Skuteczne leki antywirusowe przeciwko wirusowi brodawczaka: leczenie i terapia

Na twarzy

Papillomawirus ludzki jest obecnie uznawany za najczęstszą patologię w dermatologii u kobiet i mężczyzn.

Priorytetem w walce z formami brodawkowatymi na ciele ludzkim jest stosowanie leków antywirusowych (immunomodulatorów), które są przepisywane pod nieobecność wskazań do usuwania odrostów w warunkach ambulatoryjnych.

Aby uzyskać więcej informacji, zobacz artykuł poniżej.

Odmiany leków antywirusowych

Nowoczesne leki przeciwwirusowe są dostępne w postaci tabletek do podawania doustnego, maści, roztworów i żeli do leczenia wzrostu brodawczaka. Preparaty do stosowania miejscowego są przeznaczone bezpośrednio do usuwania formacji i mają efekt kauteryzacji lub zamrażania.

Takie leki wykluczają nawrót brodawek, z którymi pacjenci często spotykają się po usunięciu wzrostu.

Lokalne leczenie brodawczaków i podobnych formacji zaleca się uzupełnić lekami przeciwwirusowymi, produkowanymi w postaci tabletek. Leki te mają za zadanie tłumić aktywność wirusa brodawczaka od wewnątrz. Bez użycia tabletkowych leków przeciwwirusowych stosowanie kremów, maści i roztworów do leczenia wzrostu będzie jedynie tymczasowym rozwiązaniem problemu.

Pigułki od brodawczaków

Do chwili obecnej istnieje wiele tabletkowanych leków przeciwwirusowych przeciw HPV, które można uzupełnić destrukcyjnym leczeniem brodawczaków, ale eksperci przypisują najwyższą skuteczność w tej kategorii leków:

  • Isoprinosine - lek immunostymulujący i antywirusowy, który ma szeroki zakres efektów. Tabletki mogą przyjmować nawet dzieci, ale w tym przypadku konieczne jest prawidłowe określenie optymalnej dawki i czasu leczenia, które może wykonać tylko wykwalifikowany specjalista.

Jeśli chodzi o leczenie HPV izoprynozyną u dorosłych pacjentów, zalecane są dawki dzienne dwóch tabletek trzy razy dziennie. Czas trwania leczenia wynosi co najmniej 2 tygodnie, a kurs można powtórzyć w razie potrzeby po przerwie w miesiącu. Jak pokazuje praktyka medyczna, zmniejszenie wzrostu następuje po pierwszym tygodniu leczenia lekiem.

  • Groprinosinu - lek o działaniu przeciwwirusowym i immunomodulującym. Dzieci mogą zostać przyjęte dopiero po ukończeniu trzeciego roku życia. Optymalna dzienna dawka leku w tym przypadku jest określana przy obliczaniu 50 mg na 1 kg wagi.

    W odniesieniu do schematu leczenia HPV u dorosłych pacjentów, wymaga to przyjmowania tabletek co najmniej 3 razy dziennie w ilościach od 6 do 8. Czas trwania leczenia wynosi od 14 dni do 1 miesiąca i zależy od ciężkości stanu.

  • Immunosin - przygotowanie białoruskiej produkcji, która pomimo niskich kosztów jest prawie gorsza pod względem skuteczności od znanej izoprinozyny.

    Zaleca się przyjmowanie około 4 razy dziennie na jedną tabletkę leczenia trwającą do 2 tygodni, po czym potrzebna jest tygodniowa przerwa. Dopuszczalne jest leczenie małych dzieci, ale tylko w warunkach powołania przez lekarza prowadzącego i przestrzegania jego zaleceń.

  • Novirinu - lek, który ma wyraźny efekt antywirusowy i wzmacniający działanie immunologiczne.

    Leczenie lekiem wymaga indywidualnego podejścia do określenia optymalnej dawki dziennej, która dla dorosłych nie powinna przekraczać 4 gramów, jednak czas trwania terapii nie powinien być dłuższy niż 2 tygodnie i można go ponownie zmienić tylko po tygodniowej przerwie.

  • Alpizarine - lek, którego skład przyczynia się do zniszczenia DNA wielu patogenów, w tym wirusa brodawczaka. Przyjmuje się do leczenia nie tylko dorosłych, ale także dzieci, którym zaleca się przyjmowanie tabletek trzy razy dziennie po 1 szt. Pacjenci dorośli w celu zwiększenia wydajności lepiej podwoić dawkę i zażywać 2 tabletki trzy razy dziennie.
  • Opis maści

    Niszczące leczenie wzrostu brodawki na skórze osoby może być wykonywane przy użyciu różnych leków, różniących się kosztami, skutecznością i skutkami ubocznymi. Jeśli masz na celu szybkie usunięcie brodawczaków i brodawek, w tym celu eksperci zalecają stosowanie:

    1. Superchistotelom - oznacza oparty na ekstrakcie glistnika, chlorku, wodorotlenku i wodorowęglanu sodu. Nakładanie kompozycji na miejsce powinno być poprzedzone parowaniem i wysychaniem formacji, a także zabiegiem na okolicę zdrowych obszarów skóry za pomocą dowolnego płynu zmiękczającego. Zaleca się codzienne przetwarzanie brodawczaków do ich zniknięcia, co często zajmuje nie więcej niż 5 dni.
    2. Panawir jest lekiem wytwarzanym w postaci żelu. Charakterystyczną cechą jest skład roślinny i obecność interferonu, dzięki czemu środek praktycznie nie ma przeciwwskazań i ograniczeń wiekowych. Zaleca się leczenie wzrostu dwa razy dziennie przez tydzień.
    3. Viferon - lek oparty na zsyntetyzowanym interferonie. Maść może być stosowana w okresie karmienia i karmienia piersią, co odróżnia Viferon od większości kauteryzujących analogów. Przebieg leczenia z lekiem trwa od tygodnia do miesiąca i zależy od ciężkości stanu. Kompozycję należy stosować wielokrotnie do wzrostu każdego dnia.
    4. Aldar to kremowy preparat, który stymuluje produkcję interferonu w organizmie. Kompozycję stosuje się do wstępnego spłukania mydłem i nawarstwiania i pozostawia w tej pozycji przez 6 godzin bez stosowania bandaża lub kleju. Leczenie należy wykonywać codziennie, aż do wyeliminowania brodawczaka.
    5. Acyklowir - krem, który powinien leczyć dotkniętą tkankę co najmniej cztery razy dziennie, czas trwania leczenia wynosi około 5 dni. Lek jest najbardziej skuteczny w warunkach jego szybkiego użycia.

    Wskazania i skutki uboczne

    Należy rozważyć zastosowanie leku przeciwwirusowego, biorąc pod uwagę istniejące przeciwwskazania i działania niepożądane. Tak więc wiele tabletek nie jest zalecanych do leczenia dzieci w wieku poniżej trzech lat, jak również pacjentów, u których zdiagnozowano dnę, kamicę moczową, zaburzenia rytmu serca, nadwrażliwość na składniki składowe.

    Przed użyciem miejscowych środków przeciwwirusowych ważne jest, aby wykluczyć indywidualną nietolerancję kompozycji, która może wywoływać reakcję alergiczną, objawiającą się swędzeniem, wysypką i zaczerwienieniem skóry. Ponadto, w leczeniu przerostów niezwykle ważne jest, aby wykluczyć wejście funduszy do zdrowych obszarów, który jest obarczony powstawaniem oparzeń i ran.

    Koszt środków na leczenie HPV

    Na półkach nowoczesnych aptek można znaleźć zarówno drogie leki antywirusowe, jak i tańsze analogi, które są również dość skuteczne. Na przykład koszt Isopronisin osiąga 660 rubli za opakowanie z 20 tabletkami, ale możesz użyć innych dobrze znanych i dostępnych analogów, a mianowicie:

    • Groprinosinom - około 480 rubli za opakowanie z 20 tabletkami;
    • Novirinom - 250 rubli za opakowanie z 20 tabletkami;
    • Alpizaryna - nie więcej niż 200 rubli za opakowanie z 20 tabletkami;
    • Amizon - około 220 rubli za opakowanie z 10 tabletkami;
    • Katsogel - około 240 rubli za opakowanie z 10 tabletkami.

    Jeśli chodzi o aktualne przygotowania, cena bardzo skutecznego Superchistotel waha się od 15 do 110 rubli i zależy od wielkości i producenta. Droższy jest żel Panavir, który dziś charakteryzuje się wydajnością i bezpieczeństwem. Jego koszt zaczyna się od 160 rubli za objętość w 3 g.

    Wybierając skuteczne leki antywirusowe, można również określić preferencje:

    • Viferon - około 170 rubli za objętość 12 g;
    • Acyklowir - 22 rubli za objętość w 5 g;
    • Verrukacid - 232 rubli za objętość w 2 g;
    • Ferezolu - 366 rubli za objętość w 10 ml.

    Każdy lek przeciwwirusowy okażą się skuteczne tylko w warunkach jego podawania, biorąc pod uwagę ciężkość stanu i indywidualnych cech. W związku z tym zaleca się określenie optymalnej terapii dla wirusa brodawczaka, aby zaufać lekarzowi prowadzącemu.

    Leczenie farmakologiczne dla HPV

    Leczenie farmakologiczne brodawczakami. Lecznicza terapia dla czystej skóry

    Jak działa leczenie za pomocą brodawczaków

    Możliwe jest wyodrębnienie niektórych rodzajów urządzeń medycznych, które są leczone takimi nowotworami:

    • krople;
    • maści;
    • ołówek do pisania;
    • leki przyjmowane doustnie, w tym gardła i kropelki.

    Pherosol do leczenia brodawczaków

    "Ferezol" - jeden z najczęstszych leków, które leczą powstawanie skóry. Ten środek jest grubą cieczą o nasyconym brązowym kolorze. Dobrze kauteryzuje wszelkie wzrosty. Zawiera fenol i tricrezol. Substancje powodują miejscowe oparzenia chemiczne, które niszczy zmutowane komórki skóry, w ich miejsce w przyszłości powinny wyglądać zdrowo. Ponieważ lek jest nakładany na powierzchnię skóry, należy zachować szczególną ostrożność i nie uderzać w zdrową skórę.

    Po nałożeniu na chore miejsce jest to zabieg praktycznie bezbolesny, ale zdrowy naskórek spali się bardzo szybko. Edukacja smarować co najmniej 10 minut, jeśli jest na stopie, to trzeba go smarować. Procedurę można powtórzyć do 5 razy, aż do momentu, w którym dojdzie do wzrostu. Czasami leczenie Feresolem może nie być skuteczne, wtedy na starym miejscu może pojawić się nowy "gość". W takich przypadkach lek należy zmienić.

    Dermavit i Superchistotel do leczenia bez nawrotów

    Lek ten pomaga leczyć brodawczaki i brodawki, bez bólu i rzadkich nawrotów. Podobnie jak w przypadku Feresol, Dermavit nie powinien dostać się do zdrowych obszarów, a nawet łatany taśmą samoprzylepną dla większej niezawodności. Jest starannie zastosowany do nowotworu. Należy pamiętać, że zabrania się używania go na gruczołach mlecznych i pachach!

    Dermavit jest dobry, ponieważ leczy bez bólu. Najczęściej edukacja znika raz na zawsze, podczas gdy wiele innych narkotyków nie ma takiego efektu. W tym samym czasie może być przypisany tylko przez specjalistę, ponieważ jest wydawany z aptek na receptę.

