Iga igg igm co to jest

Dzieci

Synonimy: Immunoglobuliny klasy M, IgM, przeciwciała klasy M.

Immunoglobuliny (IG) to biologicznie aktywne białkowe związki krwi (przeciwciała). Są produkowane przez komórki plazmatyczne i biorą czynny udział w tworzeniu odpowiedzi immunologicznej na inwazję obcych czynników: bakterii, wirusów itp.

Klasy I IgM (IgM) jako pierwsze reagują na patogenne mikroorganizmy, dlatego są również nazywane "przeciwciałami lękowymi" i rozpoczynają proces dalszej ochrony organizmu przed infekcją.

Test IgM jest testem diagnostycznym, który może określić obecność ostrych lub nawracających przewlekłych patologii, określić kształt, stopień zaawansowania i nasilenie ich przebiegu oraz wybrać najbardziej skuteczne taktyki leczenia.

Informacje ogólne

Immunoglobulina M jest produkowana tylko w początkowej fazie choroby - w tym momencie stężenie IgM w surowicy gwałtownie wzrasta. Po 5 dniach (okres półtrwania przeciwciał M) zsyntetyzowano immunoglobuliny klasy G. To w pewnym sensie jest "ciężką artylerią" organizmu, zaprojektowaną w celu ostatecznego wyeliminowania ogniska patologicznego.

Jednak IgM są nieodzownym uczestnikiem procesu ochrony organizmu w przypadku ostrej infekcji. Są szybsze niż wszystkie inne przeciwciała są wrzucane do krwioobiegu i docierają do komórek patogennych, zapewniając w ten sposób odporność humoralną (pierwotną).

Funkcje immunoglobuliny M

  • Klejenie i sedymentacja patogennych mikroorganizmów;
  • Aktywacja procesu fagocytozy (wchłanianie / spożywanie komórek odpornościowych przez czynniki obce).

Wskazania do analizy

Celem analizy immunoglobuliny M i jej dekodowania jest immunolog, specjalista chorób zakaźnych, onkolog, reumatolog, hematolog itp.

  • Ostre i przewlekłe, często nawracające i trudne choroby. Pozwala ocenić stopień i ciężkość niedoboru odporności, a także szybkość odpowiedzi immunologicznej organizmu;
  • Procesy autoimmunologiczne (przeciwciała organizmu atakują własne komórki);
  • Ocena stanu odporności humoralnej;
  • Rozpoznanie chorób krwiotwórczej, przepływu krwi i zaburzeń krzepnięcia;
  • Patologia wątroby (marskość, zapalenie wątroby typu C itp.);
  • Zaburzenia trawienia (długotrwała biegunka (rozstrój stolca), zespół złego wchłaniania (trawienie i trawienie trawienia);
  • Monitorowanie skuteczności leczenia makroglobulinemii Waldenstroma (złośliwa choroba komórek plazmatycznych);
  • Diagnozowanie i kontrola leczenia innych nowotworów, w szczególności nowotworów tkanki limfatycznej i łącznej;
  • Diagnostyka okołoporodowych (wewnątrzmacicznych) infekcji u płodu.

Ponadto test IgM przeprowadza się w następujących przypadkach:

  • profilaktyczne badanie pacjentów ze zdiagnozowanym niskim poziomem obrony immunologicznej organizmu;
  • badanie osób, które często chorują na choroby zakaźne;
  • Ocena skuteczności terapii preparatami immunoglobulin;
  • kompleksowa diagnostyka układu odpornościowego pacjenta.

Norma dla IgM. Czynniki wpływu

Dla immunoglobuliny M ustala się następujące wartości referencyjne:

Uwaga: danych tych nie można wykorzystać do samodzielnej diagnozy i samodzielnego leczenia. Interpretacja wyników i wyznaczenie leczenia powinny być wykonywane wyłącznie przez wykwalifikowanego specjalistę.

Na wynik ankiety mogą mieć wpływ następujące czynniki:

  • naruszenie zasad przygotowania do analizy przez pacjenta;
  • odbiór immunomodulatorów w ciągu 6 miesięcy poprzedzających zabieg;
  • leczenie lekami hormonami i niektórymi innymi preparatami medycznymi;
  • radio (napromieniowanie) lub chemioterapia;
  • choroby narządów układu moczowego (przewlekła niewydolność nerek, uszkodzenie kłębuszków nerkowych);
  • masywne oparzenia na powierzchni ciała;
  • wielokrotne obrażenia;
  • ostatnie operacje;
  • przewlekła patologia jelit (choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego).

Podniesiono poziom IgM

Jest zawsze obserwowany w początkowej fazie ostrego okresu choroby.

  • Infekcje wirusowe;
  • Pasożytnicze lub bakteryjne patologie;
  • Ropne infekcje i stany zapalne przewodu pokarmowego i oddechowego;
  • Reumatoidalne zapalenie stawów (autoimmunologiczne uszkodzenie tkanki łącznej stawów);
  • Patologie wątrobowokomórkowe (marskość, pierwotny rak wątroby);
  • Enteropatia (niezapalna choroba jelit);
  • Makroglobulinemia Waldenstroma;
  • Złośliwe formacje, na przykład szpiczak mnogi (onkologia komórek krwi w zależności od typu IgM);
  • Bezobjawowa gammapatia monoklonalna (patologiczne wydzielanie komórek plazmatycznych według typu IgM).

Zwiększ IgM w ciąży

Podwyższone wskaźniki IgM sygnalizują zakażenie wewnątrzmaciczne płodu.

Immunoglobuliny M, ze względu na ich znaczną masę cząsteczkową, nie mogą przenikać przez barierę łożyskową, dlatego w czasie ciąży występują tylko u matki. Pojawienie się dużej ilości IgM w surowicy płodu lub noworodka świadczy o wewnątrzmacicznym zakażeniu dziecka różyczką, kiłą, cytomegalią, toksoplazmozą.

IgM jest poniżej normy

Wyizolować wrodzone (rzadkie), nabyte, a także z powodu innych przyczyn niewydolności IgM. Chociaż, zgodnie z analizą, niemożliwe jest określenie specyficznego rodzaju niedoboru immunoglobulin M, o tyle praktyka medyczna udowodni, że:

  • wrodzona niewydolność jest następstwem:
    • Choroba Brutona (niedobór odporności na tle mutacji genowej);
    • selektywny (selektywny) niedobór IgM;
    • gammapatię monoklonalną, niezwiązaną z typem IgM;
  • Uzyskany niedobór IgM jest możliwy w następujących przypadkach:
    • leczenie cytostatykami lub radioterapią;
    • splenektomia (usunięcie śledziony);
    • gastroenteropatie (choroby narządów przewodu pokarmowego, charakteryzujące się masą i szybką utratą białek, w tym immunoglobulin);
    • rozległe oparzenia (prowadzą również do obniżenia poziomu immunoglobulin do krytycznego poziomu);
    • chłoniak (obrzęk układu limfatycznego);
  • Innymi przyczynami niedoboru IgM są leki ze złota i dekstranu.

Przygotowanie do analizy na IgM

Czynności przygotowawcze do pobierania krwi z żyły u osoby dorosłej lub pępowiny noworodka są standardowe:

  • pobieranie krwi odbywa się rano i ściśle na pusty żołądek (okres nocnego postu nie jest krótszy niż 10-12 godzin). Można pić tylko czystą wodę stojącą;
  • 3-4 godziny przed zabiegiem zabronione jest palenie tytoniu i / lub stosowanie substytutów nikotyny (tynk, spray, guma do żucia);
  • w przeddzień analizy nie można używać alkoholu, narkotyków, energii;
  • dzień przed badaniem, musisz chronić się przed intensywnym wysiłkiem fizycznym i doświadczeniem emocjonalnym;
  • także dzień przed analizą nie zaleca się odwiedzania saun i kąpieli;
  • Przed nakłuciem pacjenta należy poinformować pacjenta o wszystkich aktualnych kursach terapii, przyjmowaniu witamin itp.

