem) i komórką przejściową (pokrytą nabłonkiem przejściowym). Jednocześnie podścielisko tkanki łącznej może być gęste lub luźne, czasem z charakterystycznymi oznakami zapalenia. Stan, w którym podbrzusze polipa brodawkowatego jest wysoce rozwinięty i zesklerowany, diagnozowany jest jako włókniak szponowy.

Brodawczaki skóry charakteryzują się znaczną hiperkeratozą (zwiększonym zgrubieniem naskórka), natomiast w formacjach rozwijających się na błonach śluzowych rogowacenie jest mniej wyraźne.

Brodawki można znaleźć na skórze ludzkiego ciała, na błonach śluzowych jamy ustnej i nosogardzieli, w krtani, na genitaliach i na pęcherzu.

Etiologia wirusa brodawczaka

Ludzki wirus brodawczaka (HPV) należy do rodziny papowirusów, podgrupa A. Jest to mały, termostabilny czynnik sprawczy, który dobrze funkcjonuje w środowisku i przenosi obróbkę cieplną. Jest pozbawiony superkapsydu, a jego kapsyd (otoczka chroniąca genom wirusa przed wpływami zewnętrznymi) składa się z 72 kapsomerów. Wirus powoli się rozmnaża i nie znajduje się we krwi.

Brodawczaka środek etiotropowych, to znaczy jest w stanie zniszczyć orogovevayushy nabłonek wielowarstwowy płaski i neorogovevayuschy (skóry i błony śluzowej), jak również nabłonka wykładzina płuc, szyjki macicy i prostaty.

Wnikając do organizmu gospodarza, wirus rozprzestrzeniający się przez krwioobieg zostaje utrwalony na komórkach nabłonka, zostaje wszczepiony w DNA i zmusza je do działania w inny sposób. Komórka zainfekowana wirusem intensywnie się powiększa i dzieli, w wyniku czego po pewnym czasie następuje charakterystyczny wzrost na dotkniętym obszarze.

W tej chwili nauka posiada dane dotyczące ponad 120 serotypów wirusa, z których 35 ma wpływ na nabłonek okrywy i błony śluzowe. Niektóre serotypy HPV mogą powodować rozwój onkopatologii. W zależności od zdolności do wywołania raka dzielą się na 2 główne grupy: HPV o niskim i wysokim ryzyku onkogennym.

Uwaga: onkogenność to zdolność wirusa brodawczaka do wywoływania zwyrodnienia zakażonego nabłonka podstawnego w raku.

6, 11, 42-44 i 73 typy HPV są uważane za wirusy o niskim ryzyku onkogennym. A 16, 18, 31, 33, 35, 39, 45, 51, 52, 56, 58, 59, 66, 68 - typy HPV, które są uważane za niebezpieczne, to znaczy w pewnych warunkach mogą one powodować rozwój nowotworu. Najbardziej niekorzystne, zdaniem ekspertów, są 16 i 18 typów, które powodują raka płaskokomórkowego i gruczolakoraka.

Czynniki ryzyka prowokujące rozwój PIU

Przede wszystkim, zdaniem ekspertów, istnieją cechy zachowań seksualnych i orientacji seksualnej danej osoby. Obejmuje to wczesne życie seksualne, częste zmiany partnerów seksualnych, lekceważenie sprzętu ochrony osobistej. Jednak wielu autorów twierdzi, że prawie zawsze PVI jest związane z chorobami przenoszonymi drogą płciową (rzęsistkowica, chlamydia, mykofauna i ureoplazmoza, a także opryszczka narządów płciowych).

Najczęściej choroba jest wykrywana w młodym wieku (od 18 do 30 lat). Równocześnie jednak może nastąpić samoleczenie (zjawisko eliminacji) sięgające 70%. W tym samym czasie złośliwość PVI występuje najczęściej w wieku 45-50 lat.