    Superchistotel - najpopularniejszy i najtańszy środek do lokalnej kauteryzacji. Stosuje się go nieco dłużej niż poprzednie środki, lecząc dotknięty obszar przez około tydzień. Istnieje stopniowe nabłonek sloschivanie. Ze względu na to, że proces jest powolny, a skóra nie tworzy widocznej rany, można uniknąć tworzenia się blizn i blizn.

    Tabletki Izoprinozyna - leczenie wewnętrzne

    Te tabletki są immunostymulujące, więc spektrum ich zastosowania jest dość duże. Ponadto poprawiają odporność, mają również działanie przeciwwirusowe. Wszystko to sprawia, że ​​izoprinozyna jest idealnym lekiem do zwalczania HPV.

    Tabletki są niemal natychmiast wchłaniane do krwi i przywracają pracę limfocytów, co ułatwia szybkie usunięcie brodawczaków, nawet bez zewnętrznego wpływu na nie. Przepisuje się go w szczególnie trudnych przypadkach, gdy nie można pozbyć się wyrostków miejscowymi preparatami lub gdy ilościowa definicja wirusa przekracza wszystkie ustalone normy.

    Ołówek Lapis: klasyczny lek

    Ołówek lapis, który jest aktywnie wykorzystywany w leczeniu wielu niedoskonałości skóry, pomaga w ograniczeniu tego rodzaju wirusa. Jest wygodny w użyciu, dzięki twardej formie uwalniania praktycznie niemożliwe jest dotknięcie zdrowej skóry. Przy jego użyciu, wzrosty ciemnieją i wysychają.

    Skuteczne leki na leczenie HPV

    Infekcja wirusem brodawczaka to cała grupa chorób, których czynnikiem sprawczym jest wirus brodawczaka ludzkiego. Ten mikroorganizm powoduje różne stany patologiczne, najczęściej infekuje skórę, błony śluzowe i jest przenoszony przez skórę i kontakt seksualny. Najczęściej występujące choroby związane z HPV:

    • Brodawki;
    • Brodawki wulgarne, płaskie, podeszwowe, nitkowate;
    • Spiczaste kłyty;
    • Brodawczak młodociany krtani (gdy noworodek jest zarażony przez matkę);
    • Śródszpitalna neoplazja szyjki macicy.

    Ponadto udowodniono wpływ wysoko krzepniętych szczepów HPV na rozwój niektórych typów nowotworów złośliwych:

    • szyja i ciało macicy;
    • penis;
    • mózg;
    • odbyt;
    • rak piersi;
    • krtań i gardło;
    • płuca.

    Jak widać z tej listy, objawy wirusa brodawczaka są zróżnicowane, występują u dzieci, kobiet i mężczyzn. Każda z chorób wymaga leczenia. W tym artykule zajmiemy się kwestią leczenia farmakologicznego PVI, dowiemy się, które leki są stosowane przeciwko wirusowi brodawczaka.

    Zasady leczenia PVI

    Klasyfikacja genitaliów przenoszonych drogą płciową obejmuje trzy grupy warunków:

    1. Kliniczne formy - to znaczy widoczne gołym okiem. W tym przypadku lekarz obserwuje exophytic condylomas, brodawczaki podczas rutynowego badania.
    2. Formy podkliniczne. Nie ma widocznych objawów, ale tkanka nabłonka dotknięta HPV ujawnia się w wynikach badań (kolposkopia, cytologia, histologia) i analiz (PCR).
    3. Formy ukryte. DNA wirusa znaleziono w testach, ale nie wykryto żadnych objawów klinicznych ani zmian morfologicznych w komórkach.

    Ukryta forma infekcji nie wymaga leczenia. Pacjenci w tym przypadku są monitorowani terapeutycznie. Jeśli wykryje się wysoce zakrzepnięty typ HPV, należy podać PCR, a kobiety powinny przejść kolposkopię, a co sześć miesięcy zalecany jest test PAP. Jeśli typ nie jest onkogenny, to raz w roku.

    Taktyka leczenia klinicznych i subklinicznych postaci infekcji jest określana przez lekarza i zależy od wyników diagnozy, nasilenia i lokalizacji zmiany oraz innych okoliczności, takich jak ciąża, współistniejące zakażenia,

    Operacyjne i chemiczne metody leczenia

    Co do zasady, nowotwory na genitaliach (brodawki narządów płciowych, brodawki) są chirurgicznie usuwane. Stosuje się kriodestrukcję, wycinanie laserowe, diatermocoagulację i inne techniki. Nowotwory szyjki macicy są również leczone operacyjnie: krio-, diatermo-, laserowa i koagulacja falami radiowymi.

    Dobre wyniki z chirurgicznym usunięciem guzów można uzyskać w 50-95% przypadków, jednak PVI charakteryzuje się nawrotem, więc czasami leczenie należy powtórzyć.

    Inną powszechną metodą jest chemiczne niszczenie zmienionych tkanek. Aby to zrobić, użyj leku Solkoderm. Jest to rozwiązanie do aplikacji na skórę. Z miejscowym zastosowaniem prowadzi do martwiczenia zmienionych tkanek. Dostępne w ampułkach. Roztwór soli sodowej zawiera mieszaninę stężonych kwasów:

    Ta substancja chemiczna wspomaga brodawki narządów płciowych, brodawki podeszwowe i wulgarne, znamiona. Lek Solkoderm powinien być stosowany wyłącznie przez lekarza, nie można go stosować sam, bez pewnych umiejętności, w przeciwnym razie można uzyskać poważne oparzenia chemiczne. Miejsca dotknięte chorobą są leczone raz w tygodniu, tylko aby dokończyć usuwanie guzów będzie musiało przejść 5-6 procedur.

    Zaletą tego leku jest to, że jest on dopuszczony do stosowania w ciąży. Ale jest minus - Solkoderm jest przeciwwskazany z tendencją do tworzenia blizny. U pacjentów z tą osobliwością widoczne blizny mogą pozostać po aplikacji.

    Do niszczenia chemicznego stosuje się inne środki: nadtlenek wodoru, kwas salicylowy, glistnik, roztwór wzbogacony w kwasy itd.

    Leki cytotoksyczne: podofilotoksyna i 5-fluoroacyl

    Leki cytotoksyczne są lekami, które hamują patologiczny podział komórek, są stosowane w leczeniu chorób nowotworowych i autoimmunologicznych. Lokalnie niektóre substancje o działaniu cytostatycznym są nakładane na zmiany skórne spowodowane przez HPV.

    Zastosowanie podofilotoksyny

    Podofilotoksyna jest alkaloidem pochodzenia roślinnego, leczy brodawki narządów płciowych i brodawki. Można go przypisać substancjom do niszczenia chemicznego oraz lekom cytotoksycznym. Zawarte w preparatach Condilin i Condiline-Nycomed, przedstawione jako roztwór do stosowania miejscowego (5%). W Europie wytwarzany jest krem ​​Vartek z podofilotoksyną, ale w rosyjskich aptekach jest to rzadkość. Uważa się, że kształt kremu jest wygodniejszy w stosowaniu.

    W ciąży lek ten jest przeciwwskazany, ponieważ składnik toksyczny przenika do krwi w niewielkiej ilości. Ale to narzędzie może być używane w domu, aby pozbyć się brodawek narządów płciowych.

    Schemat aplikacji jest następujący: za pomocą specjalnego aplikatora lek delikatnie nakłada się na nowotwory dwa razy dziennie przez trzy dni. Potem robią sobie przerwę na cztery dni. I tak aż do całkowitego zniknięcia kłykcin, ale nie dłużej niż pięć tygodni. W tym samym czasie możesz użyć nie więcej niż 2 mg leku, ważne jest, aby nie dostał się on na skórę.

    Podofillin - skuteczny sposób na wyeliminowanie kłykcin, ale ich stosowanie musi być niezwykle ostrożne. Możliwe reakcje alergiczne, pojawienie się silnego zaczerwienienia, stany zapalne.

    Zastosowanie 5-fluorouracylu

    Lek ten jest stosowany w leczeniu złośliwych nowotworów i chorób grzybiczych. Aby pozbyć się brodawek narządów płciowych zastosować 5% krem ​​lub maść, a także roztwór. 5-fluorouracyl jest toksyczny, dlatego nie jest przepisywany kobietom w ciąży i karmiącym. Tylko ten lekarz przepisuje ten lek. Powinien być stosowany do dotkniętych obszarów raz dziennie przez tydzień.

    Chciałbym zauważyć, że czynniki chemiczne umożliwiają szybkie leczenie kłykcin i innych objawów PVI, ale po pewnym czasie możliwe są nawroty. Przy normalnej odporności, HPV jest usuwany z organizmu po roku lub dwóch po infekcji, ale nie zawsze tak się dzieje, więc konieczne jest połączenie leków immunomodulujących i antywirusowych.

    Leki

    Leczenie farmakologiczne jest zalecane, gdy powraca infekcja wirusowa, jak również w przypadku dużych obszarów i wielu zmian, które trudno jest usunąć bez zniszczenia przez zniszczenie. Do leczenia stosuje się środki przeciwwirusowe i immunostymulujące. Nie można ich używać niezależnie. Powołanie lekarza opiera się na badaniu statusu immunologicznego i innych danych.

    Leki przeciwwirusowe celowo hamują syntezę wirusów DNA i RNA w rybosomach komórek. Stosuje się je niezależnie (we wczesnych stadiach) lub w połączeniu z innymi metodami (na późniejszych etapach).

    Immunomodulatory aktywują komórki ochronne - limfocyty T i monocyty, wytwarzanie własnych interferonów. Czasami leki mają połączony efekt, to znaczy stymulują odporność i tłumią reprodukcję wirusa.

    Lista najczęściej przepisywanych leków:

    • Izoprinozyna;
    • Lycopid;
    • Immunomax;
    • Panavir;
    • Allokin-Alpha;
    • Keravort;
    • Preparaty interferonowe.

    Isoprinosine

    Skuteczne leki na PVI, często przepisywane przez lekarzy. Ma działanie przeciwwirusowe i immunomodulujące. W monoterapii lek zazwyczaj pić dwa do trzech tygodni trzy razy dziennie na dwie tabletki (1000 mg). Podczas leczenia skojarzonego (zniszczenie chirurgiczne lub zastosowanie cytostatyków plus leczenie antywirusowe) stosuje się inny schemat - dwie tabletki trzy razy dziennie przez pięć do dziesięciu dni. Kurs powtarza się trzy razy z przerwą w miesiącu.

    Badania kliniczne nad izoprynozyną wykazały, że w przypadku nowotworów złośliwych stopnia I i II, 88,6% kobiet całkowicie zniknęło ze zmian nabłonkowych. W tym przypadku nawrót w ciągu sześciu miesięcy zaobserwowano tylko w 2,6%.

    Nie badano stosowania leku u kobiet w ciąży i chociaż lek uznano za bezpieczny i nietoksyczny, nie zaleca się go kobietom w tej sytuacji.

    Lycopid

    Jest to syntetyczny środek immunostymulujący, który ma niewiele skutków ubocznych i jest dobrze tolerowany przez pacjentów. W przypadku egzofitycznych kłykcin i brodawczaków przepisuje się je na 10 dni przed usunięciem guzów (1 tabletka 10 mg dwa razy na dobę) i kolejne 10 dni później. W tym samym czasie weź dowolny lek przeciwwirusowy.