Inne testy do oceny odporności

Immunoglobulina A, M, G - co to jest

Ludzki układ odpornościowy chroni go przed infekcjami, przed patologicznymi mikroorganizmami. Immunoglobuliny są przeciwciałami, które biorą udział w odporności lokalnej. Immunoglobuliny są produkowane przez organizm w odpowiedzi na wprowadzenie bakterii, wirusów, grzybów, różnych obcych czynników. Za pomocą analizy poziomu przeciwciał we krwi diagnozuje się choroby autoimmunologiczne, reakcje alergiczne i inne patologiczne procesy zachodzące w organizmie.

W laboratorium szpitala w Jusupowie pacjent może przejść badania krwi w celu określenia przeciwciał przeciwko alergenom, przejść testy immunologiczne do markerów chorób autoimmunologicznych, przejść inne badania i uzyskać poradę od wysoko wykwalifikowanego specjalisty.

Immunoglobuliny A, M, G

Immunoglobuliny są cząsteczkami białkowymi wytwarzanymi przez limfocyty B. Immunoglobuliny mogą nie tylko znajdować się we krwi człowieka - przyczepiają się do powierzchni uszkodzonych komórek, które są obce dla ciała, które rozpoznają jako czynniki obce. Przeciwciała immunologiczne są podzielone na pięć klas - IgA, IgG, IgM, IgD, IgE. W badaniach diagnostycznych największe znaczenie przypisuje się immunoglobulinom IgG, IgA, IgM. Podczas badań określa się zawartość jakościową i ilościową. Pierwszy określa obecność infekcji we krwi, drugie badanie określa poziom przeciwciał we krwi pacjenta. W przypadku każdej infekcji istnieje pewien poziom przeciwciał we krwi, niektórym zakażeniom nie towarzyszy wzrost poziomu immunoglobulin.

Za pomocą analizy zawartości przeciwciał infekcję zakaźną określa się na najwcześniejszym etapie choroby - pozwala to zapewnić pełną kontrolę choroby i skuteczność diagnozy. Immunoglobuliny należą do miejscowej, humoralnej odporności, która działa później niż odporność komórkowa. Odporność komórkowa (limfocyty T) najpierw zaczyna walczyć z obcymi czynnikami. Jeśli kontrola odporności komórkowej nie jest wystarczająco skuteczna, ciało łączy humoralną odporność - wzrasta wytwarzanie immunoglobulin. Nie zawsze zwiększa się wytwarzanie immunoglobulin z powodu pojawienia się we krwi białka o zaraźliwym pochodzeniu, w wielu przypadkach jest to ułatwione z innych przyczyn:

  • Rhusus lub grupa niekompatybilność krwi matki i płodu.
  • choroba autoimmunologiczna.
  • choroba alergiczna.

Immunoglobuliny A (IgA) stanowią około 15% białka surowicy, biorą udział w ochronie śluzówki (przewód pokarmowy, drogi oddechowe, błona śluzowa układu moczowo-płciowego), chronią przed czynnikami chorobotwórczymi, toksynami.

Immunoglobuliny M i G

Immunoglobuliny typu M (IgM) są największymi przeciwciałami ze wszystkich cząsteczek białka. Nie przenikają przez barierę łożyskową, nie wpływają na płód. Przeciwciała tego typu znajdują się w surowicy, co stanowi około 10% całkowitego białka. Immunoglobuliny M są aktywowane najpierw, gdy obcy czynnik pojawia się we krwi i jest pierwszym objawem chorób zakaźnych, w tym zakażeń TORCH. Immunoglobuliny G (IgG) stanowią około 75% wszystkich przeciwciał w ludzkim ciele. Immunoglobuliny G przenikają przez barierę łożyskową, zapewniają odporność noworodkowi przez kilka miesięcy po urodzeniu. Przeciwciała tego typu odnoszą się do drugorzędowej odpowiedzi immunologicznej, wytworzonej później niż przeciwciała typu M, mogą być skierowane do dowolnego rodzaju antygenów. Badania nad immunoglobulinami G są prowadzone w celu diagnozy zapalenia wątroby typu C, różnych chorób zakaźnych. Przeciwciała G są przechowywane we krwi osoby przez całe życie, chronią organizm przed wieloma infekcjami.

Immunoglobuliny typu M są markerem pierwotnej infekcji wirusem opryszczki pospolitej, wykazują zaostrzenie lub przewlekły przebieg choroby. Immunoglobulina G po zakażeniu opryszczką zaczyna się rozwijać później immunoglobulinę M, ale pozostaje w krwi pacjenta przez resztę swojego życia. Immunoglobuliny M są wskaźnikiem zakażenia HIV we wczesnym stadium choroby, pod warunkiem, że stosowane są bardzo czułe testy. Poziom immunoglobuliny M wzrasta w ciągu miesiąca po zakażeniu, a następnie trwa nie dłużej niż miesiąc. Immunoglobulina G w zakażeniu HIV była we krwi przez kilka lat, służy jako główny wskaźnik diagnozy zakażenia HIV.

Analiza immunoglobulin M i G

Analizy na immunoglobulinach M i G pozwalają precyzyjnie określić obecność infekcji zakaźnej lub bakteryjnej. Przeprowadzane są następujące badania kliniczne:

  • test radioimmunologiczny;
  • enzymatyczny test immunologiczny;
  • RPHA - reakcja pośredniej hemaglutynacji;
  • RMP - reakcja mikrokredycji;
  • RIF - reakcja immunofluorescencji.

Wszystkie badania służą do kompleksowego wykrywania przeciwciał i antygenów, które powodowały wzrost immunoglobulin. Istnieją inne metody diagnozowania chorób za pomocą immunoglobulin. Odporność humoralna jest bardzo złożonym procesem, wymagającym rozległej wiedzy na temat immunologii i innych dziedzin medycyny. Odnosząc się do lekarza Nitsa, możesz skonsultować się z doświadczonym specjalistą, przejść pełne badanie i uzyskać skuteczne leczenie. Możesz umówić się na wizytę u lekarza telefonicznie w szpitalu w Jusupowie.

Analizy dotyczące immunoglobulin M i G: wskazania i interpretacja wyników

Przeciwciała lub immunoglobuliny - najważniejszy element układu odpornościowego. Reagują z patologicznym obiektem, który przenika krew, wiąże ją i neutralizuje.

Ich wykrycie w badaniu krwi jest oznaką szczególnej choroby wirusowej u ludzi.

Więcej o przeciwciałach

Ludzki układ odpornościowy ma duży arsenał środków do kontrolowania patogenów. Jedną z nich jest produkcja przeciwciał (immunoglobulin). Są to białka, które mają właściwość wiązania się z ściśle określonymi substancjami (antygenami). Przeciwciała wiążą i neutralizują antygeny.

Ważną cechą immunoglobulin jest to, że są wytwarzane tylko w kontakcie z antygenem (w tym czasie lub w przeszłości). Inną ważną cechą jest to, że są swoiste, a każdy antygen, z którym spotyka się organizm, odpowiada określonemu typowi przeciwciał. Z tego powodu analiza przeciwciał pod kątem określonego antygenu staje się bardzo dokładna.

Objaśnienie obu skrótów (IgG i IgM): jaka jest różnica?