Należy zauważyć, że jeden pacjent może jednocześnie zidentyfikować nie jeden, ale kilka rodzajów wirusa brodawczaka ludzkiego, a ta choroba ma skłonność do nawrotów.

Drogi przenoszenia wirusa brodawczaka

HPV jest czynnikiem zakaźnym, który atakuje i transformuje podstawowe komórki naskórka. W konsekwencji zaczynają dzielić, tworząc brodawkowaty polip lub brodawczak (Papilla w tłumaczeniu z łaciny oznacza sutek, oma w tłumaczeniu z języka greckiego - guz).

Przenoszenie zakażenia występuje w kontakcie z zakażonymi ludźmi lub zwierzętami, które mają oczywiste objawy choroby, a także z nosicielami wirusa, które nie mają klinicznych objawów choroby.

Wrotami wejściowymi do wprowadzenia infekcji są różne mikrourazy na skórze. Infekcja często występuje w miejscach o największej koncentracji ludzi, szczególnie tam, gdzie powietrze jest dostatecznie wilgotne (w salach gimnastycznych, kąpielach i basenach).

Również bardzo często osoby cierpiące na infekcję wirusem brodawczaków, które przecinają mięso, drób i ryby (skrzydła rzeźników).

Brodawki narządów płciowych, które są popularnie nazywane brodawki narządów płciowych, są przenoszone poprzez tradycyjne stosunki seksualne, a także seks oralny lub analny.

Infekcja noworodków może wystąpić podczas przejścia przez kanał rodny zakażonej matki. Istnieją jednak dane na temat zakażenia wewnątrzmacicznego wirusem, o czym świadczy narodziny zarażonych dzieci przez cesarskie cięcie.

Ponadto, droga powietrzna przenoszenia zakażenia od pacjenta do personelu medycznego podczas interwencji chirurgicznej (odparowanie laserowe lub koagulacja falami radiowymi) nie jest wykluczona.

Jednak w praktyce klinicznej istnieje inny rodzaj rozprzestrzeniania się HPV - samozakażenia (autoinokulacja). Tak więc po depilacji lub goleniu, płaskie brodawki mogą pojawić się na brodzie, policzkach lub na kończynach dolnych, a ludzie, którzy mają obgryzanie paznokci, często mają brodawki w okolicy okołoporodowej.

Etapy procesu zakaźnego

  1. Pierwotna infekcja.
  2. Trwałość (zdolność do długoterminowego przetrwania) genomu wirusa poza chromosomami z wytwarzaniem cząstek wirusowych.
  3. Integracja (przenikanie) wirusowego DNA do genomu komórki gospodarza.
  4. Mutacje w komórkowym DNA, które powodują niestabilność genomu.
  5. Integracja wirusowego DNA z chromosomem "głównym".
  6. Pojawienie się klonu komórek ze zmutowanym DNA i powstaniem guza.

Nauka dowiodła, że ​​zakażenie wirusem brodawczaka może istnieć w ciele w dwóch postaciach:

W pierwszym przypadku wirus żyje i rozmnaża się, ale jego DNA nie jest osadzone w komórkowym genomie gospodarza.

W drugim przypadku, po zakażeniu i przenikaniu do komórki gospodarza, wirusowy DNA wprowadza się do genomu komórkowego, a w konsekwencji uruchamia proces nowotworowy.

Jednocześnie wielu autorów twierdzi, że w przypadku nowotworowej degeneracji komórek nie wystarcza jedno zakażenie podstawnego nabłonka.

Infekcje powodujące wirus brodawczaka (od brodawek po raka)

HPV może selektywnie wpływać na nabłonek podstawowy skóry i błon śluzowych, powodując pojawienie się brodawek, brodawek narządów płciowych i innych charakterystycznych łagodnych i złośliwych formacji. Jednak bardzo często proces zakaźny może mieć formę bezobjawową.

Do niedawna infekcja wirusem brodawczaków dotyczyła łagodnych chorób. Jednak do tej pory uważa się ją za jedną z najpoważniejszych patologii przenoszonych drogą płciową.