    Tabletki Lipopid z HPV należy przyjmować o tej samej porze dnia, nie tracąc go, ważne jest, aby stymulować odpowiedź immunologiczną. Dzieci poniżej 18 roku życia i osoby starsze są przepisywane jako lek w dawce 1 mg. Kobiety w ciąży i karmiące piersią Lycopida jest przeciwwskazana.

    Immunomax

    Ten lek lekarzy pochodzenia roślinnego uważa za obiecujący w leczeniu PVI u kobiet i mężczyzn ze względu na to, że stymuluje on odporność antywirusową. Immunomax jest produkowany w proszku, pakowany w butelki do wstrzykiwań. Jest przepisywany po chirurgicznym usunięciu nowotworów w celu zapobiegania nawrotom.

    Roztwór wytwarza się z proszku, który następnie podaje się domięśniowo. Wstrzyknięcie wykonuje się w dniach 1, 2 i 3 po leczeniu. Kurs powtarza się 8, 9 i 10 dnia.

    Panavir

    Ziołowe lekarstwo ma działanie przeciwwirusowe i immunomodulujące. Produkowane w różnych postaciach: czopki dopochwowe i doodbytnicze (czopki), roztwór do wstrzykiwań dożylnych, żel.

    Zastrzyki wywołują efekt ogólnoustrojowy. Są one stosowane w leczeniu PVI w ramach kompleksowej terapii. Zarówno kobiety w ciąży w 2. i 3. trymestrze mogą być za zgodą lekarza. Przebieg leczenia trwa dwa tygodnie. Pierwsze wstrzyknięcie wykonuje się trzy razy z przerwą w ciągu dwóch dni. W drugim - dwa razy z przerwą w trzy dni.

    Czopki doodbytnicze są przepisywane zgodnie z tym samym schematem, to znaczy mogą zastępować zastrzyki, jeśli pacjent ich nie toleruje.

    Czopki żelowe i dopochwowe są czynnikami do miejscowego działania. Przypisany po usunięciu nowotworów w celu złagodzenia stanu zapalnego, przyspieszenia gojenia i zapobiegania nawrotom infekcji.

    Allokin-Alfa

    Lek ten ma również działanie łączone: odporność antywirusową i stymulującą. Produkowany w postaci proszku w ampułkach, z którego przygotowuje się roztwór do wstrzykiwań. Zwykle pacjent otrzymuje 6 zastrzyków co drugi dzień, lek podaje się w ilości 1 mg.

    Allokin-Alpha znacznie zmniejsza ryzyko nawrotu i ponownego pojawienia się skórnych nowotworów. Jest zalecany zarówno kobietom, jak i mężczyznom, ale najlepsze wyniki wykazują we wczesnych stadiach choroby. Świeże nowotwory mogą przejść bez operacji. Nie jest przepisywany dzieciom i kobietom w ciąży.

    Keravort

    Krem ten, zawierający syntetyczny imimimodulator imiimod (5%), jest stosowany w kompleksowym leczeniu tylko zewnętrznych zaostrzonych brodawek narządów płciowych u mężczyzn i kobiet. Do leczenia nowotworów w cewce moczowej, na szyjce macicy, w odbytnicy i innych obszarach nie jest zalecane. Stosuje się go na skórę trzy razy w tygodniu w nocy, a rano zmywa ciepłą wodą i mydłem.

    Kobiety w ciąży są przepisywane wyłącznie w ścisłych wskazaniach, z wieloma formacjami. Zostaje wydany na receptę. Lek jest skuteczny, ale często powoduje swędzenie i ból w miejscu podania.

    Preparaty interferonowe

    Interferony to białka wytwarzane przez organizm ludzki w odpowiedzi na przenikanie wirusa. W ostatnich latach wyprodukowano leki oparte na interferonach, uzyskane z krwi dawcy lub przy użyciu metod mikrobiologicznych i inżynierii genetycznej.

    Preparaty interferonu hamują syntezę DNA wirusa, zmniejszają jego stężenie w tkankach (obciążenie wirusem) i aktywują odpowiedzi immunologiczne. W leczeniu PVI stosowane są różne środki w ramach kompleksowej terapii wraz z lekami przeciwwirusowymi). Wspólne nazwy handlowe:

    • Leukocyt ludzki interferon;
    • Reaferon;
    • Inter;
    • Intron-A;
    • Cycloferon;
    • Viferon;
    • Altevir;
    • Laferon i inni.

    Są one dostępne w różnych postaciach: iniekcji, czopkach, żelach, maściach. W takim przypadku zastrzyki nie są przepisywane kobietom w ciąży, ale stosowanie miejscowych form w drugim i trzecim trymestrze ciąży jest dopuszczalne na podstawie zaleceń lekarza.

    Leczenie HPV u kobiet przyjmujących leki interferonowe jest skuteczne. Potwierdzają to badania kliniczne. Jednak stosowanie tych substancji może zmniejszyć wytwarzanie własnych interferonów przez organizm, dlatego są one wyznaczane, biorąc pod uwagę wyniki immunogramu. W przeciwnym razie, możesz uzyskać reaktywny spadek w obronie organizmu i wyczerpaniu układu odpornościowego. Lekarz, na podstawie swojego doświadczenia zawodowego, stanowi pewien algorytm do stosowania leku, który musi być ściśle przestrzegany.

    Koszt preparatów interferonowych jest bardzo różny. Na przykład Viferon - stosunkowo niedrogi, najczęściej stosowany jako element kompleksowej terapii po usunięciu nowotworów i zapobieganiu. Intron-A, który jest stosowany w leczeniu nieinwazyjnego raka CMM, będzie kosztować o rząd wielkości więcej.

    Informacje zwrotne na temat osobistych doświadczeń związanych z leczeniem PVI

    Podczas ciąży wydostałem brodawki w strefie intymnej, najwidoczniej odporność spadła. To okropnie nieprzyjemne i brzydkie. Lekarz poradził mi, żebym usunął Solkoderm bezpośrednio w ginekologii. Nie leżałem w szpitalu, tylko przyszedłem do sali manipulacyjnej i tam wszystko dla mnie przetworzyli. Trochę gorąca, ale znośna. Po pewnym czasie brodawki po prostu zniknęły, teraz skóra jest tu trochę jaśniejsza. Nigdy się nie pojawili, więc lek jest skuteczny.

    Ginekolog przeraził mnie diagnozą - dysplazja 3. stopnia. Mam tylko 33 lata i już stan przedrakowy. A kiedy zdałem testy, nic tam nie było: CMV, HPV, ureaplasma. Musiałem być leczony za wszystko, lekarz przepisał Panavirowi dodatkowo dożylnie. Pomaga w zwalczaniu infekcji i podnosi odporność. Erozja zaczęła się leczyć, na cytologii - jest czysta, analizy zbyt dobre.

    Ginekolog wyznaczył lub wyznaczył mi czopki Генферон, tak rozumiem, jaki jest po prostu interferon, który powinien zostać opracowany w organizmie. Najwyraźniej nie wystarczy, gdy odporność zostanie obniżona, stąd wszystkie rany i wydostanie się. Miałem świąd nierzeczywisty i zapalenie, lekarz powiedział, że wszystko w środku pokryte jest drobnymi brodawczakami. Przekazał mnóstwo analiz dotyczących różnych infekcji, ale z wyjątkiem VPCH nie znalazł nic. Genferon naprawdę mi pomógł, usuwa także nieprzyjemne doznania, jak gdyby znieczulający. Poza tym Likopid pił. Lekarz przestraszył mnie, że jeśli ona nie przejdzie przez to wszystko, to będzie się palić, ale miałem szczęście.

    Wideo w motywie

    Leczenie brodawczaków u kobiet

    Jakie kobiety powinny wystrzegać się HPV?

    Wirus brodawczaka ludzkiego jest wprowadzany do naskórka i błon śluzowych w wyniku fizycznego kontaktu z nosicielem wirusa lub z tymi, którzy już cierpieli na niego.

    W takim przypadku możesz zarazić się chorobą skóry nie tylko partnera seksualnego, ale także członka rodziny lub znajomych.

    Wynika to z jednego prostego powodu - chorobotwórcze mikroorganizmy mogą być przenoszone przez obiekty publiczne.

    Jednak kobieta może żyć z wirusem, który powoduje powstawanie brodawczaków, od urodzenia, ale do wykrycia jego objawów tylko z chwilowym pogorszeniem układu odpornościowego.

    W takim przypadku nie ma sensu szukanie przyczyn infekcji, jest mało prawdopodobne, że wirus ostatnio przeniknął do organizmu. Typowe dla niego jest "drzemanie" aż do godziny, kiedy powstają sprzyjające warunki do pojawienia się narośli na skórze.

    Lekarze twierdzą, że wirus brodawczaka ludzkiego "siedzi" w ciele ponad połowy kobiet, które osiągnęły wiek rodzenia. Ale nie zawsze jest aktywna i prowadzi do pojawienia się wyrostków.

    Tylko 50% zarażonych kobiet napotyka na brodawczaki na skórze. Często rosną na szyi i w strefie intymnej.

    Kobiety cierpią na pojawienie się brodawek na genitaliach niemal tak często, jak z opryszczki narządów płciowych.

    Powody, dla których uśpiony wirus ożywa, a brodawczaki pojawiają się na szyi i innych częściach ciała, lekarze stwierdzili dawno temu.

    Należą do nich:

    • stosunek seksualny z przypadkowym partnerem;
    • zmiana środowiska w pochwie;
    • pojawienie się erozji na szyjce macicy;
    • obecność chorób zakaźnych narządów płciowych;
    • długi odbiór środków antykoncepcyjnych;
    • przedwczesne rozpoczęcie intymnych związków.

    Przeszczepy powstają na ciele i twarzy kobiety głównie w wieku od 20 do 25 lat, więc w tym czasie aktywność seksualna jest aktywnie prowadzona.

    Ale są też inne powody, dla których pojawił się u kobiet brodawczaków, niezwiązany ze sferą intymną.

    Są słabe odporności, niedobór witamin w organizmie, nadmierne spożycie tytoniu i alkoholu, choroby żołądkowo-jelitowe i zaburzenia metaboliczne.

    Jak wyglądają kobiety i gdzie się one tworzą?

    Brodawki mogą widzieć na swoich ciałach, zarówno mężczyznach, jak i kobietach. Ale zarażenie tą dolegliwością jest gorsze dla płci pięknej.

    Będą bardzo zaniepokojeni z powodu nieestetycznego wyglądu skóry, swędzenia, podrażnienia i trwałego urazu wzrostu.

    Szczególnie kobiety boją się powstawania brodawczaków na twarzy i szyi, ponieważ te miejsca zawsze pozostają otwarte.

    Wzrosty spowodowane aktywacją HPV można porównać do konwencjonalnych brodawek. Mają również wypukły kształt, a ich kolor jest biały, różowy lub brązowy.

    Brodawki na szyi i innych częściach ciała mają tendencję do wzrostu: od kilku milimetrów mogą wzrosnąć do dwóch centymetrów.

    Ale pojawienie się tych wzrostów może nie być takie samo. W niektórych przypadkach przypominają gęste bąbelki, w innych - pąki kwiatowe.

    Lekarze mówią, że wzrost brodawczaków na szyi kobiety może sygnalizować ryzyko zachorowania na raka. Ale HPV może wpływać nie tylko na otwarte obszary ciała.

    Często jego atak poddawany jest delikatnej skórze, podlegającej ciągłemu ocieraniu elementami damskiej garderoby. Ten obszar skóry to obszar pod biustonoszem.

    Często kobiety znajdują nieprzyjemne formacje w pachach, na błonach śluzowych narządów płciowych i w pobliżu odbytu.