Istnieje pięć głównych typów immunoglobulin (oznaczenie międzynarodowe - Ig), ale wartość diagnostyczna to dwa główne typy - G i M. Jakie są one odpowiedzialne i dlaczego te dwa rodzaje białek są ważne?

Immunoglobuliny M (IgM)

Są to białka reakcji natychmiastowej. W przeciwieństwie do wszystkich innych typów, mogą one reagować jednocześnie z kilkoma cząsteczkami antygenu, co jest bardzo ważne w przypadku ogromnej infekcji. Ich wzrost sugeruje, że choroba rozpoczęła się niedawno. Również wzrost ich poziomu we krwi można zaobserwować w ciągu 1-2 dni po szczepieniu.

Immunoglobuliny G (IgG)

Te przeciwciała są odpowiedzialne za uporczywą odporność. Każda cząsteczka immunoglobuliny wiąże tylko jedną cząsteczkę antygenu, ale kompleksy te mogą pozostawać we krwi przez długi czas. Ich wysoki poziom wskazuje, że proces patologiczny ma przewlekły przebieg. Względnie niski poziom stabilny obserwuje się przy utrzymującej się odporności na niektóre choroby u pacjentów po przebytej chorobie lub zaszczepionych.

Wskazania do dostarczenia testów

Analiza immunoglobulin pozwala na wysoki stopień dokładności w postawieniu diagnozy. W tym przypadku prawdopodobieństwo błędów diagnostycznych jest praktycznie wyeliminowane. Ponadto analiza pozwala nam przyjąć nie tylko aktywny proces patologiczny, ale także transport patogenu, a w patologiach autoimmunologicznych można ocenić stopień zaawansowania choroby.

Zazwyczaj, gdy testowane są przeciwciała, oba typy, to wartość diagnostyczna badania jest najwyższa. Metoda może być stosowana zarówno do złożonej diagnostyki, jak i do monitorowania stanu pacjenta lub jako główny sposób diagnozowania.

Wskazania do analizy to:

  • kompleksowa diagnostyka:
    • infekcje dróg moczowych;
    • opryszczka i pokrewne wirusy;
    • wirusowe zapalenie wątroby;
    • HIV i AIDS;
  • główną diagnozą jest obecność przeciwciał autoimmunologicznych:
    • układowy toczeń rumieniowaty;
    • autoimmunologiczne zapalenie tarczycy;
    • cukrzyca;
    • rhesus-conflict u kobiet w ciąży.

W przypadku wszystkich wymienionych chorób, a także wielu innych, kontrola poziomu przeciwciał pozwala określić rokowanie choroby. Zmniejszenie poziomu IgG do normy i zniknięcie IgM jest wskaźnikiem odzysku. Jeżeli niesterylna odporność jest charakterystyczna dla konkretnej choroby, wówczas wskaźnik powrotu do zdrowia jest zmniejszony, a następnie zanik immunoglobulin wskazuje na zakończenie kontaktu z patogenem.

W chorobach przewlekłych - zmiany onkologiczne, alergiczne i autoimmunologiczne, kontrola immunoglobulin jest niezwykle ważna, jej wyniki odzwierciedlają skuteczność leczenia i są ważne, gdy zachodzi potrzeba dostosowania schematu leczenia.

W czasie ciąży testy serologiczne pozwalają na zauważenie rozwoju patologii autoimmunologicznych, przede wszystkim konfliktu Rh.

Konflikt Rhesus jest patologią, która występuje, gdy występuje niedopasowanie między czynnikiem Rh u matki i płodu (ujemny u matki, dodatni u dziecka).

W tym przypadku ciało kobiety postrzega czynnik Rh płodu jako obce białko i wytwarza przeciwciała, które mogą prowadzić do poronienia. Jeśli taki stan zostanie rozpoznany w odpowiednim czasie, można uniknąć jego konsekwencji.

Testy na immunoglobuliny są również zalecane do diagnozowania niepłodności u mężczyzn i kobiet, a także nawykowego poronienia w ciąży. Przyczynami tej patologii mogą być zaburzenia autoimmunologiczne, które ujawniają badanie na obecność przeciwciał. Również ta analiza jest zalecana w przypadkach, w których występują patologie układu hormonalnego, nerek lub skóry w celu identyfikacji możliwej patologii autoimmunologicznej.

Przygotowanie i istota badań

Test przeciwciał jest zawsze przepisywany przez lekarza, jeśli istnieją wskazania do badania. Dla pacjenta procedura polega na pobieraniu krwi z żyły. Przygotowanie jest dość proste - musisz przestrzegać diety i ograniczyć aktywność fizyczną w ciągu dnia. Jeśli pacjent przyjmuje jakiekolwiek leki, należy o tym poinformować lekarza. W niektórych przypadkach analizę można wyznaczyć dopiero po zakończeniu przebiegu leczenia. Kobiety mogą oddawać krew do dowolnej fazy cyklu miesiączkowego, ale zaleca się, aby nie robić tego w pierwszych dniach menstruacji. Krew musi być podana na pusty żołądek.

Metoda określania stężenia przeciwciał jest nazywana testem immunoenzymatycznym (ELISA). Analiza wymaga krwi z żyły pacjenta, oczyszczonego roztworu antygenu i barwnika. Do analizy używana jest specjalna płytka z kilkoma dołkami. W jednym z nich mieszanka krwi i roztworu antygenu jest wymieszana, w drugiej (kontrola) tylko resztki krwi.

Barwnik dodaje się do obu dołków.

Gdy antygen i przeciwciało oddziałują, powstają kompleksy immunologiczne, a barwnik je barwi. Krew w studzience kontrolnej zachowuje swój kolor. Jeśli krew w studzience opłaszczonej antygenem jest wybarwiona, reakcja jest uważana za pozytywną, a ilość przeciwciał można określić na podstawie intensywności koloru (zwykle oznaczone jako "+" w formie, mogą one wynosić od jednego do czterech). Jeśli krew w obu studzienkach się nie zmieniła - reakcja jest negatywna, pacjent nie ma przeciwciał przeciwko pożądanej chorobie.

Sama reakcja trwa niecałą godzinę, ale laboratoria diagnostyczne mogą być bardzo obciążone, więc pacjenci otrzymują 2-3 dni robocze na wyniki.

Wyjaśnienie wyników

Istnieje kilka systemów testowych do oznaczania immunoglobulin we krwi, więc wyniki analizy z różnych laboratoriów mogą się znacznie różnić. W związku z tym konieczne jest oddanie krwi w laboratorium zaleconym przez lekarza, jeśli badanie ma być wykonywane kilka razy, należy to zrobić w tym samym laboratorium, wtedy wyniki będą najdokładniejsze.

Normalna zawartość IgM u dorosłych wynosi 0,33-2,4 g / l, u kobiet jej zawartość jest nieco wyższa niż u mężczyzn. Dla dzieci w wieku powyżej typowego wysokiego stężenia tego typu immunoglobulin, zwłaszcza dla dziewcząt. W niemowlęctwie, wręcz przeciwnie, ich nie ma, różnice między normą dla chłopców i dziewcząt są minimalne. Norma IgG wynosi od 5,4 do 16,3 g / l, niezależnie od płci. Stężenie to ustala się u dzieci w wieku 2 lat i utrzymuje się z niewielkimi fluktuacjami przez całe życie.

Dla wygody w nowoczesnych formach istnieje kolumna "norma", w której wskazana jest wartość normalna, a lekarz ma możliwość porównania wyników. Wyżej wymienione normy dotyczą immunoglobulin do antygenów patogenów, na które powstaje niesterylna odporność. W większości chorób wywołanych przez pasożyty i infekcje układu moczowo-płciowego odporność jest niesterylna, a obecność przeciwciał oznacza obecność czynnika. Przeciwciała Rhesus i kompleksy autoimmunologiczne zwykle nie powinny występować. Ich obecność już oznacza chorobę.