Częściej rozwój procesu patologicznego jest powodowany przez nieonkogenne typy wirusa, a zmiany skórne powstające w tym przypadku są raczej postrzegane jako defekty kosmetyczne. Jednak po zakażeniu ludzkim wirusem brodawczaka 16, 18, 31, 33, 35, 39, 45, 52, 55, 56 i 58 typów, mogą rozwijać umiarkowana lub ciężka dysplazję szyjki macicy, nieinwazyjnego oraz inwazyjnego raka żeńskich narządów płciowych wewnętrznej (sromu, pochwy szyjki macicy), odbytnicy i penisa.

Objawy i formy wirusa HPV

Wraz z rozwojem infekcji wirusem brodawczaka okres inkubacji trwa zwykle 2-3 miesiące. Jednak w niektórych przypadkach może się skurczyć lub wzrosnąć. W tym samym czasie, HPV może być w ludzkim ciele od samego urodzenia, ale ze względu na wysoką stabilność układu odpornościowego, wiele osób nie podejrzewa jego istnienia i tylko wtedy, gdy zmniejsza się odporność, wirus może się zamanifestować.

Według statystyk, ponad 85% światowej populacji jest zainfekowanych wirusem brodawczaka, dlatego jego obecność w ciele jest bardziej oczekiwana niż nieobecność.

Kiedy wirus dostanie się do organizmu, może zachowywać się inaczej, to znaczy przejawiać się jako różne rodzaje łagodnych formacji na skórze i błonach śluzowych. Dlatego w praktyce klinicznej rozważa się kilka form PVI:

  1. Kliniczna lub zamanifestowana forma. Rozwija się podczas przejściowych zaburzeń odporności komórkowej (na przykład w ciąży), u pacjentów zakażonych HIV i u osób o genetycznie ograniczonej swoistej odporności na HPV.
  2. Subkliniczna forma brodawczaka ujawnia się u osób z prawidłową odpornością.
  3. Utajona lub utajona postać występująca przy braku objawów jest obserwowana, gdy wirusowy DNA przenika do genomu komórkowego.

Co to jest brodawka?

Brodawka jest najczęstszym i częstym objawem zakażenia wirusem brodawczaka. Jest gęstym wypukłym formowaniem o zaokrąglonym kształcie z wyraźnie określonymi granicami, sięgającymi 1 cm średnicy. Brodawka charakteryzuje się nierówną powierzchnią, a jej kolor może być różny od beżu do czerni. Najczęściej te formacje są zlokalizowane na dłoniach, palcach, łokciach i kolanach. Należy zauważyć, że są one łatwo traumatyczne.

Czym jest brodawczak?

Brodawczaka - miękkiej okrągłe brodawki kształt, który może znajdować się na różnych obszarach skóry (twarzy, głowy, ust, rąk i nóg, pod pachami, w górnej części klatki piersiowej i szyi, a także na narządach płciowych). Są jasnobrązowy, perłowy, biały lub różowy pojedynczy zaokrąglone nierówna formacja gęsta na macierzystych, i osiągając wysokość 1 cm. Jednocześnie są one w stanie szybko rosną i zajmują dużą powierzchnię skóry. Papillomawirusy są dość podatne na leczenie i z czasem, w 20% przypadków, są w stanie same zniknąć. Jednocześnie ryzyko rozwoju nowotworu złośliwego jest niskie, a nowotwór najprawdopodobniej pozostaje prostym defektem kosmetycznym.

Czym jest condyloma?