    Na błonach śluzowych jamy ustnej i krtani mogą rosnąć brodawki, w wyniku których zaburzona jest mowa, a oddychanie staje się trudne.

    Pomóż pozbyć się tej choroby w mocy tylko lekarz. Bardzo ważne jest, aby skonsultować się ze specjalistą, w przeciwnym razie wystąpią powikłania.

    Który lekarz pomoże rozwiązać problem, zależy od lokalizacji brodawczaków. W celu leczenia wzrostu w strefie intymnej, musisz zwrócić się do ginekologa.

    Jeśli formacje znajdują się na innych częściach skóry, należy odwiedzić dermatologa.

    Wskazane jest zdanie i badanie onkologa, ponieważ wzrosty na skórze są czasami złośliwe. Usunięcie brodawczaków wykonuje chirurg.

    Jakie objawy zauważają kobiety, kiedy rozwijają się HPV?

    Pojawienie się brodawczaków w postaci brodawek zwykle towarzyszy takim objawom, jak nietolerowany świąd zewnętrznych narządów płciowych, ból podczas oddawania moczu i stosunek płciowy.

    Małe narośla, które mają uszkodzone brzegi i szeroką podstawę, mogą rosnąć nie tylko na skórze w strefie intymnej, ale także w pobliżu odbytu.

    Brodawki narządów płciowych pojawiają się zwykle dwa lub trzy miesiące po inwazji wirusa brodawczaka ludzkiego.

    Główne miejsca ich zwichnięcia to szyjka macicy lub kanał macicy i błona śluzowa pochwy. W przyszłości, jeśli nie zostanie przeprowadzone leczenie, może rozwinąć się rak szyjki macicy.

    Niekiedy brodawki w strefie intymnej wywołują wystąpienie innej choroby - dysplazji szyjki macicy. Tworzenie się komórek atypowych na szyjce macicy prowadzi do infekcji typami HPV 16 lub 18.

    Wirusy te charakteryzują się wysokim stopniem wpływu na rozwój raka.

    Objawy, które mogłyby pomóc w rozpoznaniu dysplazji szyjki macicy, podczas badania przez ginekologa nie są widoczne. Ustal, że ta choroba jest uzyskiwana tylko za pomocą histologii.

    Poza strefą intymną mogą wyskoczyć keratopapillomas. Objawy tej choroby skóry: rogowacenie skóry w miejscu powstawania narośli, plamienie pojawiających się brodawek w kolorze niebiesko-bordowym lub brązowym.

    Keratopapillomas są kuliste lub stożkowate, głównie rosną na szyi, pod pachami i na twarzy.

    Brodawki podeszwowe zwykle rosną na podeszwach stóp. Ich pojawienie się może być spowodowane różnymi typami wirusa brodawczaka.

    Formacje na nogach są mięsiste i gęste, znajdują się tam, gdzie skóra jest najmocniej natarta butami.

    Objawami kiełkowania brodawczaków są swędzenie i bolesne odczucia podczas chodzenia. Przy takiej chorobie skóry spotyka się kobiety, których stopy mocno się pocą.

    Na głowie lub torsie mogą pojawić się fibropapillomas. Te formacje są sferoidalne i wypukłe, ale kształty i rozmiary są różne. Kolor fibropapilom - brązowawy lub bladoróżowy.

    Jeśli na skórze pojawią się płaskie brodawki, okażą się takie objawy jak silne zaczerwienienie skóry w obszarze wirusa, pieczenie i nieodparta chęć zdrapania brodawek.

    Płaskie brodawki są podobne do okrągłych lub spiczastych guzków, mają gładką powierzchnię. Kolor tych formacji nie różni się od koloru skóry.

    W niektórych przypadkach na skórze kobiet powstają brodawki łojotokowe. Są w stanie urosnąć do 6 cm, a na ich powierzchni widoczne są pęknięcia.

    Te formacje są w kolorze brązowym, pojawiają się na dłoniach i stopach, a także na szyi i twarzy.

    W jaki sposób kobiety mogą leczyć brodawczaki?

    Leczenie chorób skóry powinno być kompleksowe, łącząc środki do użytku zewnętrznego i wewnętrznego.

    Lekarz, który ma leczyć pacjenta z brodawczaków, zwraca uwagę na objawy, stopień ich ciężkości i rozmieszczenie narośli na ciele.

    Specjalista musi również dowiedzieć się, czy pacjent ma współistniejące choroby i zagraża jej wirusowi brodawczaka ludzkiego.

    Pierwszą rzeczą, którą należy przyjrzeć się kobiecie, której skóra jest dotknięta przez HPV, jest dermatolog. Do tego trzeba się zarejestrować, jak tylko na skórze pojawiły się dziwne wyrostki, zamiast po próbach samodzielnie się ich pozbyć.

    Brodarczycy samoknąca są obarczeni zwiększonym rozprzestrzenianiem się infekcji i poważnymi komplikacjami. Usunięcie nagromadzenia na szyi lub twarzy pomoże we właściwym leczeniu.

    Lekarz jest zobowiązany leczyć na cztery sposoby:

    1. wzmocnić odporność pacjenta;
    2. powołać do spożycia narkotyków, które niszczą wirusy;
    3. leczą dotkniętą skórę zewnętrznym lekiem lub metodami chirurgicznymi;
    4. walczyć z przyczyną wejścia w ciało infekcji.

    Jeśli nie można pozbyć się narośli na szyi, głowie lub ciele za pomocą maści, lekarz może skierować kobietę na usunięcie brodawczaków za pomocą operacji.

    Tak więc kobietom można zaoferować terapię laserową, kriodestrukcję, elektrokoagulację, metodę fal radiowych lub ścinanie formacji za pomocą chirurgicznego skalpela.

    Kriodestrukcja obejmuje niszczenie komórkowej struktury formacji przez działanie azotu w stanie ciekłym.

    Kobiety mogą bezpiecznie wybrać to leczenie dla dotkniętej skóry, ponieważ jest ono całkowicie bezbolesne i nie będzie w stanie zakłócić wyglądu blizn na skórze. Ale w przypadku ciekłego azotu chirurg może leczyć inne narośla niż brodawki narządów płciowych.

    Jeśli brodawki na skórze są duże, lekarz prawdopodobnie wyśle ​​kobietę do elektrokoagulacji. To prawda, że ​​takie leczenie może powodować ból kobiety pomimo znieczulenia miejscowego.

    Efekt prądu elektrycznego daje doskonały rezultat: wyrostki złuszczają się ze skóry, ponieważ w komórkach białko ulega rozpadowi.

    Ale które leczenie jest najbardziej innowacyjne i najbardziej skuteczne? Dzisiaj lekarze mogą zalecić korzystanie z noża radiowego.

    Usuwane są nie tylko wzrost, ale także nabłonek bezpośrednio pod nim, dlatego wyklucza się wielokrotne porażenie skóry przez wirusa brodawczaka ludzkiego.

    Czy metody ludowe działają przeciwko brodawczakom?

    Przed podjęciem tak radykalnych działań, jak usunięcie brodawczaków do operacji, można wypróbować środki ludowe.

    Oczywiście, kobiety chcą wiedzieć, która narodowa recepta jest najskuteczniejsza, ponieważ trzeba je jak najszybciej wyleczyć ze skóry szyi i innych otwartych przestrzeni.

    Wyeliminuj objawy, takie jak pieczenie i swędzenie skóry, a także wypalenie brodawczaka pomoże sprawdzonym środkom przez lata - sokowi glistnika.

    Muszą leczyć tylko brodawczaki, ponieważ zdrowa skóra może mieć oparzenia.

    Na początku lekarz może zalecić nałożenie oleju rycynowego na skórę.

    Muszą używać dwa razy dziennie. Leczenie olejem rycynowym jest bardzo długie, ale doskonale nadaje się do usuwania brodawczaków w obszarach ciała o delikatnej skórze.

    Zamiast oleju rycynowego można spróbować innego leku - ekstraktu z jeżówki. Jak leczyć skórę za pomocą tego, jest wskazany w instrukcji.

    Nie gorsze niż powyższe środki, choroby skóry leczą sok z aloesu. Muszą namoczyć gazę, nałożyć ją na obszar skóry chorej i przymocować za pomocą bandaża lub bandaża.

    Alternatywą dla soku z aloesu są liście pierzastego kalanchoe. Leczenie skóry polega na nałożeniu bandaży.

    Jeśli środki ludowe nie przyczyniły się do wyeliminowania objawów choroby skóry, konieczne jest uciekanie się do innych leków lub, być może, chirurgiczne usunięcie narośli.

    Skuteczne leczenie wirusa brodawczaka ludzkiego

    Leczenie wirusa brodawczaka ludzkiego odbywa się wyłącznie po badaniu lekarskim. Powód pójścia do specjalisty często staje się charakterystycznym wzrostem, który jest głównym sygnałem o rozwoju choroby.

    Ludzki wirus brodawczaka manifestuje się jako charakterystyczna formacja na ciele

    Czy można wyleczyć wirusa brodawczaka?

    Istnieją dwa powszechne mity na temat terapii HPV:

    1. Wirus brodawczaka jest całkowicie uleczalny.
    2. Nie można pozbyć się tej infekcji, zawsze prowadzi ona do raka i śmierci.

    Samo sformułowanie - "leczyć wirusa" - w tym przypadku jest nieprawidłowe. Zabij szczepy i całkowicie wycofaj je z organizmu nie może, ale możesz zatrzymać ich działalność lub wyleczyć chorobę, której pojawienie się zostało sprowokowane przez patogenne mikroorganizmy.

    Bez bólu i blizn. Oczyść skórę po 2 dniach w domu!

    Reżim leczenia powinien również wykonać specjalista, w większości przypadków wymagana jest interwencja chirurgiczna.

    Metody leczenia wirusa brodawczaka są określane przez specjalistę

    W sumie istnieje ponad 600 szczepów brodawczaków, które dzielą się na 3 grupy:

    • nieszkodliwe;
    • powodując brodawki;
    • mikroorganizmy wywołujące pojawienie się raka.
    Najbardziej agresywne wirusy należą do tej drugiej grupy i dlatego są trudniejsze do wyleczenia.

    Objawy pojawiają się w okresach osłabienia układu odpornościowego lub występują na tle stresu lub rozwoju chorób. Nośnik wirusa może przenosić zakażenie na inne osoby poprzez kontakt fizyczny, a nawet go nie podejrzewać. Niezależnie od osoby nie jest w stanie określić rodzaju mikroorganizmów, a zatem i zastosować niezbędne leki.

    Który lekarz leczy infekcję wirusa brodawczaka?

    Musisz skontaktować się ze specjalistą, który zajmuje się obszarami, w których pojawiły się guzy (brodawki). Nie ma lekarza uniwersalnego zaangażowanego w leczenie brodawczaka.

    U kobiet i mężczyzn infekcja wirusem brodawczaka może pojawić się w następujących miejscach:

    • jamy ustnej (musisz iść do dentysty);
    • strefa intymna (zabieg przeprowadzi ginekolog lub urolog);
    • powieki (okulista).

    Ale przede wszystkim zaleca się skonsultować się z dermatologiem. W procesie leczenia może potrzebować pomocy chirurga, immunologa i onkologa.