Koszt takiej procedury jest wyższy dla większości pacjentów - od 300 do 2000 r, w zależności od pożądanego antygenu. Najtańszą analizą jest definicja Antireus Ig, najdroższa to kompleksowe badanie dotyczące planowania ciąży. Pobieranie krwi jest płatne osobno.

Antibodies igg

Obecność w ciele przeciwciał pozytywnych IgG jest wskaźnikiem uzyskanego kontaktu ciała z cytomegalowirusem, a sam pacjent ma normalną odporność na tę chorobę. Z następnego artykułu dowiesz się, jaka jest różnica między testami dla igg i igm.

Co oznacza przeciwciało?

Przeciwciała to białka, które układ odpornościowy wytwarza w odpowiedzi na infekcję. W diagnostyce laboratoryjnej to przeciwciała służą jako marker infekcji. Ogólną zasadą przygotowania do analizy przeciwciał jest oddawanie krwi z żył na pusty żołądek (po posiłku powinno to zająć co najmniej cztery godziny). W nowoczesnym laboratorium surowica krwi jest badana na automatycznym analizatorze przy użyciu odpowiednich odczynników. Czasami test serologiczny na przeciwciała jest jedynym sposobem diagnozowania chorób zakaźnych.

Analizy dotyczące infekcji mogą być jakościowe (podać odpowiedź, czy istnieje infekcja we krwi) i ilościowe (pokazać poziom zawartości przeciwciał we krwi). Norma przeciwciał dla każdej infekcji jest inna (dla niektórych nie powinny być wcale). Zwykle w wyniku analizy można uzyskać wartości referencyjne (wartości normalne) przeciwciał.

Przeciwciała jako wskaźnik stanu układu odpornościowego

Przeciwciała (lub immunoglobuliny) są specjalnymi cząsteczkami białkowymi. Wytwarzają one limfocyty B (komórki plazmatyczne). Immunoglobuliny mogą być swobodnie we krwi i mogą być przyczepione do powierzchni "wadliwych" komórek.

Po rozpoznaniu obcej substancji - antygenu, przyłączono do niego przeciwciało za pomocą tak zwanego ogona białkowego. Ta ostatnia służy jako rodzaj flagi sygnałowej dla wyspecjalizowanych komórek odpornościowych, które neutralizują "przestępców".

W ciele ludzkim istnieje pięć klas immunoglobulin: IgA, IgD, IgG, IgE, IgM. Różnią się wagą, składem i, co najważniejsze, właściwościami.

IgE i IgD są zawarte w surowicy w małych ilościach i nie mają wartości diagnostycznej. Najważniejsze dla analizy stanu układu odpornościowego i diagnozy są IgM, IgA i IgG.

IgM - pierwsza immunoglobulina, która zaczyna wytwarzać organizm w odpowiedzi na infekcję. Ma wysoką aktywność, stymuluje różne ogniwa odporności. Jest to 10% wszystkich frakcji immunoglobulin.

Około pięć dni po wprowadzeniu antygenu do organizmu rozpoczyna się wytwarzanie IgG (70-75% wszystkich immunoglobulin). Zapewnia podstawową odpowiedź immunologiczną. Ponad połowa wszystkich immunoglobulin uwolnionych podczas choroby należy do tej klasy.

IgA zlokalizowane jest głównie w błonach śluzowych dróg oddechowych, żołądka, jelit i układu moczowo-płciowego. Oznacza to, że mikroorganizmy chorobotwórcze najczęściej przenikają do naszego organizmu. Ta klasa immunoglobulin wiąże, jak gdyby, obce substancje i zapobiega ich przywieraniu do powierzchni błon śluzowych. Udział IgA wynosi 15-20% całkowitej liczby immunoglobulin obecnych w organizmie.

Różne klasy przeciwciał IgG, IgM, IgA

Analiza immunoenzymowa określa przeciwciała przeciwko infekcjom związanym z różnymi klasami Ig (G, A, M). Przeciwciała przeciwko wirusowi, w obecności infekcji, są określane na bardzo wczesnym etapie, co zapewnia skuteczną diagnozę i kontrolę przebiegu chorób. Najczęstszymi metodami diagnozowania zakażeń są testy na przeciwciała klasy IgM (ostra faza zakażenia) i przeciwciała klasy IgG (odporność na zakażenie). Te przeciwciała determinują większość infekcji.

Jednakże, jedną z najbardziej powszechnych badań - projekcja w szpitalu (badania na HIV, kiłę, zapalenie wątroby typu B i C) nie rozróżnia rodzaj przeciwciała, ponieważ obecność przeciwciał przeciw wirusom tych zakażeń automatycznie przyjmuje przewlekłego przebiegu choroby i jest przeciwwskazane, na przykład, do poważnych operacji chirurgicznych. Dlatego ważne jest, aby odrzucić lub potwierdzić diagnozę.

Szczegółową diagnozę rodzaju i ilości przeciwciał w diagnozowanej chorobie można uzyskać, przedstawiając analizę dla każdej konkretnej infekcji i rodzaju przeciwciał. Pierwotna infekcja jest wykrywana przez wykrycie diagnostycznie istotnego poziomu przeciwciał IgM w próbce krwi lub przez znaczny wzrost liczby przeciwciał IgA lub IgG w sparowanych surowicach pobranych w odstępach 1-4 tygodni.

Na ponowną infekcję lub ponowną infekcję wskazuje szybki wzrost poziomu przeciwciał IgA lub IgG. Przeciwciała IgA mają wyższe stężenie u starszych pacjentów i dokładniej diagnozują aktualne zakażenie u dorosłych.

Przeniesione zakażenie we krwi definiuje się jako podwyższone przeciwciała IgG bez zwiększania ich stężenia w parach pobranych w odstępach 2 tygodni. Nie ma przeciwciał klasy IgM i A.

Kiedy można przypisać test krwi na przeciwciała

Stężenie przeciwciał przeciw konkretnej infekcji pomaga diagnozować, określać poziom odporności po szczepieniu, ujawniać ukryte choroby. Najczęściej przeciwciała są przepisywane w przypadkach podejrzanych (lub w celu monitorowania ich leczenia), takich jak:

  • odra;
  • zapalenie wątroby;
  • ospa wietrzna (ospa wietrzna);
  • różyczka;
  • Helminthiasis;
  • Helicobacter pylori;
  • lamblioza;
  • wirus Epstein-Barr;
  • poliomyelitis;
  • opryszczka.

Test na immunoglobuliny pewnej klasy można również przepisać dla:

  • sepsa;
  • reumatoidalne zapalenie stawów;
  • marskość wątroby;
  • onkologia;
  • przewlekłe ropne zapalenie ucha, zapalenie opon mózgowych, zapalenie płuc, zapalenie zatok;
  • naruszenie systemu immunologicznego;
  • szpiczak;
  • Zakażenie HIV.

Badanie ma również znaczenie w wykrywaniu chorób autoimmunologicznych. Takie immunoglobuliny łączą się ze skórą, nerkami, wątrobą, naczyniami i zaznaczają je dla własnego układu odpornościowego jako "niebezpieczne".

Przy określaniu przyczyn niepłodności można przepisać test na przeciwciała hCG lub antysperm. W czasie ciąży przeprowadza się test na przeciwciała przeciwko czynnikowi Rh.