Kłykcina jest łagodnym nowotworem na krótkim nodze, co powoduje HPV typu 6 i 11. Według wielu autorów to kłykcinę można zregenerować do nowotworów nowotworowych. Najczęściej są zlokalizowane w okolicy moczowo-płciowej, w pobliżu jamy ustnej lub w pobliżu odbytu. W tym przypadku polipy brodawkowe są przedstawione w postaci wysypki, która składa się z wielu elementów i ma charakterystyczną właściwość do fuzji. Bardzo często na błonie śluzowej narządów płciowych staje się jak grzebień koguta. Do tej formy patologii, sprowokowanej przez HPV, charakteryzuje się szybkim wzrostem. Jedną z jego konsekwencji jest pojawienie się nowotworu Bushek-Levenshtein, który jest ogromny i może rosnąć zarówno na zewnątrz jak i wewnątrz tkanek.

Kolor kłykcin zmienia się od czerwonego do brudno-brązowego, ale w tym samym czasie w okolicy narządów płciowych te formacje mogą być bardziej lekkie. W dotyku są one delikatniejsze i delikatniejsze niż brodawki, a na zewnątrz przypominają wiele kosmków, połączonych w podstawie.

W praktyce klinicznej istnieją trzy typy brodawek narządów płciowych: szczytowe, śródnabłonkowe (z charakterystycznym wzrostem endofitycznym wewnątrz) i płaskie. Wszystkie, według ekspertów, powinny być pilnie usunięte.

Jeśli istnieje brodawkowate rozrosty między nimi zaczyna gromadzić się wysięk, ich powierzchnia jest nawilżona, staje się błyszcząca i bolesne, i może odbierać nieprzyjemny zapach, maceracja, naciek i obrzęk. Co do zasady, brodawki narządów płciowych występują w miejscach największego tarcia i traumatyzacji występujących podczas stosunku płciowego.

Przy głębszym uszkodzeniu cewki moczowej u pacjentów pojawiają się objawy zapalenia cewki moczowej (pieczenie, dyskomfort podczas oddawania moczu, ból w okolicy narządów płciowych oraz w podbrzuszu). W przypadku pojawienia się olbrzymich kłykców szczytowych u pacjentów, prowadzą one do całkowitego zniszczenia tkanek, bardzo często owrzodzenia, co z kolei prowadzi do rozwoju wtórnej infekcji.

Płaski kłykcię to ledwo zauważalny wzrost, zlokalizowany na ścianach pochwy lub macicy szyjki macicy. Ze względu na ich niepozorność, płaskie brodawki są bardzo słabo diagnozowane, ale jednocześnie wywołują szereg nieprzyjemnych objawów. Jest to przypadek ciężkiego upławów, a także wypływu krwi po kontakcie seksualnym i swędzeniu w obszarze moczowo-płciowym.

U mężczyzn te formacje mogą występować na penisie i cewce moczowej. Najczęściej nie wznoszą się one ponad powierzchnię skóry, a zatem są prawie niewidoczne, jednak są w stanie dostarczyć użytkownikowi pewien dyskomfort, pieczenie i swędzenie.

W przypadku braku leczenia, płaskie kłykciny mogą ulegać degeneracji do nowotworów złośliwych lub powodować rozwój stulejki.

HPV i ciąża

U kobiet ciężarnych zakażonych wirusem brodawczaka zewnętrzne kłykciny mogą osiągać gigantyczne rozmiary, aw tej sytuacji odsetek rozwoju różnych objawów klinicznych choroby staje się znacznie wyższy. Jednak po urodzeniu dziecka może wystąpić samoleczenie. Sytuacja ta jest spowodowana zmianami hormonalnymi poziomach kobiet i wzmocnienia unaczynienie tkanek (powstawanie nowych naczyń krwionośnych), z naruszeniem pochwy mikrobiocenozy, i jest prawdopodobne, aby wpływać na funkcjonalną aktywność komórek układu odpornościowego.

Wszystkie kobiety planujące zajść w ciążę, eksperci zalecają kompleksowe badanie w celu wykrycia zakażenia HPV. W obecności jednego z stopni dysplazji szyjki macicy lub innych klinicznych postaci choroby, kobietom w ciąży przepisuje się leczenie przeciwzapalne i przeciwwirusowe.

Jednak ukryta postać infekcji wirusem brodawczaka nie jest przeciwwskazaniem do ciąży.