    Leczenie brodawczaka u kobiet angażuje się w ginekologa

    Metody leczenia wirusa brodawczaka ludzkiego

    Samo leczenie wirusa brodawczaka jest bezużytecznym i ryzykownym zajęciem, które najprawdopodobniej doprowadzi do katastrofalnych konsekwencji. Niektóre leki mogą usuwać częste objawy infekcji, ale kompetentna terapia wciąż wymaga kampanii skierowanej do specjalisty.

    Brodawki są usuwane chirurgicznie lub laserowo. W niektórych przypadkach odpadają bez ingerencji z zewnątrz.

    Leki

    Leczenie wirusa wymaga wyboru leków, które mogą przywrócić funkcje ochronne układu odpornościowego i przezwyciężyć samą chorobę.

    Zastrzyki

    Iniekcje podaje się dożylnie. Zastrzyki są zapisywane ściśle po wizycie u specjalisty. Do terapii stosuje się następujące leki:

    1. Cycloferon. Lek jest przepisywany na co drugi pacjent z HPV. Lek jest szczególnie skuteczny w przypadku wirusów średnio onkogennych. Koszt: około 350 rubli.
    2. Interferon alfa. Lek do podnoszenia odporności i walki z niebezpiecznymi mikroorganizmami. Ma działanie przeciwzapalne i antyproliferacyjne. Koszt: około 120 rubli.
    3. Panavir. Środek roślinny, który pomaga zwiększyć odporność organizmu na naprężenia. Cena leku zaczyna się od 110 rubli.
    4. Ingaron. Roztwór do wstrzykiwań domięśniowych. Pobudza układ odpornościowy i zwalcza patogenne mikroorganizmy. Koszt: około 130 rubli.

    Cycloferon jest popularnym lekarstwem na leczenie HPV

    Pigułki przeciwko wirusowi brodawczaka

    Tabletki przepisane do leczenia HPV:

    1. Isoprinosine. Lek wpływa na układ odpornościowy i ma działanie przeciwwirusowe. Cena: około 1000 rubli.
    2. Lycopid. Ten lek jest skutecznym immunomodulatorem. Cena: od 800 rubli.
    3. Lavomax. Tabletki, które mają działanie przeciwwirusowe. Cena: około 300 rubli.
    4. Alpisarin. Ziołowy lek przeciwwirusowy i przeciwbakteryjny. Jest dostępny w postaci tabletek i maści, które są również stosowane w leczeniu brodawczaków. Maść nakłada się na brodawki. Koszt leku: około 200 rubli.
    W leczeniu HPV przepisuje się leki przeciwwirusowe, a także witaminy i antybiotyki (indywidualnie).

    Izoprinozyna wzmacnia odporność człowieka

    Świece

    Świece są używane w przypadkach, gdy brodawczak wirusowy objawia się w obszarze intymnym. Leki te są stosowane w leczeniu przerostu tworzonego na szyjce macicy, genitaliach i pochwie. Najbardziej skuteczne czopki to:

    • Genferon - około 500 rubli;
    • Betadin - od 400 rubli;
    • Viferon - przybliżona cena 280 rubli.

    Świece to główne leki stosowane w leczeniu brodawczaka narządów płciowych. Mają działanie przeciwwirusowe i immunomodulujące, zwalczają obrzęki, likwidują brodawki. Nie zaleca się stosowania czopków u dzieci poniżej 7 roku życia i kobiet w ciąży.

    Do leczenia HPV w miejscach intymnych używano świec

    Maści z HPV

    Maści o regularnym stosowaniu mogą eliminować wzrosty. Traktuj pomoc HPV takimi narzędziami jak:

    1. Maść Oksolinovaya. Jest często używany do niszczenia brodawek w intymnych miejscach. Produkt skutecznie zwalcza wirusy i nie przesusza skóry. Cena: 30 rubli.
    2. San Fen Zhong. Maść pochodzenia chińskiego, ma efekt palenia. Aby kupić, jest łatwiej w Internecie. Koszt: około 200 rubli.
    3. Stefalin. Dość droga maść, 8 ml kosztuje około 4000 rubli. Lek jest szybki i skuteczny. Maść ta jest w stanie usunąć mole i brodawki przez 14-30 dni (w zależności od stopnia uszkodzenia).

    Oksolinovaya maść jest dobrym narzędziem do leczenia brodawczaka

    Witaminy

    Witaminy są wykorzystywane do przywracania odporności i promowania zdrowia. Zmniejszają podatność organizmu na patogenne mikroorganizmy. To witaminy, które pomagają zwalczyć przyczynę choroby. Pacjenci powinni przyjmować takie kompleksy witamin:

    • Aevit (cena około 50 rubli);
    • Complivit (koszt około 150 rubli);
    • Alfabet (cena wynosi od 250 rubli).

    Leki te zawierają kilka użytecznych substancji, dzięki czemu mają korzystny wpływ na cały organizm. Po egzaminie specjalista może przepisać inne leki.

    Witaminy wzmocnią zdrowie i odporność

    Jakie inne środki są stosowane w celu wyeliminowania brodawczaka, przeczytaj w naszym artykule.

    Obróbka ludowa

    Przepisy ludowe są stosowane w celu wyeliminowania przerostów. Najczęstszą i najtańszą metodą niszczenia brodawek jest rozmazanie ich sokiem z ziemniaków. Ta metoda może być używana w ciągu 30-40 dni. Sok z ziemniaków jest również stosowany w celu wyeliminowania nowotworów w strefie intymnej.

    Nalewka z cytryny i octu

    W przeciwieństwie do wirusa, skórka z cytryny, zmieszana ze 100 ml octu, działa dobrze. Lek należy pozostawić w chłodnym, suchym miejscu przez 7 dni. Następnie nalewkę można stosować 2-3 razy dziennie, smarując ją brodawkami. Przebieg leczenia trwa od 2 tygodni.

    Cytryna i ocet pomogą pozbyć się brodawczaka w domu

    Jodła i olejek z glistnika

    Świeże pędy i kwiaty glistnika należy mieszać z olejem jodłowym. Te składniki pomagają pozbyć się wzrostu, mają działanie przeciwwirusowe. Zastosuj mieszaninę, którą musisz wskazać. Jako dodatkowy składnik można użyć soku mniszka lekarskiego. Przebieg leczenia: 10 do 40 dni (w zależności od stopnia obrażeń).

    Olej jodowy ma właściwości antywirusowe

    Alkohol amoniakalny

    Najtańszą i najłatwiejszą opcją jest smarowanie brodawki amoniakiem. Ta metoda jest odpowiednia tylko dla dorosłych. Alkoholu nie można stosować w okolicy narządów płciowych i błon śluzowych. Nie odnotowano ani jednego przypadku, gdy stosowanie tej metody ludowej doprowadziło do rozległego złuszczania i podrażniania skóry. Zaletą amoniaku jest szybkie działanie. Leczenie trwa od kilku dni do 2 tygodni.

    Alkohol amonowy jest łatwym sposobem walki z HPV

    Zapobieganie

    Zalecane metody zapobiegania wirusowi brodawczaka:

    1. Używanie prezerwatywy. Środki antykoncepcyjne nie są w stanie zapewnić 100% ochrony przed HPV, ale zmniejszają ryzyko infekcji kilkakrotnie.
    2. Szczepienia. Wiele osób boi się zaszczepić przeciwko brodawczakowi, ale ten strach jest nierozsądny i głupi. Szczepienie jest w stanie chronić przed najbardziej agresywnymi (onkogennymi i medioconogennymi) typami wirusa.
    3. Zdrowy styl życia. Ta pozycja zawiera zdrową dietę, unikanie złych nawyków i unikanie stresujących sytuacji. Brodawki są w ciele człowieka przez cały czas, ale objawiają się tylko w okresach upadku układu odpornościowego i nerwowego.

    Recenzje

    "Kilka lat temu miałem wzrosty na moim ciele. Zwróciłem się do dermatologa i on zdiagnozował mój HPV. Brodawki zostały usunięte przez chirurga, procedura była bezbolesna. Dermatolog napisał do mnie preparaty immunomodulirujushchie: Lavomaks i Likopid. Otrzymałem również zastrzyki Cycloferon. Terapia literacka pozwoliła mi osiągnąć remisję. "

    "W czasie ciąży miałem nowotwory narządów płciowych. Bardzo się bałem, że może to wpłynąć na rozwój płodu. Poszedłem do dermatologa, wysłał mnie do ginekologa. Zostałem przepisany na czopki Viferon i przepisane witaminy (Aevit). Powiedziano mi, że HPV nie wpływa na ciążę, ale może zostać przekazane dziecku przez dziedziczenie. "

    "Sprawa pomogła mi zdiagnozować chorobę. W intymnej strefie poczułem swędzenie, od razu pomyślałem o tym drozdu i poszedłem do ginekologa. Odkrył, że mam wzrosty w pochwie. Natychmiast otrzymałem świecę: Genferon i Betadin, a także tabletki Lavomax. Regularnie odwiedzałem specjalistę, piłem witaminy. W rezultacie nowotwory zniknęły. HPV było mi przekazywane drogą płciową, więc zdecydowanie zalecam używanie prezerwatyw i regularnie sprawdzane przez specjalistę ".

    ZNISZCZYĆ Z CAŁEGO I PAPILNEGO RAZU ZA 1 MIESIĄC

    Brodawki i pchacze w dowolnym momencie mogą stać się czerniakiem - nowotworem skóry, który jest niezwyciężony! PAPILOMY SĄ ZNIKAMI, jeśli. Kliknij tutaj! Aby przeczytać wywiad z głównym onkologiem Rosji, lek ten zabija natychmiast brodawki i brodawki.

    Oceń ten artykuł
    (4 szacunki, średnia 5,00 5)

    Nowoczesne podejście do leczenia infekcji wirusem brodawczaka układu moczowo-płciowego

    W ostatnich latach w Rosji, podobnie jak w wielu krajach na całym świecie, rośnie częstotliwość infekcji wirusami brodawczaka. Problem diagnozy i leczenia przyciąga uwagę lekarzy różnych specjalności: dermatologów, ginekologów, urologów, onkologów, patologów

    W ostatnich latach w Rosji, podobnie jak w wielu krajach na całym świecie, rośnie częstotliwość infekcji wirusami brodawczaka. Problem diagnozy i leczenia przyciąga uwagę lekarzy różnych specjalności: dermatologów, ginekologów, urologów, onkologów, patomorfologów, immunologów, wirusologów. Wynika to z dużej zakaźności i tendencji do zwiększania częstotliwości tej choroby, a także zdolności niektórych odmian wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV) do inicjowania złośliwych procesów. Ten ostatni odnosi się głównie do manifestacji narządów płciowych zakażenia wirusem brodawczaka.

    Wirus brodawczaka ludzkiego (HPV) jest epithelotropowy i występuje w skórze, błonie śluzowej jamy ustnej, spojówek, przełyku, oskrzelach, odbytnicy.

    W literaturze istnieją dowody, że wprowadzenie zakażenia HPV występuje na poziomie niedojrzałych komórek nabłonka skóry i błon śluzowych (warstwa podstawowa). Wynikiem tego wprowadzenia jest proliferacja komórek, ale bez wytwarzania cząstek wirusowych, ponieważ proliferujące komórki nabłonkowe nie są w stanie utrzymać cyklu życia wirusów. Pełna replikacja HPV występuje tylko w wysoce wyspecjalizowanych komórkach wielowarstwowego płaskiego nabłonka: ziarnistych, kłujących się klatkach skóry, powierzchniowych nabłonkach błony śluzowej szyjki macicy. Obecnie opisano około 100 typów wirusów brodawczaków. Należy zwrócić uwagę na ich specyficzność tkankową i gatunkową. Różne rodzaje HPV są związane z różnymi typami zmian. Ustalono, że niektóre typy HPV są związane z obszarem moczowo-płciowym. Wyróżnia się następujące gatunki:

    • niskie ryzyko onkologiczne;
    • średnie ryzyko raka;
    • wysokie ryzyko zachorowania na raka.