Przygotowanie do badania i procedura oddawania krwi

Analizy dotyczące przeciwciał przeciwko wirusom i innym czynnikom zakaźnym są przeprowadzane wyłącznie na receptę lekarza.

Krew do testów na przeciwciała podawana jest na czczo. Biomateriał pobierany jest z żyły. Przed rozpoczęciem badania pacjent powinien unikać emocjonalnego przeciążenia, nie angażować się w ciężką pracę fizyczną, nie chodzić na siłownię i nie spożywać alkoholu.

Analiza przeciwciał w diagnostyce zakażeń TORCH

skrót TORCH pojawiły się w latach 70-tych ubiegłego wieku, i składa się z liter łacińskich nazw grupy zakażeń, szczególną cechą, która jest taka, że ​​jeśli względne bezpieczeństwo dla dzieci i dorosłych, zakażenia TORCH podczas ciąży są niezwykle niebezpieczne.

Badanie krwi na infekcję TORCH jest kompleksowym badaniem obejmującym 8 testów:

  • wykrywanie przeciwciał przeciwko wirusowi opryszczki pospolitej typu 1,2 IgM i IgG,
  • wykrywanie przeciwciał przeciwko IgM i IgG cytomegalowirusa,
  • wykrywanie przeciwciał przeciw wirusowi różyczki IgM i IgG,
  • wykrywanie przeciwciał przeciwko Toxoplasma gondii IgM i IgG.

Często zakażenie kobiety infekcją kompleksu TORCH podczas ciąży (obecność przeciwciał IgM we krwi) jest wskazaniem do jej przerwania.

Istota badania

Oznaczenie poziomu immunoglobulin przeprowadza się za pomocą analizy immunofluorescencyjnej lub testu ELISA. Niewielką ilość surowicy krwi i oczyszczonego antygenu umieszcza się na powierzchni specjalnej płytki. Antygen i przeciwciało jednego rodzaju są odpowiednie dla siebie "jako klucz do zamka" i tworzą specjalny kompleks immunologiczny. Następnie dodaj substancję, która wybarwia kompleks immunologiczny. Intensywność koloru określa stężenie immunoglobulin w surowicy krwi.

Metoda ELISA jest wrażliwa nawet na niewielką liczbę immunoglobulin i ma wysoką swoistość. Oznacza to, że wyniki badania będą wiarygodne i dokładne.

Zazwyczaj ankieta trwa 1-2 dni robocze. Niektóre laboratoria są gotowe do wydania pilnego wyniku w ciągu 2-3 godzin, ale koszt będzie około dwa razy wyższy.

Interpretacja wyników testu przeciwciał

Prawidłową interpretację wyników testu na obecność immunoglobulin może przeprowadzić wyłącznie lekarz. Uwzględnia nie tylko wskaźniki w formie badawczej, ale także stan pacjenta, objawy choroby lub ich brak, dane z innych badań.

Każde laboratorium korzysta z własnych systemów testowych, więc wyniki testów przeprowadzanych w różnych ośrodkach diagnostycznych mogą się różnić. Granice wskazane w artykule mają charakter orientacyjny.

Normy całkowitej IgA dla dzieci:

  • do 3 miesięcy - od 0,01 do 0,34 g / l;
  • od 3 miesięcy do 1 roku - od 0,08 do 0,91 g / l;
  • od 1 roku do 12 lat:
    • dziewczynki: od 0,21 do 2,82 g / l;
    • chłopcy: od 0,21 do 2,91 g / l;
  • 12-60 lat - od 0,65 do 4,21 g / l;
  • Po 60 latach - od 0,69 do 5,17 g / l.
  • 12-60 lat - od 0,63 do 4,84 g / l;
  • po 60 latach - od 1,01 do 6,45 g / l.

Immunoglobulina klasy A zwiększa się w przypadku przewlekłych zakażeń, z mukowiscydozą, z uszkodzeniem wątroby. Ponadto, przeciwciała tego typu mogą być aktywnie wytwarzane w chorobach autoimmunologicznych. Zmniejszenie miana przeciwciał występuje w atopowym zapaleniu skóry, niektórych chorobach krwi i układzie limfatycznym. A także z naruszeniem syntezy cząsteczek białka i spożycia niektórych leków.

Zawartość IgM w surowicy noworodków powinna wynosić 0,06-0,21 g / l.

  • starsze niż 3 miesiące i do 1 roku:
    • dziewczynki: od 0,17 do 1,50 g / l;
    • chłopcy: od 0,17 do 1,43 g / l;
  • od 1 roku do 12 lat:
    • dziewczynki: 0,47 do 2,40 g / l;
    • chłopcy: od 0,41 do 1,83 g / l;

Dla kobiet: od 0,33 do 2,93 g / l.

Dla mężczyzn: od 0,22 do 2,40 g / l.

IgM wzrasta z ostrymi stanami zapalnymi, zapaleniem płuc, zapaleniem zatok, zapaleniem oskrzeli, jelit i żołądka.

Obniżenie poziomu IgM obserwuje się, gdy dochodzi do naruszenia syntezy białek lub porażek układu odpornościowego. To może nastąpić po usunięciu śledziony, z dużą utratą białek, w leczeniu cytostatykami i innymi lekami hamującymi układ odpornościowy, chłoniaka, jak również kilka wad warunkach.

W przeciwieństwie do poprzednich immunoglobulin, poziomy IgG są różne u mężczyzn i kobiet od urodzenia.

U przedstawicieli kobiet jej normami są:

  • do 1 miesiąca - od 3,91 do 17,3 g / l;
  • od 1 miesiąca do 1 roku - od 2,03 do 9,34 g / l;
  • w ciągu 1-2 lat - od 4,83 do 12,26 g / l;
  • ponad 2 lata - od 5,52 do 16,31 g / l.

W silnej połowie ludzkości:

  • do 1 miesiąca - od 3,97 do 17,65 g / l;
  • od 1 miesiąca do 1 roku - od 2,05 do 9,48 g / l;
  • 1-2 lata - od 4,75 do 12,10 g / l;
  • ponad 2 lata - od 5,40 do 16,31 g / l.

IgG może się nasilić w przypadku przewlekłych zakażeń, chorób autoimmunologicznych, chorób pasożytniczych, sarkoidozy, mukowiscydozy, uszkodzenia wątroby, szpiczaka i ziarniniakowatości.

Obniżenie poziomu IgG można zaobserwować w onkologii układu krwiotwórczego i limfatycznego, w dystrofii mięśniowej i niektórych innych chorobach.

W zakażeniu HIV poziom IgG może być bardzo wysoki lub bardzo niski, w zależności od stadium choroby i stanu układu odpornościowego.

Przeciwciała Rh

W przypadku przeciwciał przeciwko czynnikowi Rh wszystko jest nieco prostsze. Zwykle nie powinny. Jeśli wykryte zostaną przeciwciała, oznacza to, że podczas poprzedniej ciąży lub transfuzji krwi dawcy była immunizacja.

Autoprzeciwciała

Autoprzeciwciała powinny również normalnie być nieobecne. Ich obecność sugeruje rozwój chorób autoimmunologicznych.

Ile kosztuje test na przeciwciała

Istnieje ogromna liczba rodzajów badań dotyczących wykrywania przeciwciał. Na przykład, kompleksowej analizy na palniku zakażeń (toksoplazmoza, różyczka, wirus cytomegalii, opryszczki), które należy podjąć podczas planowania ciąży, będzie kosztować 2000-3000 rubli. Analiza przeciwciał dla czynnika Rh będzie kosztować około 450-600 rubli.