Leczenie IVI powinno być przeprowadzone w pierwszym trymestrze ciąży. W tym samym okresie należy usunąć istniejące kłykty egzofityczne, ponieważ w późniejszym terminie może dojść do ich szybkiego wzrostu, co prowadzi do różnych powikłań ciąży i porodu. W tym samym czasie, w obecności brodawek narządów płciowych, dziecko przechodzące przez zakażone narodziny może zostać zarażone brodawczakiem krtani.

Diagnostyka PVI

W ostatnich latach medycyna poczyniła znaczne postępy w diagnozowaniu PVI. Stało się to możliwe dzięki usystematyzowaniu danych na temat HPV i chorób z nim związanych, badaniu wszystkich istniejących dróg zakażenia, wielu mechanizmów patogenezy procesu infekcyjnego i stanu układu odpornościowego, a także możliwych zmian morfologicznych.

Istnieje kilka sposobów diagnozowania infekcji wirusem brodawczaka, w tym przypadku eksperci przestrzegają ogólnie przyjętych algorytmów:

  • Bez wątpienia aktywne seksualnie kobiety i mężczyźni poddawani są badaniom przesiewowym pod kątem HPV.
  • Należy również zbadać pacjentów zakażonych wirusem HIV i pacjentów z objawami chorób przenoszonych drogą płciową.
  • Ludzie ze sprawdzonymi czynnikami ryzyka dla PVI.
  • Pacjenci ze szpiczastymi brodawczakami w jamie ustnej i okolicy odbytu.
  • Pacjenci cierpiący na różne patologie szyjki macicy.
  • Pary planujące ciążę.

Główne metody diagnostyczne PVI

  1. Wizualna inspekcja zmian.
  2. Użyj lupy i kolposkopu.
  3. Cytologiczne metody badań.
  4. Molekularne metody biologiczne.
  5. Badanie histologiczne (patomorfologiczne).

U wszystkich pacjentów zbadano pod względem obecności PVI badania równolegle wykonywane dla kiły, zapalenie wątroby typu B, wirusem HIV, wymazy są próbki do badań mikroskopowych rozładowania cewki moczowej, pochwy i szyjki macicy, jak również wyznaczony przez PCR i bakteriologicznych testów na obecność moczowopłciowych infekcji.

Co do zasady wykrycie wirusa brodawczaka nie powoduje trudności: infekcję wykrywa się w standardowych badaniach u ginekologa lub dermatologa. Przy odpowiedniej symptomatologii wykonuje się ukierunkowaną biopsję. W przypadku, gdy pacjent ujawnił brodawki płaskie, zlokalizowanych w anogenitelnoy powierzchni, w celu zapobieżenia rozwojowi chorób nowotworowych, jest obecnie testowane serotypy wirusa brodawczaka ludzkiego onkogennymi znacznika.

HPV: leczenie

Należy podkreślić, że usuwanie brodawek nie powinno być traktowane jako całkowite wyleczenie wirus brodawczaka ludzkiego, ponieważ w tym przypadku osoba nie przestaje być wirus, który jest, w ciągu kilku lat może pojawić się ponownie brodawkowate polipy. Dlatego w celu zapobiegania zaleca się lekarzom przeprowadzenie regeneracji całego organizmu jako całości.

W przypadku, gdy dana osoba cierpi na wirusa brodawczaka, leczenie nie zawsze jest przepisywane, ale tylko wtedy, gdy jest to konieczne, to znaczy, gdy występuje charakterystyczna symptomatologia. Sukces w leczeniu HPV osiąga się tylko wtedy, gdy pacjentowi zostanie przepisana odpowiednia terapia przeciwwirusowa i immunomodulująca. W praktyce klinicznej stosuje się kilka metod usuwania brodawczaków i kłykcin:

1. Kriodestrukcja lub usuwanie nowotworów ciekłym azotem.

2. Laserowe leczenie.

3. Metoda fal radiowych.

Obecnie większość specjalistów zaleca, aby ich pacjenci usuwali polipy brodawkowe za pomocą noża laserowego lub falowego. Techniki te zapewniają pełną sterylność wykonywanej procedury, a także pozwalają osiągnąć maksymalny efekt estetyczny, to znaczy po nałożeniu na ciało pacjenta nie ma żadnych blizn i blizn.