    Struktura wirusowego genomu

    Wirusy brodawczaków należą do rodziny papowawirusów (Papovaviridae), atakujące duże bydło, ptaki, a także ludzi i zdolne do infekowania podstawowych komórek skóry i płaskiego nabłonka. Papillomawirusy są jedną z najbardziej heterogenicznych grup wirusów, kryterium jej różnicowania jest stopień genetycznej zależności wirusów według danych hybrydyzacji molekularnej: wynosi od 10 do 85%. Średnica cząstek wirusa wynosi 55 nm. Wirus nie ma zewnętrznej powłoki. Kapsuł wirusa składa się z 72 kapsomerów. Szczegółowa analiza cząsteczki DNA HPV była możliwa po opracowaniu procedury cięcia DNA przy użyciu endonukleaz i analizy tych fragmentów za pomocą elektroforezy żelowej.

    W badaniu preparatów rozmaz określone specyficzne złożone cechy charakterystyczne jądrze i cytoplazmie komórek nabłonkowych (komórki koylotsitarnaya atypią) spowodowane cytopatogenne wirusa brodawczaka.

    specyficzny dla tej infekcji komórek jest koylotsit reprezentujący oksifiltnookrashennuyu komórek nabłonka z jasnych granic i wyraźnie zaznaczonym okołojądrową strefy oświetlenia i licznych wakuoli w cytoplazmie.

    Określenie „koylotsitarnaya dysplazja” został wprowadzony przez H. S. Stegner 1981 założono, że zmiany te są wynikiem rozmnażania wirusa powodującego metabolizm komórek naruszenie, co prowadzi do ich częściowej martwicy z wytworzeniem ballonopodobnyh komórek.

    Badanie cytologiczne ognisk wywołanych przez zakażenie HPV wykazało, że w materiale komórkowym znajdują się głównie komórki niejądrowe lub ortokeratotyczne. Około 20% wag zawiera jądra - tzw. "Komórki parakeratotyczne."

    Należy pamiętać, że do wykrywania HPV nie wystarczy jedna morfologia. W związku z tym celowe jest zastosowanie metody reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR), hybrydyzacji in situ. W literaturze istnieją doniesienia o wykryciu zakażenia HPV w moczu za pomocą PCR jako alternatywnej metody testowania próbek z szyjki macicy. Ponadto stosuje się zagnieżdżoną PCR w jednej probówce i hybrydyzację nukleotydową swoistą dla typu.

    Metodę PCR stosuje się w przypadku bezobjawowych lub bezobjawowych postaci choroby spowodowanych zakażeniem HPV.

    Metody immunochemiczne mogą wykrywać antygeny HPV w tkankach brodawek narządów płciowych w 71,4% przypadków, w wyniku hybrydyzacji - w 96,5% i metodą PCR - w 10% przypadków.

    Skuteczność hybrydyzacji DNA nie przekracza skuteczności badania histologicznego, ale pozwala zidentyfikować pacjentów z wysokim stopniem tej infekcji.

    Klinika zakażenia HPV

    Objawy kliniczne zakażenia narządów płciowych HPV są bardzo zmienne. Obecnie są podzielone na brodawki narządów płciowych, brodawkowe odmiany brodawek narządów płciowych (z wyraźnym wzrostem egzofitycznym), a także płaskie i odwrócone (śródnabłonkowe) ze wzrostem endofitycznym. Ta ostatnia opcja, znana również jako subkliniczne zakażenie HPV, jest najbardziej złożonym w planie diagnostycznym, ponieważ nie ma wyraźnych mikroskopowych zmian w nabłonku. W takim przypadku wymagane są specjalne techniki przesiewowe w celu określenia wyraźnych granic zmiany.

    Osobliwą odmianą brodawek narządów płciowych jest grudkowata karkowa i gigantyczny kłykół Buschke-Levenshtein. Brodawki narządów płciowych (OK) formation włóknistonabłonkowe na powierzchni skóry i błon śluzowych, albo z cienkiej cm szerokości podstawy w postaci pojedynczego lub wielu węzłów rozrostu nabłonka, podobny w wyglądzie grzebieni kogucich lub kalafiora. Rozpoznanie dużych kłykli nie powoduje trudności. Kłykciny narządów płciowych zlokalizowane są głównie w miejscach maceracji: małych warg sromowych, pochwy, szyjki macicy, cewki moczowej, odbytu, skóry. U mężczyzn, OC znajdują się w okolicy napletka, na żołędzi prącia, okolicy okołoporodowej, rzadko endouretally. Okres inkubacji wynosi od jednego do 12 miesięcy (średnio 3-6 miesięcy).

    Badania przeprowadzone w ostatnich dziesięcioleciach wskazują, że 85% pacjentów z typowym OK sromu i krocza mieć dodatkowe ogniska zakażenia HPV w pochwie lub szyjce macicy, a prawie jedna czwarta z nich są wykrywane związane z zakażeniem HPV choroby - śródnabłonkowej neoplazji szyjki macicy (CIN) różnych dotkliwość. Jedną z odmian chorobą wywołaną zakażeniem HPV są bouenoidnye grudki związane z napędem 16, czasami pigmentowane skóry i błon śluzowych, obu płci, często przypominające brodawki zwykłe lub łojotokowe rogowacenie. W przeciwieństwie do choroby Bowena, grudki Bowenoid są łagodne i samorzutnie cofają się, chociaż czasami mogą stać się złośliwe. Kurs jest bezobjawowy.

    Niektórzy autorzy w tej grupie chorób odnoszą się do epidermodysplazji weruriforme Lewandowskiego-Lutza. Choroba ta jest oparta na lokalnych i genetycznych zaburzeniach związanych z przewlekłym zakażeniem HPV.

    J. M. Handley i W. J. Dinsmore (1994), na podstawie danych literaturowych, jak również własnych badań, zaproponowali klasyfikację klinicznych postaci zakażenia HPV i powiązanych chorób (Tabela 1).

    W przeważającej większości przypadków manifestowane formy zakażenia HPV są łączone z innymi chorobami przenoszonymi drogą płciową. Według Bernarda K. i Mugi K. (1996), manifestowane formy infekcji HPV występują z reguły w wyniku wielu czynników:

    • społeczny;
    • choroby zakaźne związane ze stowarzyszeniami, chorobami przenoszonymi drogą płciową (STD);
    • związane ze zmianą statusu immunologicznego.

    Najbardziej znaczący jest wpływ HPV zmian związanych z zakażeniami układu moczowo-płciowego: moczowo-płciowego chlamydiami, Mycoplasma, wirus cytomegalii i wirusa opryszczki infekcji, stanów dysbiotic. Wynikiem ich wpływ na przebieg zakażenia HPV jest chorobą przewlekłą, tworzenie trwałych, zazwyczaj niespecyficzne zmiany zapalne w zakresie układu moczowo-płciowego oraz znaczne trudności w wykonywaniu interwencje terapeutyczne.

    Znaczenie obecności współistniejącej infekcji w leczeniu kłykcowej wyjaśniają następujące okoliczności.

    • Obecność chorób przenoszonych drogą płciową związaną z zakażeniem HPV wydłuża okres leczenia tych ostatnich średnio o trzy razy.
    • W większości przypadków nawroty są powiązane z powyższą przyczyną.
    • Epitelializacja erozji szyjnej po zniszczeniu kłykciny może zostać osiągnięta tylko w przypadku wstępnego badania współistniejących chorób przenoszonych drogą płciową i bakteryjnego zakażenia pochwy.

    Przez wiele lat omawiano możliwość związku nowotworów szyjki macicy z chorobami wenerycznymi. W grupie kobiet, inwazyjnego raka szyjki macicy (CC), wyższą częstość występowania niespecyficznej mikroflory, w tym trichomonazice i zakażenia gardnerelovye. Przykłady takiego działania są omawiane w Treponema pallidum, Neisseria gonorrhoeae, Chlamidia trachomatis, wirus Herpes simplex typu 2, wirusa cytomegalii, wirusa brodawczaka ludzkiego. Badania epidemiologiczne wykazały, że przekonująco niekwestionowanym czynnikiem ryzyka rozwoju zmian przedrakowych i raka szyjki macicy jest zakażenie HPV narządów płciowych.

    Zasady leczenia infekcji HPV

    Biorąc pod uwagę fakt, że określone leki przeciwwirusowe i szczepionki, które działają na HPV, nie są jeszcze dostępne, ogólnie przyjmuje się, że nie można osiągnąć całkowitej eliminacji wirusa z organizmu. Celem leczenia jest eliminacja klinicznych i subklinicznych postaci infekcji HPV.

    Do dziś w arsenale lekarzy istnieje wiele metod usuwania brodawek odbytowo-płciowych. Ich skuteczność waha się od 30 do 90%, ale żadna z metod nie jest panaceum, ponieważ wskaźnik nawrotów jest wystarczająco wysoki dla każdej metody leczenia. Leczenie powinno być ściśle indywidualne: w każdym przypadku należy wybrać najbardziej optymalne rozwiązanie, niekiedy biorąc pod uwagę życzenia pacjenta. Problem nawrotu nie zależy od wyboru terapii. Nawroty brodawek odbytowo-płciowych są najczęściej związane nie z ponownym zakażeniem partnera seksualnego, ale z ponowną aktywacją zakażenia. Istnieją trzy sposoby rozwoju wydarzeń w przypadku braku leczenia:

    • brodawki można rozwiązać samodzielnie;
    • pozostają niezmienione;
    • postęp.

    W takim przypadku zawsze należy brać pod uwagę możliwość utrzymywania się wirusa w przypadku braku jakichkolwiek objawów klinicznych.

    Wybierając najbardziej optymalny w każdym przypadku, metoda powinna kierować się czterema podstawowymi cechami:

    • skuteczność w tej patologii;
    • częstość nawrotu po leczeniu;
    • tolerancja (minimum skutków ubocznych);
    • prostota procedur.

    Oprócz usuwania brodawek odbytowo-płciowych należy uwzględnić następujące ważne zadania:

    1. Zidentyfikować i leczyć innych pacjentów z chorobami przenoszonymi drogą płciową (STD) u pacjentów z brodawkami odbytowo-płciowymi (i ich partnerami seksualnymi).

    2. Przebadać wszystkie kobiety z brodawkami okolicy odbytowo-płciowej na śródnabłonkową neoplazję szyjki (CVN), stosując badanie cytologiczne i kolposkopię.

    3. Wspieranie dalszej obserwacji ośrodków WHC we wczesnym stadium w celu szybkiego wykrycia ich progresji lub rozwoju mikroinwazyjnego raka.

    4. Prowadzić aktywne leczenie brodawek odbytowo-płciowych, nowotworów we wczesnym stadium, zachodzących z rozwiniętym obrazem klinicznym, późnym stadium neoplazji i raka płaskokomórkowego.

    5. Udzielić pacjentowi porady dotyczącej używania prezerwatyw i ograniczenia nieumyślnego stosunku płciowego w celu zapobieżenia infekcji (i ponownemu zakażeniu) infekcji HPV i innych chorób przenoszonych drogą płciową.