Analiza przeciwciał pod kątem niektórych zakażeń kosztuje od 350 do 550 rubli. Należy pamiętać, że definicja, na przykład IgG i IgM - to dwa różne badania, z których każdy będzie musiał być opłacony osobno.

Określenie przeciwjądrowych (przeciwciał przeciwjądrowych) kosztuje około 500-750 rubli plemników - 700-1250 rubli, test przeciwciała do tyroglobuliny i peroksydaza tarczycowa kosztuje około 400-550 rubli.

Trzeba też postawić około 120-180 rubli za pobieranie krwi.

Gdzie mogę wziąć testy na przeciwciała

Badanie krwi w celu określenia poziomu immunoglobulin przeprowadza wiele laboratoriów. Ale jak wybrać ten, w którym odbędzie się jednocześnie szybko, jakościowo i niedrogo?

Wybierając laboratorium, należy zwrócić uwagę na listę testów. Im więcej tej listy, tym szersze są możliwości diagnostyczne laboratorium.

Kolejnym czynnikiem jest czas, w którym wynik jest wam obiecany. Większość laboratoriów przeznacza 2-3 dni na to badanie, niektóre zapewniają pilne usługi analityczne - 1 dzień.

Kolejnym czynnikiem jest wygoda. Nie trzeba przechodzić przez całe miasto, aby analiza przeciwciał na 20-30 rubli była tańsza. Podczas podróży możesz doświadczyć fizycznych lub emocjonalnych przeciążeń, z powodu których wyniki zostaną zniekształcone.

Wybierz laboratorium lub centrum medyczne z nowoczesnym sprzętem medycznym, szeroką gamą testów, zlokalizowanych w pobliżu domu lub w drodze do pracy lub nauki. Jeśli to laboratorium działa od wielu lat i udało się uzyskać pewien autorytet wśród lekarzy i pacjentów, jest to dodatkowy plus.

Oznaczanie postaci choroby zakaźnej poprzez wykrywanie przeciwciał IgM, IgA, IgG (wykład)

W niniejszym raporcie omówimy możliwości diagnostyki serologicznej chorób zakaźnych i możliwości interpretacji uzyskanych wyników. Jednocześnie należy natychmiast zauważyć, że tylko lekarz, a nie lekarz laboratorium, ma prawo postawienia diagnozy (na podstawie wywiadu, objawów klinicznych i danych laboratoryjnych). Przy chronicznych, uporczywych formach infekcji może być trudne. W takich przypadkach wyniki badań laboratoryjnych mogą znacznie pomóc lekarzowi. Stworzenie etiologii i być może etapu choroby zakaźnej - to cel diagnozy laboratoryjnej.

Żadna metoda badań laboratoryjnych nie dostarcza wyczerpujących informacji na temat chorób zakaźnych. Dlatego w diagnostyce laboratoryjnej konieczne jest zastosowanie kompleksowego podejścia - do prowadzenia badań przy użyciu różnych metod.

Uważa się, że najbardziej przekonujące dla diagnostyki laboratoryjnej zakażeń jest wykrywanie żywych czynników zakaźnych (mikroorganizmów), tj. zastosowanie metody mikrobiologicznej. Czasami jednak jest to trudne. Wirusy i chlamydie, na przykład, są bardzo trudne w uprawie; podczas transportu próbek z materiałem klinicznym następuje śmierć pożądanych mikroorganizmów; Ponadto, niektóre mikroorganizmy, utrzymujące się w organizmie człowieka, przekształcają się w formy niezdolne do wzrostu na pożywkach.

Zidentyfikować antygeny czynników chorobotwórczych lub DNA nie zawsze jest to możliwe, na przykład, ze względu na fakt, że są one, jak to mikroorganizmy nie są dostępne, gdy materiał prowadnicy (na przykład, rosnąco infekcji).

Poza bezpośrednimi metodami wykrywania drobnoustrojów, istnieją pośrednie metody, które determinują obecność patogenów zakażeń pośredniczonych przez odpowiedź immunologiczną organizmu ludzkiego.

Rozpoznanie serologiczne opiera się na oznaczaniu w surowicy krwi specyficznych przeciwciał (AT) powstałych w organizmie człowieka w odpowiedzi na obecność czynników zakaźnych. Wiadomo, że odpowiedź immunologiczna jest wysoce swoista, a ta właściwość jest używana do wykrywania AT. Podstawą metod serologicznych jest specyficzna interakcja antygenu-przeciwciała. Antygen jest specyficzną częścią czynnika zakaźnego, który powoduje wytwarzanie przeciwciał w ludzkim ciele. Przeciwciało neutralizuje czynnik zakaźny poprzez interakcję z antygenem. Przeciwciała to immunoglobuliny (Ig) z klas A, M, G, (E, D). IgE są wytwarzane w reakcjach alergicznych, IgD - w reakcjach autoimmunologicznych. Przedmiotem dyskusji na tym wykładzie jest znaczenie immunoglobulin klasy M, A, G w diagnostyce chorób zakaźnych.

Właściwości tych immunoglobulin są opisane w Tabeli 1. IgS różnią się masą cząsteczkową, pod względem czasu powstawania w odpowiedzi na pojawienie się antygenów, pod względem czasu krążenia w krwiobiegu, zgodnie z funkcjami.

IgM są najwcześniejszymi AT, które pojawiają się 3-7 dni po wystąpieniu choroby. W przypadku zapalenia wątroby typu A, na przykład tydzień przed pojawieniem się pierwszych objawów klinicznych. Jest to pierwsze ogniwo w odpowiedzi immunologicznej organizmu. Są bardzo szybko syntetyzowane, ale krążą we krwi przez krótki czas i są szybko usuwane (średnio 10 do 15 dni). IgM posiadają aktywność neutralizującą, ale raczej słabą, ponieważ ich specyficzność (tj. dokładna zgodność celu, który te AT powinny zneutralizować) jest niska. Z niską swoistością IgM związane są reakcje krzyżowe, na przykład z czynnikiem reumatoidalnym, a wyniki fałszywie dodatnie uzyskuje się w testach diagnostycznych.

Wykrywanie IgM wskazuje na rozwój pierwotnej infekcji.

W celu określenia pierwotnego procesu zakaźnego można również zastosować wykrywanie przeciwciał o niskiej IgG.

Na pierwszym spotkaniu czynników zakaźnych z układem odpornościowym makroorganizmów, plazmocytów syntetyzuje się, jak już wspomniano, IgM. Następnie te same komórki przechodzą do syntezy IgA i IgG. W tym przypadku najpierw wytwarza się IgG, które nie są dostatecznie swoiste, podobne do małego, wiążą się z odpowiednimi antygenami luźno. Awidność charakteryzuje siłę wiązania AG-AT, tj. specyficzność AT. Niskie IgG pojawiają się w 5 do 7 dniu, tj. w przybliżeniu jednocześnie z IgM.

W ciągu kilku dni (7-10) jest modulowany te przeciwciała oraz wybór organizmu vysokoavidnyh IgG - (. Patrz poniżej), takie, które maksymalnie (w szczególności) wiążą się z antygenami i neutralizacji czynników zakaźnych.

Wczesne IgG o niskiej przeciwciałach są charakterystyczne tylko dla pierwotnego ostrego procesu zakaźnego. Przy nawrocie te AT nie są już produkowane.

Systemy testowe, które determinują awidność IgG w niewielkim stopniu (w przypadku toksoplazmy, wirusa różyczki, CMV, HSV). Testy te są bardzo ważne w wątpliwych przypadkach w celu potwierdzenia pierwotnej infekcji lub usunięcia podejrzeń, na przykład, gdy wykryto słabo dodatnią IgM. Szczególnie istotne jest wyjaśnienie w zarządzaniu kobiet w ciąży.