Jeśli chodzi o procedury usuwania laserowego formacji, oprócz niezrównanej dokładności, wiązka laserowa jest doskonale dezynfekuje rany i ma wpływ regenerujący na skórze, to znaczy, pobudza proces gojenia. Jest to idealne technika dobrze sprawdziły się w ginekologii i w leczeniu brodawczakowatość sromu, jak również z jego pomocą usunięciu skóry i nowotworów śluzowych wywołane przez HPV u mężczyzn.

Najczęściej po usunięciu polipa brodawkowatego wycięty materiał jest przesyłany do laboratorium histologicznego do badań diagnostycznych.

4. Wszyscy pacjenci poddani eliminacji brodawczaków, wykazują terapię immunomodulacyjną, która pozwala skonsolidować wynik. Z jego pomocą zmniejsza się aktywność wirusa, a także zapobiega pojawianiu się nowych objawów HPV.

5. Bardzo często w leczeniu infekcji pallomawirusem przepisywane są preparaty interferonowe (substancja podobna do białka, która wzmacnia obronę immunologiczną organizmu przed infekcjami wirusowymi).

6. Terapia Ozonem nie jest zła. Jest to innowacyjna technika polegająca na tworzeniu kropli ozonowych, które wzmacniają odporność i hamują aktywność wirusów. W tym przypadku stosuje się normalny roztwór soli nasycony gazem, który zachowuje swoje właściwości przez 20 minut po nasyceniu. Krople ozonu, które mają działanie przeciwwirusowe, nasycają tkanki i narządy tlenem, przywracają komórkową kompozycję dotkniętych tkanek, usuwają toksyny i poprawiają ogólne samopoczucie pacjenta. Po takim leczeniu wszystkie objawy PVI znikają przez 5, a nawet 10 lat.

W przypadku wysokiego ryzyka onkogennego HPV pacjent musi koniecznie skonsultować się z onkologiem i poddać się badaniu cytologicznemu.

7. Wszystkim pacjentom po leczeniu przepisuje się leki przyspieszające gojenie się skóry.

Uwaga: tylko po łagodnym gojeniu się skóry terapia jest uważana za udaną.

Leczenie strefy anogenitalnej PVI

W przypadku stwierdzenia brodawek przednich narządów płciowych w okolicy odbytu, podczas leczenia podejmowane są następujące działania:

Niszcząca interwencja mająca na celu zniszczenie polipów brodawkowatych i usunięcie zmienionego nabłonka;

Terapia immunomodulująca i immunostymulująca;

Cel leków antywirusowych, które wpływają na replikację, transkrypcję i transformację wirusowego DNA;

Zastosowanie leków cytotoksycznych niszczących lub niszczących komórki zakażające się wirusem;

Objawowe leczenie i leczenie współistniejących patologii.

Uwaga: Obecnie niektórzy specjaliści przeprowadzają terapię fotodynamiczną, w której wykorzystuje się fotosensybilizatory (substancje światłoczułe). Jednak takie leczenie w powszechnej praktyce nie znalazło jeszcze zastosowania. Ponadto jest jeszcze jedna technika, która jest na etapie badań klinicznych. Nazywa się szczepienia profilaktyczne i terapeutyczne.

Przy wykryciu kłykcin egzofitycznych i przy typowym obrazie klinicznym brodawczaka, pacjentom przepisuje się leczenie skojarzone z późniejszym usunięciem guzów. Na kilka dni przed zabiegiem leczone są immunomodulatory, interferony i środki przeciwnowotworowe. Należy jednak zauważyć, że ta metoda, zdaniem większości ekspertów, nie ma wyraźnego efektu terapeutycznego.