    W rzeczywistości, leczenie anogenitalnych uszkodzeń HPV jest skierowane albo na zniszczenie ognisk papilarnych jedną lub drugą metodą, albo na stymulację antywirusowej odpowiedzi immunologicznej, możliwa jest kombinacja tych podejść.

    Metody destrukcyjne

    Fizyczne metody niszczenia

    Chirurgiczne wycięcie. Obecnie rzadko stosowany, głównie w leczeniu nowotworów złośliwych, gdy konieczne jest intensywne wycięcie. Ta metoda może wymagać hospitalizacji ze względu na to, że podczas wyciskania może wystąpić dużo krwawienia, a długi okres pooperacyjny będzie wymagał specjalnej terapii.

    Metody elektrochirurgiczne. Należą do nich elektrokoagulacja, elektroakustyka, fulgacja, elektro-chirurgiczne wycięcie (elektroekstrukcja) za pomocą noża elektronowego. Nie tak dawno temu w medycynie zaczęto używać plazmy. Nasi naukowcy opracowali oryginalny koagulator plazmowy (plazmasynę) ECX-1, który nie ma obcych analogów. Pomiary temperatury w osoczu wykazały, że może on osiągnąć 2000-2500 ° C. Takie wysokie temperatury z kolei zapewniają możliwość pracy w trybie bezkontaktowym, znacznie redukując czas pracy, a tym samym zmniejszając strefę martwicy. Ponadto, z tym efektem, w większości przypadków próg bólu nie jest przekroczony. Ten reżim temperaturowy zapewnia prawie całkowite spalenie nowotworów.

    Zalety tej metody:

    • dostępność;
    • taniość;
    • wystarczająco wysoka wydajność;
    • możliwość zastosowania w placówkach ambulatoryjnych;
    • zmniejszone ryzyko krwawienia.
    • potrzeba znieczulenia
    • przy stosowaniu tej metody infekcyjne DNA HPV uwalnia się wraz z powstałym dymem, dlatego konieczne jest stworzenie odpowiednich warunków pracy - próżniowe odsysanie dymu, stosowanie masek ochronnych.

    Wycięcie laserowe. Skuteczną i bezpieczną metodą jest wycięcie brodawki za pomocą lasera. W praktyce stosuje się lasery neodymowe i CO. Kiedy stosuje się laser CO, tkanki otaczające są mniej uszkodzone, a laser neodymowy zapewnia lepszy efekt hemostatyczny. Oprócz faktu, że laser fizycznie usuwa zmiany, badania wykazały, że promieniowanie laserowe ma toksyczny wpływ na HPV. Do przeprowadzenia procedur wymagany jest dobrze wyszkolony personel. Przy użyciu laserów trzeba ulgę w bólu - często dość miejscowym lub znieczuleniu miejscowym, co pozwala procedurę w warunkach ambulatoryjnych. Wycięcie laserowe i metody chirurgiczne są w przybliżeniu równie skuteczne. Laseroterapię można z powodzeniem stosować w leczeniu zwykłych, opornych na inne terapie. Pozwala zatrzymać nawrót około 40% pacjentów. Badania wykazały, że w wyniku nieskuteczne ze względu na fakt, że laser CO nieskuteczne, jeśli chodzi o wyeliminowanie genom zmian są oporne na leczenie (zgodnie z metodą PCR, biologii molekularnej odzyskiwania występuje u 26% pacjentów).

    Korzystanie z lasera CO jest metodą z wyboru w leczeniu WHC. Zastosuj konwekcję laserową szyjki macicy. Nawroty obserwuje się u 2% pacjentów. Łagodną metodą laseroterapii jest waporyzacja, która nie powoduje żadnych komplikacji. Laserowe waporyzowanie jest z powodzeniem stosowane w leczeniu CVN o niskiej złośliwości. Nawroty obserwuje się u 4% pacjentów.

    Laseroterapia została z powodzeniem zastosowana w leczeniu candidy u kobiet w ciąży. Istnieją doniesienia o leczeniu kobiet w ciąży w 28-35 tygodniu ciąży. Większość pacjentów wyleczyła się po pierwszej sesji. Nie stwierdzono powikłań przy porodzie ani u noworodków.

    Działania niepożądane obejmują owrzodzenie, krwawienie, wtórne zakażenie, blizny. Podobnie jak w przypadku metod elektrochirurgicznych, DNA HPV jest uwalniane z dymem, co również wymaga środków ostrożności.

    Laseroterapia nie jest powszechnie stosowana ze względu na wysokie koszty sprzętu i potrzebę przeszkolenia doświadczonego personelu.

    Krioterapia. Metoda wystarczająco skuteczna i bezpieczna, przy założeniu stosowania ciekłego azotu, tlenku azotu i dwutlenku węgla jako chłodziwa. Powoduje to szybkie zamrażanie zarówno płynów wewnątrz- jak i zewnątrzkomórkowych, prowadząc do lizy i śmierci komórek podczas rozmrażania. Krioterapia zwykle nie wymaga znieczulenia, chociaż w razie potrzeby można zastosować miejscowe środki znieczulające. Krioterapia może być stosowana w leczeniu niezbyt dużych brodawek w różnych lokalizacjach. Jeśli brodawki są wielokrotne, usunięcie należy wykonać w kilku etapach. W przypadku tej metody typowe są następujące działania niepożądane: rozwój miejscowego zaczerwienienia, obrzęk z następującymi pęcherzykami i owrzodzenie. Aby zmniejszyć uszkodzenia otaczających tkanek przed zabiegiem, powierzchnię brodawek traktuje się żelem KY, który po zamrożeniu umożliwia łagodne podnoszenie i oddzielanie zmiany od leżącego poniżej nabłonka.

    Metoda może być stosowana w praktyce ginekologicznej.

    Niezwykle obiecujące jest łączne stosowanie kriodestrukcji i koagulacji osocza, co pozwala uniknąć wad związanych z opisanymi powyżej metodami osobno.

    Metody niszczenia chemicznego. Ta grupa środków obejmuje roztwory kwasów, zasad, soli. Wśród nich można wymienić ferezol, nadtlenek wodoru i hingamina rozwiązania ąuinacrine, rtęć i preparaty arsenu bizmutu preparaty na bazie kwasu mlekowego i kwasu salicylowego, kwasu octowego i kwasu azotowego, soków i tui glistnika. Wszystkie te środki są łatwo dostępne, ale mają niską, źle przewidywaną skuteczność, dają liczne efekty uboczne.

    Izoprynozynę należy stosować w połączeniu z lokalnie destrukcyjnymi metodami leczenia.

    Skuteczność skojarzonego leczenia PI, zgodnie z literaturą, wynosi od 38 do 96%.

    Połączone terapie. W leczeniu objawów zakażenia HPV proponowane są różne metody oparte na stosowaniu preparatów odpornościowych w połączeniu z działaniem promieniowania laserowego, elektrochirurgicznego i kriodestrukcyjnego.

    Łączone stosowanie powyższych metod może zmniejszyć liczbę nawrotów, a tym samym poprawić skuteczność leczenia.

    Dobre wyniki uzyskuje się przy zastosowaniu metody kombinowanej leczenia brodawek, zawierający zniszczenia ogniska poprzez krioablacji (temperatura ekspozycji w zakresie od -160 do -180 ° C, ekspozycji 40-120 s, dwukrotnie), w połączeniu ze stymulacją odporności. Do stymulowania lokalnej odporności uszkodzeń potraktowanego emulsji zawierającej interferon (IF) i do stymulowania układu odpornościowego całego organizmu podawanego leku kemantan 0,2 g trzy razy dziennie, doustnie przez okres 10 dni.

    Możliwe jest połączenie różnych metod niszczących. W obecności przejawów zakażenia HPV w skóry i błon śluzowych uprzednio wytworzonych krioraspylenie przez 10-30 sekund, co pozwala jednoznacznie określić granice z powodu dużych zmian charakterystycznych zmian brodawkowatych powierzchni, które w ten sposób stają się białe. Następnie dotknięty obszar jest wystawiony na działanie osocza (przy użyciu aparatu plazmasminowego).

    Wielu naukowców uważa chirurgiczne usunięcie wszystkich widocznych zmian za najlepszy sposób leczenia brodawek odbytowo-płciowych, a następnie lokalnego podawania IF. W niektórych przypadkach wskazane jest ogólne i miejscowe stosowanie IF przed chirurgicznym wycięciem rozległych kłykcin.

    Efekt terapeutyczny stosowania IF jest nieobecny, jeśli choroba trwa dłużej niż rok, jak również z niedoborem odporności.

    Obecnie nie ma zbyt wielu narzędzi, które można zastosować po zastosowaniu metod destrukcyjnych. W szczególności pojawiła się obecnie impozycja preparatu do stosowania miejscowego w zakresie zmian chorobowych po destrukcyjnym działaniu.

    Specjalna terapia przeciwwirusowa

    Obecnie nie ma leków, które wywierają określony wpływ na HPV. Znane czynniki hamujące replikację wirusa opryszczki pospolitej (acyklowir, gancyklowir) okazały się nieskuteczne w leczeniu infekcji anogenitalnych HPV.

    Teoretycznie szczepienie jest idealną metodą leczenia i zapobiegania brodawkom odbytowo-płciowym.

    Istnieją doniesienia o skutecznym stosowaniu induktorów IF. Szczególnie interesujące jest lokalne zastosowanie pochodnej imikwimoliny o niskim ciężarze cząsteczkowym, imikwimodu, który jest induktorem cytokin, a w szczególności L-IF. Stosuje się go w postaci 5% kremu trzy razy w tygodniu lub codziennie w nocy, aż wysypka zniknie całkowicie (ale nie dłużej niż 4 miesiące). Całkowite zniknięcie brodawek narządów płciowych obserwuje się w 13-56% przypadków. Przy codziennym stosowaniu często występowały miejscowe efekty uboczne: zaczerwienienie, obrzęk, erozja. Krem jest szczególnie wskazany w leczeniu subklinicznej infekcji HPV. Możliwe stosowanie wirazolu.

    Efekt stosowania monoterapii IF jest nadal niedostatecznie zbadany i nie jest bardzo wysoki, ponadto należy wziąć pod uwagę wysoki koszt takiego leczenia. W związku z tym ta metoda nie jest powszechnie stosowana w praktyce.

    Isoprinosine. W ostatnich latach nowy immunomodulator isoprinosine, który jest kompleksem inozyny i soli N, N-dimetyloamino-2-propanolu i kwasu P-acetaminobenzoesowego, przyciągnął szczególną uwagę immunologów. Preparat można stosować w postaci tabletek lub roztworu do wstrzykiwania pozajelitowego. Substancja czynna w tym kompleksie, najwyraźniej, jest inozyną, a sól aminoalkoholowa stymuluje jej penetrację przez błonę limfocytów i innych komórek.

    Izoprynozyna ma silne i szerokie działanie immunomodulujące. Liczne i obszerne dane literaturowe sugerują, że lek in vitro znacznie zwiększa proliferację limfocytów T indukowaną przez mitogeny albo specyficzne antygeny, oraz jako pre-różnicowanie limfocytów T w dojrzałych limfocytach T wraz z pojawieniem się na ich powierzchni odpowiednich antygenów. PI także stymuluje indukowaną przez mitogen proliferację limfocytów B. Izoprinolina okazała stymulujący wpływ na aktywność komórek NK (komórki NK) u osób zdrowych i funkcjonalnej zdolności cytotoksycznych limfocytów T. Lek poprawia stosunek CD4 + / CD8 +; zwiększa produkcję IL-2 limfocytów T; sprzyja dojrzewaniu i proliferacji komórek T; aktywuje syntezę IL-1 przez makrofagi. IP ma działanie przeciwwirusowe i zapobiega wykorzystaniu rybosomalnego RNA do namnażania wirusa. Należy zauważyć, że w przypadku izoprinoliny z innymi immunosupresorami znacznie zwiększył on działanie przeciwwirusowe tego ostatniego.