W przypadku zakażeń, które są zdolne do przejścia do postaci przewlekłych, uporczywych, nawracający przebieg jest typowym, okresowym zaostrzeniem. W przypadku nawrotów, organizm z reguły nie reaguje z wytwarzaniem IgM (zakażenie chlamydiami, CMV, HSV itp.). Czasami IgM jest produkowany w niewielkich ilościach i przez krótki czas, ale praktycznie nie ma szans na ich znalezienie. Zastosowanie testów do wykrywania IgM w przypadkach przewlekłych zakażeń nie ma wartości diagnostycznej, ponieważ Negatywny wynik może najprawdopodobniej odpowiadać rozwijającej się infekcji. Jak rozpoznać zaostrzenie przewlekłej infekcji?

Przy wielu chorobach wirusowych (HSV 1,2 i CMV) w diagnostyce zarówno pierwotnej, jak i nawrotowej, możliwe jest wykrycie IgG we wczesnych (niestrukturalnych) białkach.

Wiadomo, że wirusy są obligatoryjnymi pasożytami komórkowymi i nie są zdolne do niezależnego rozmnażania. Ich cyklu życia rozpoczyna replikację genomu (w przypadku wirusów opryszczki jest DNA), w którym wirus powoduje, że komórki w których to pasożyty, działa się, aby konieczne do replikacji i montażu nowych cząsteczek enzymów pełnego wirusa, a następnie białka strukturalne otoczki wirusowej. Podczas tworzenia kopii wirusowego genomu, przed pełnym montażu cząstek wirusowych, ludzkie ciało reaguje do innych białek wirusowych (predratsya, regulacyjne niestrukturalne zaangażowanych w replikację wirusów DNA) wytwarzanie IgG. Dzieje się tak przy każdym zaostrzeniu infekcji, 3-5 dni po rozpoczęciu procesu zakaźnego. Takie IgG we wczesnych białkach wirusa krążą we krwi do miesiąca po zakończeniu aktywności wirusowej. Wskaźnikiem ilościowego predratsya IgG do białek wirusa w dynamice można ocenić nie tylko na aktywność zakażenia wirusowe, ale także w kierunku procesu - w zanikającym (na przykład, w wyniku skutecznej terapii) lub rozwijać. Podczas remisji (opóźnienia, trwałość), nie ma aktywności w cyklu życia i replikacji genomu wirusa, tak IgG wirusowych wczesny białek nie są wytwarzane.

W przypadku wirusów opryszczki (CMV i HSV 1,2) opracowano systemy testowe do wykrywania IgG dla białek sprzed wczesnego stadium. Używanie ich jest bardzo ważne. Wynika to z faktu, że do 80% populacji, będących nosicielami wirusów, staje przed koniecznością zdiagnozowania początku nawrotu, a nie pierwotnej infekcji, w celu pomyślnego leczenia. Jednocześnie zaostrzenia infekcji wirusowych mogą nie mieć objawów klinicznych (w przypadku CMVI, infekcji spowodowanych przez HSV typu 2 - do 20% podczas pierwotnego zakażenia i do 70% w nawrotach).

Jedynymi jednoznacznymi markerami aktywności nawracających infekcji wirusowych są IgG we wczesnych białkach wirusowych.

Do diagnostyki laboratoryjnej bakteryjnych przewlekłych zakażeń analizowano kombinację wykrywania w dynamice IgA i IgG.

IgA - przeciwciała sekrecyjne, syntetyzowane, podobnie jak inne Ig, przez plazmocyt. Powstają w tkankach w zmianach (w błonach śluzowych układu moczowo-płciowego, jelita, dróg oddechowych). Część IgA dostaje się do krwiobiegu (50%). Można je określić w lokalnym sekrecie oraz w surowicy krwi.

Te przeciwciała są wytwarzane w odpowiedzi na pojawianie się czynników zakaźnych w organizmie po IgM (Tabela 1). IgA mają bardziej wyraźną aktywność, która neutralizuje czynniki zakaźne niż IgM, wiąże się z miejscowymi czynnikami zakaźnymi, w miejscu wejścia i rozwoju infekcji.

W praktyce diagnostycznej wykrywanie IgA odgrywa ważną rolę. Rozważmy to na przykładzie laboratoryjnej diagnostyki klamidiozy.

Wiadomo, że chlamydioza charakteryzuje się wysokim poziomem przewlekłego zakażenia. We wczesnych stadiach pierwotnego zakażenia pacjenci rzadko konsultują się z lekarzem, ponieważ objawy choroby są słabo wyrażone. Co do zasady lekarz musi zdiagnozować przewlekłą chlamydię. W takich przypadkach IgM nie jest już produkowane, więc nie ma sensu ich określać.

W drugim tygodniu przebiegu choroby IgA pojawia się i jest obecna dalej, reagując na zaostrzenie infekcji poprzez zwiększenie miana. Dodatni wynik testu dla IgA wskazuje na obecność procesu zakaźnego. I pod kontrolą leczenia, zniknięcie IgA niezawodnie potwierdza pomyślny przebieg terapii. Jeśli po leczeniu wykryje się IgA, jest to wskaźnik nieudanego leczenia i przebiegu choroby w postaci przewlekłej lub utrzymującej się. Dopiero gdy IgA ostatecznie zniknie i pozostanie tylko IgG, można być pewnym, że leczenie chlamydii zakończyło się sukcesem. Należy jednak pamiętać, że przy utrzymywaniu się chlamydii IgA jest zawarty we krwi w niewielkiej ilości i jest wykrywany w niskich mianach i jest niestabilny (jest wykrywany, nie jest). Dlatego negatywna odpowiedź przy sprawdzaniu lekarstwa powinna zostać odtworzona miesiąc później, a następnie dwa miesiące później. Do diagnozy postaci chlamydii sensowne jest określenie kombinacji IgA i IgG. Obecność IgA i IgG wskazuje na rozwój choroby, niskie miana IgA przy braku IgG oznaczają utrzymywanie się w organizmie chlamydii. Niskie miana IgG i brak IgA - blizny immunologicznej, co wskazuje na długotrwałe zakażenie. Chlamydialna IgG może krążyć w krwioobiegu do 5 lat po wyleczeniu, ale nie zapewnia odporności na ponowne zakażenie.

Odpowiedź immunologiczna organizmu do rozwoju zakażenia pierwotnego ostatni produkowany vysokoavidnye IgG, które nazywane są później IgG, lub po prostu IgG (przeciętnie od 2 tygodni od początku). Jest to główne ogniwo ochrony, najbardziej szczegółowe i aktywne pod względem neutralizowania czynników zakaźnych AT. Później vysokoavidnye IgG można wykryć w późnej fazie infekcji albo pierwotnym, albo podczas przewlekłej infekcji lub objawów ciężkiej chorobie. Po chorobie są trzymane we krwi osoby przez miesiące, czasami lata. W przypadku zakażeń, których patogeny są szeroko krążące w środowisku, charakterystyczne jest wykrywanie IgG na całe życie (odporność jest stymulowana przez spotkania z czynnikami zakaźnymi). Jest przeciwciała te zapewniają odporność na różyczkę, odrę, zapalenie wątroby typu A, i innych. Do 70-80% populacji są przeciwciała IgG przeciwko hepatitis A virus, czasami nawet nie wiedząc, co był chory na tę chorobę (czasem bezobjawowe).