W tym samym czasie niektórzy pacjenci próbują pozbyć się polipów brodawkowatych za pomocą preparatów chemicznych. Chciałbym podkreślić, że taka technika jest nieskuteczna i wymaga wielokrotnej ekspozycji, a także prowadzi do tworzenia blizny.

Subkliniczny, który nie jest widoczny gołym okiem, objawy PVI są traktowane w taki sam sposób jak formy egzofityczne, jednak lekarz powinien w pełni rozumieć objętość tkanek zainfekowanych wirusem. W przeciwnym razie rozsądniej będzie przeprowadzić dynamiczną obserwację i zastosować miejscową immunoterapię.

Kiedy leczenie utajone zakażenie wirusem brodawczaka nie odbywa się zwykle, jak w tym przypadku kosztowne farmakoterapia jest nieskuteczna, ale również bardzo często w ciągu 1-2 lat, jest samoleczenia wirusa (często u młodych kobiet i mężczyzn).

Czasami jednak ukryta postać PVI (w 10-15% przypadków) zmienia się w subkliniczną. Z reguły przyczyniają się do tego niektóre niekorzystne czynniki, a także procesy infekcyjne i zapalne rozwijające się w okolicy odbytu i w innej strefie urazu. Wraz z osłabieniem sił odpornościowych organizmu i rozwojem przewlekłych chorób endokrynologicznych, PVI może przejść do formy oczywistej.

Najczęściej prognozy dotyczące tej choroby są pozytywne, jednak w niektórych przypadkach po usunięciu polipów brodawkowatych mogą wystąpić nawroty, a także nawroty, które zmieniają się w złośliwe formy. Dlatego wszystkie osoby immunosupresyjne w ciągu dwóch lat są zalecane do dynamicznej obserwacji, monitorowania stanu immunologicznego, a także regularnej kolposkopii, a następnie badań cytologicznych. W każdym przypadku, gdy traktowane PVI przypisane indywidualnie dostosowana do wieku pacjenta, stanu odpornościowego, umiejscowienie procesu patologicznych zmian w charakterze kanału szyjki macicy, jak również współistniejące zakażenia układu moczowo-płciowego i przewlekłych patologii somatycznych.

Zapobieganie PVI

Według ekspertów tylko zapobieganie HPV może zmniejszyć ryzyko raka szyjki macicy i raka prącia. Do chwili obecnej stosowane są następujące metody zapobiegawcze:

  1. Podstawowa profilaktyka zakażenia wirusem brodawczaka. Zapewnia szybką identyfikację czynników ryzyka i zapobieganie rozprzestrzenianiu się infekcji, a także obejmuje opracowanie szczepionek profilaktycznych i innych metod zapobiegania rozwojowi brodawczaków.
  2. Sekcja prewencji wtórnej to diagnostyka przesiewowa, czyli kompleksowe badanie lekarskie organizmu człowieka, które pozwala zidentyfikować chorobę na najwcześniejszych etapach jej rozwoju.
  3. Trzecie zapobieganie PID zapewnia zmniejszenie częstości nawrotów choroby u wcześniej zakażonych osób.

Jednocześnie ważnym aspektem profilaktycznym jest wykorzystanie urządzeń sanitarnych w celu wyjaśnienia aspektów choroby wśród populacji, w szczególności wśród nastolatków, którzy dopiero zaczynają żyć seksualnie.

Bardzo prostym, ale jednocześnie skutecznym sposobem zapobiegania zakażeniom HPV jest stosowanie metod antykoncepcji barierowych oraz wstępne badanie par planujących odbyć stosunek seksualny.

Według wielu ekspertów szczepienie zapobiegawcze przeciwko wirusowi brodawczaka ludzkiego jest również skuteczną metodą profilaktyki pierwotnej (szczególnie jeśli szczepionka jest wprowadzana przed rozpoczęciem aktywności seksualnej).