    Przyjęto różne schematy leczenia izoprinoliną w zależności od wielkości kłykcin, ich umiejscowienia i stopnia złośliwości.

    Schemat 1: leczenie małych, wieloramiennych z kandilem o niskim stopniu złośliwości.

    Lek jest przyjmowany w 2 tabletkach. trzy razy dziennie przez 14-28 dni.

    Schemat 2: leczenie wielu kłykcin z oddzielnymi dużymi kłykcinami lub płaskimi brodawkami szyjki macicy.

    Wśród chemikaliów stosowanych w naszym kraju i za granicą, które mają destrukcyjny wpływ, możemy wyróżnić TCA i kwas azotowy, a także kombinowany preparat kwasowy - Solcoderm.

    TCA i kwas azotowy. TCA stosuje się w stężeniu 80-90% i powoduje powstawanie miejscowej martwicy układu krzepnięcia. Podobne działanie ma roztwór kwasu azotowego. Ze względu na niski koszt i przystępną cenę obie metody są dość powszechne do dnia dzisiejszego. Kwasy są skuteczne w leczeniu brodawek narządów płciowych, woreczka z nadrukiem, bruzdy wieńcowej, żołędzi prącia, szczególnie gdy stosowanie PF i PFH jest przeciwwskazane. Kauteryzację przeprowadza się raz w tygodniu przez 5-6 tygodni. Skuteczność stosowania TCA i kwasu azotowego wynosi około 70-80%. W niektórych przypadkach reakcja miejscowa może rozwinąć się w postaci mokasynów i owrzodzeń.

    Solkoderm. Solkoderm jest roztworem wodnym, którego aktywne składniki są produktami oddziaływania kwasów organicznych (octowego, szczawiowego i mlekowego) i jonów metali z azotami

    kwas. Roztwór zawiera azotyny w ilości 0,02 mg / ml.

    Poniżej wymieniono właściwości i mechanizm działania Solcoderm, które odróżniają go od innych leków z tej grupy, stosowanych w ramach metod niszczących:

    • przy miejscowym stosowaniu solcoderm powoduje natychmiastowe trwałe utrwalenie tkanki, na którą jest aplikowany;
    • działanie leku jest ściśle ograniczone do miejsca zastosowania;
    • oznaka natychmiastowego działania jest zmiana koloru leczonego obszaru;
    • dewitalizowana tkanka wysycha i ciemnieje (efekt mumifikacji);
    • "Zmumifikowany" parch zostaje odrzucony niezależnie;
    • Proces gojenia jest krótkotrwały, a powikłania (wtórna infekcja lub bliznowacenie) są rzadkie.

    Ogólna charakterystyka leczenia solcoderm:

    • lek ma ściśle ograniczony wpływ lokalny na patologicznie zmienioną tkankę, na którą jest nakładany, otaczająca tkanka nie jest uszkodzona;
    • metoda jest odpowiednia do leczenia różnych zmian skórnych;
    • leczenie jest bezbolesne;
    • szybkie gojenie, brak powikłań;
    • leczenie odbywa się poza pacjentem i nie wymaga specjalnego sprzętu;
    • brak jakichkolwiek ograniczeń dla pacjenta.

    Wskazania do stosowania solkoderm: brodawki zwykłe, brodawki podeszwowe, brodawki odbytu i narządów płciowych (brodawki płciowe), brodawki łojotokowe, aktinokeratozy, raka podstawnokomórkowego (rak podstawnokomórkowy komórki).

    Solkoderm jest bardzo wygodny w użyciu i jest wystarczająco skuteczny w leczeniu wszelkich brodawek narządów płciowych. W większości przypadków wystarczy jedna aplikacja.

    Leki cytotoksyczne

    Podofillin (PF). Pofillin - żywica pochodząca z roślin P.patum i P.emodi, rosnące w Ameryce Północnej i Himalajach. W leczeniu brodawek odbytowo-płciowych stosuje się 10-25% roztwór PF w etanolu lub nalewce benzoamidowej. Wiąże się z aparatem mikrotubul komórki i hamuje mitozę, a także hamuje transport kwasów nukleinowych, co powoduje zahamowanie syntezy DNA i podział komórek.

    Zastosowanie PF jest prostą, niedrogą, wystarczająco bezpieczną metodą leczenia, która może być stosowana w warunkach ambulatoryjnych, a także niezależnie przez pacjentów. Lek stosuje się raz lub dwa razy w tygodniu przez maksymalnie 5 tygodni w ilości nie przekraczającej 0,5 ml na zabieg. Pacjent powinien upewnić się, że woda nie dotrze do leczonego obszaru w ciągu 4-6 godzin po zabiegu. PF nie jest zalecany do stosowania z brodawkami pochwy, szyjki macicy i nabłonka. Według wielu autorów częstość nawrotów waha się od 0 do 67%.

    Około 10-15% pacjentów rozwija się niekorzystne reakcje miejscowe, takie jak kontaktowe zapalenie skóry, płacz. Szczególnie ciężkie powikłania w postaci wielu owrzodzeń występują, gdy są niewłaściwie stosowane samodzielnie. W wyniku długotrwałego używania lub nadużywania pacjentów z PD mogą wystąpić różne działania niepożądane, takie jak nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka, objawy choroby nerek, wątroby, serca, szpiku kostnego oraz ośrodkowego układu nerwowego.

    Stosowanie PF jest przeciwwskazane w ciąży, ponieważ zdarzały się przypadki działania teratogennego na płód i wewnątrzmaciczną śmierć płodów.

    Wielu badaczy uważa, PF understudied i wstępnie oczyszczony ekstrakt roślinny, dlatego zaleca się stosowanie tylko wysoko oczyszczonej podofilotoksyny i niezależnego użycia leku przez samych pacjentów jest niepożądana ze względu na powyższych powikłań.

    Podofilotoksyna (CFT) (condyllin). CFT - najbardziej aktywny w stosunku terapeutycznym PF. Produkowany w postaci roztworów 0,25, 0,3 i 0,5%, a także w postaci kremu, 0,15, 0,3 i 0,5%.

    Zazwyczaj przepisuje się ją dwa razy dziennie przez trzy dni w tygodniu przez 4-5 tygodni.

    Pomimo faktu, że CFT jest lepiej oczyszczony niż PF, obserwuje się dużą częstość występowania działań niepożądanych podczas stosowania PFT, zwłaszcza jego 0,5% roztworu. Najczęściej następujące działania niepożądane obserwuje się w wyniku zastosowania CFT: miejscowe reakcje zapalne (rumień, pieczenie, bolesność, świąd, zwilżanie i erozja w miejscu aplikacji). Chociaż w literaturze nie opisano układowych działań niepożądanych, zaleca się ograniczenie stosowania CFT do dawki 0,2 ml na zabieg.

    Wadami CFT są wysokie koszty i długi czas leczenia.

    5-fluorouracyl (5-FU). 5-fluorouracyl (5-FU) jest antagonistą pirymidynowym i ma zdolność zakłócania syntezy zarówno DNA komórkowego, jak i wirusowego. W leczeniu brodawek odbytowo-płciowych przepisywany jest jako krem ​​5%. W leczeniu brodawek dopochwowych lek jest przepisywany raz na dobę przez tydzień lub raz w tygodniu przez 10 tygodni. Stopień skuteczności leku, według różnych badaczy, wynosi 85-90%. Gdy stosuje się 5-FU, mogą wystąpić erozje erekcji na błonie śluzowej pochwy, aż do rozwoju ciężkiego, mokrego kontaktowego zapalenia skóry. Podczas leczenia brodawek w końcowej części cewki moczowej krem ​​wstrzykuje się natychmiast po oddaniu moczu w nocy na 3-8 dni. Całkowite wyleczenie brodawek w obrębie cewki moczowej obserwuje się u 90-95% mężczyzn. Jednak w leczeniu występuje wiele działań niepożądanych: zwężenie i zwężenie cewki moczowej, bolesne oddawanie moczu, owrzodzenie. Lek jest przeciwwskazany w ciąży.

    Metody immunologiczne

    Interferon. Ponieważ wirus brodawczaka ludzkiego jest zatrzymywana w komórkach nabłonka i stosowanie metod niszczących nie może zagwarantować przed nawrotem obiecujących w tym względzie jest wykorzystanie IF, zarówno w monoterapii, jak iw skojarzeniu z innymi lekami.

    IF są endogennymi cytokinami, które mają właściwości antywirusowe, antyproliferacyjne i immunomodulujące. Istnieją trzy główne klasy IF: leukocyt (L-IF), fibroblast (F-IF) i limfocyt T (T-IF). IF może być stosowany miejscowo, domięśniowo i ogólnoustrojowo (podskórnie, dożylnie lub dożylnie). Ustalono, że stosowanie IF u pacjentów w zmianach zmniejsza ilość wirusowego DNA (zgodnie z PCR), co koreluje z poprawą kliniczną lub zniknięciem zmiany.

    Istnieją dane dotyczące stosowania krajowego interferonu IF - ludzkiego leukocytów do leczenia brodawek narządów płciowych. Zastosowano go wewnętrznie (pod brodawczakiem) w dawce 100 000-500 000 jm, w ciągu 3-6 zabiegów w połączeniu ze stosowaniem zmian o maści interferonowej o aktywności 40 jm. CPI można podawać systemowo i w leczeniu typowych zmian w połączeniu z metodami destrukcyjnymi.

    Najskuteczniejszy lek dla różnych metod, schematów dawkowania i dawek można uznać za L-IF. W systematycznym stosowaniu L-IF całkowite zniknięcie brodawek obserwowano u 11-100% pacjentów. Skuteczność stosowania F-IF wynosiła 45-82%. Skuteczność T-IF, pokazana w różnych badaniach, jest znacznie niższa niż w przypadku L-IF i F-IF i waha się od 7 do 57%.

    Należy pamiętać, że przypadkowe stosowanie różnych metod leczenia prowadzi do wysokiego odsetka nawrotów, ale rozwój pewnych algorytmów, które uwzględniają płeć pacjentów, lokalizację i liczbę wysypek, może znacznie zmniejszyć liczbę nawrotów.

    Tabela 1. Anogenital HPV i choroby związane z HPV

    Infekcja HPV

    Rozmieszczone formy kliniczne (widoczne gołym okiem lub niewidoczne, ale określone w obecności odpowiadającej im symptomatologii):

    • brodawki (brodawki narządów płciowych, płaskie brodawki, wulgarne brodawki)
    • objawowa neoplazja śródnabłonkowa we wczesnym stadium - kylocytoza, dyskeratoza w nieobecności dysplazji (płaskich kłykcin)

    Postaci podkliniczne (niewidoczne dla uzbrojonego oka i bezobjawowe, wykrywalne tylko przez kolposkopię i / lub badanie cytologiczne lub histologiczne

    • bezobjawowe nowotwory śródnabłonkowe (BH) we wczesnym stadium - kylocytoza, dyskeratoza przy braku dysplazji (płaskie brodawki)

    Postaci utajone (brak zmian morfologicznych lub histologicznych w wykrywaniu DNA HPV)