W klasycznych, nie-chronicznych infekcjach (odrze, różyczce) wykrycie wysokiego poziomu wysoce inwazyjnej IgG (przy braku IgM i niskiej klasy IgG) wskazuje na obecność ochrony immunologicznej. W przypadku przewlekłych zakażeń wysoki poziom późnej IgG może odpowiadać ciężkiemu wariantowi przewlekłego zakażenia (rosnąca chlamydia, choroba Reitera) lub nawrotowi (CMV i HSV 1,2).

Stężenie IgG może się różnić w zależności od stadium choroby, stanu układu odpornościowego pacjenta ogólnie, a w szczególności podczas badania. Na przykład, w obecności immunosupresyjnych, które w szczególności mogą powodować długoterminowy przebieg przewlekłą infekcją wirusową, nie jest zwiększony w nawrotów ilości IgG później lub zwiększyć, ale nie 4 razy, jak w klasycznym odpowiedzi immunologicznej na nawrotu. Dlatego wskaźnik ilościowy IgG nie zawsze ma wartość diagnostyczną. W niektórych przypadkach, gdy nie ma innych systemach badań laboratoryjnych do diagnostyki zakażeń przewlekłych, znaczenie diagnostyczne wzrostu miana IgG są istotne, na przykład, do diagnozowania toksoplazmozy i rzęsistkowicy.

Jedynie IgG przechodzi przez łożysko i dlatego chroni płód przed tą infekcją (Tabela 1). Sprawdź, czy późne IgG ma znaczenie dla postępowania z kobietami w ciąży (z toksoplazmą, wirusem różyczki, CMV i HSV). Pacjenci seronegatywni są zagrożeni pierwotną infekcją.

Wykrycie tylko późnej IgG nie zapewnia jasności diagnostycznej i wskazuje jedynie nosiciela. Pełne informacje na temat postaci choroby w momencie badania można uzyskać, analizując wyniki badań i wczesne IgG oraz późne IgG na CMV i HSV.

W przypadku CMV i HSV 1 i 2, IgG do braku bezpośredniego wczesnego białka wirusa (wcześnie) i identyfikacji IgG później (miana) w każdym oznacza remisji (opóźnienia), nośnik z przewlekłym choroby. Dla kobiet w ciąży, to znaczy, że nie ma niebezpieczeństwa zakażenia pierwotnego oraz okresowe badania przesiewowe dla IgG wczesny białek wirusów (aby zastosować odpowiednią terapię w przypadku wykrycia wzrostu miana). Jeśli nie wykryje się ani wczesnego, ani późnego wykrycia IgG, oznacza to, że nie ma rozwoju tej infekcji wirusowej w organizmie i nigdy nie było, tj. Nie było zakażenia. nie ma nośnika tych wirusów. Kobiety w ciąży powinny się bać w tym przypadku ewentualnej pierwotnej infekcji. Wykrywanie wczesnych i późnych IgG wyraźnie wskazuje na rozwój infekcji (niezależnie od poziomu późnej IgG). Dzięki wskaźnikowi ilościowemu wczesnej IgG można monitorować rozwój infekcji wirusowej lub dynamikę wymierania zaostrzeń i wycofania do remisji.

Wykrywanie wczesnego IgG i / lub IgM przy braku lub niskim mianie późnych IgG wskazuje na pierwotny proces zakaźny.

Tak więc, fakt posiadania zakażenie pierwotne może ustawić przeciwciała do detekcji: IgM, niskie zachłanności IgG, IgG do wczesny białek z wirusów w przypadku braku lub niskiego miana później IgG. Znaczniki są IgG nawrotu wczesny białek z wirusów (CMV, HSV 1, 2), Chlamydia (IgA) zwiększenie miana później vysokoavidnyh Toxoplasma (IgG). I IgG (późno, vysokavidnye) w przypadku braku innych - wskazują na zakażenie w przeszłości (różyczka), nosicielstwo (herpeswirus).

Nowoczesną, niezawodną metodą wykrywania Ig jest immunoenzymatyczny test enzymatyczny (ELISA).

Tabela 2 podaje przegląd dynamicznego powstania klasy Ig M, A, G, na różnych etapach zakażenia, jak również możliwość zastosowania metody bezpośredniego PCR diagnostycznych do wykrywania czynników chorobotwórczych w rozmazach / skrawków potencjalnego siedliska lub ogniska zapalne.

Przeciwciała (immunoglobuliny): rola, klasy, wykrywanie, interpretacja analiz

Przeciwciała (przeciwciała, immunoglobuliny, Ig Ig) są główną postacią i odporność humoralną reakcję zwykle później komórki T (odporność komórkowa), które mają pierwszy uderzenia przy uderzeniu nieznane białko „obcy”. Często takie białko ma zakaźne pochodzenie, chociaż aktywne wytwarzanie immunoglobulin nie jest wykluczone z innych powodów (choroby autoimmunologiczne, niekompatybilność grupowa matki i płodu, reakcja alergiczna). Ogólnie, antygen inne niż białka, można uczynić prawie dowolny kompleks substancji (polisacharydy, lipopolisacharydy), natomiast proste elementy (żelazo, miedź, cynk, itd.), Proste zasady lub kwasu i lipidy nie mogą być antygen. Jednakże, biorąc pod uwagę, że struktura rozpoznawanymi pracy jakiegoś aparatu genetycznego najczęściej silne właściwości antygenowe białka są tak często, jak nadciśnienie oznacza cząsteczkę białka. Jest to więcej innych substancji i spowoduje reakcję organizmu, w celu utworzenia różnych klas immunoglobulin (IgG, IgM, IgD, IgA, IgE), które tworzą złożoną K-AT immunolodzy nazywany „kluczem zamek +”.

Bardzo bliska koncepcji AG jest inna koncepcja - hapten, który jest częścią antygenu (połowa "klucza"), który jest również zdolny do interakcji z przeciwciałem. Niektóre leki, będące haptenami, wywołują niepożądane reakcje alergiczne, o których wszyscy słyszeliśmy wiele (antybiotyki, analgin itp.).

Skąd pochodzą przeciwciała?

Początkowo immunokompetentne komórki T, które otrzymały specjalizację w grasicy, próbują "oczyścić się", usuwając cząsteczki, które są niepotrzebne dla organizmu, co zmusza układ odpornościowy do ciężkiej pracy. Często zdarza się, że limfocyty T (zabójcy), wraz z innymi czynnikami odporności, udaje się to zrobić, a nawet nie zauważamy walki, jaką nasze ciało prowadzi, aby stworzyć optymalne warunki dla jej aktywności życiowej, a jednocześnie zachować zdrowie. Jednak "wrogi" czasami okazuje się być wystarczająco silny, a następnie układ odpornościowy łączy się ze zniszczeniem "obcych" komórek B, które wywołują humoralną reakcję typu poprzez swoje potomstwo (komórki plazmatyczne) poprzez wytwarzanie immunoglobulin.

Polecenie, aby rozpocząć syntezę przeciwciał dać B pomocniczych limfocytów T (pomocnicy), który do końca będzie występować obok siebie i do „obserwowania” toczący się proces „znajdź zwycięstwo nad wrogiem”, aby zamówić limfocytów B, aby zatrzymać syntezę przeciwciał, pozostawiając tylko „komórka pamięć, która przenosi wiele lat (czasami aż do końca życia) informacji o spotkaniu z tym antygenem.

Przodkowie → klony → immunoglobuliny

Wytwarzanie przeciwciał przeprowadza się za pomocą poliklonalnego układu komórek plazmatycznych (limfocyty B → komórki plazmatyczne → immunoglobuliny). Pod wpływem stymulacji antygenowej limfocyty B są przekształcane w komórki plazmatyczne, których klony dają życie różnym typom przeciwciał. Biorąc pod uwagę fakt, że limfocyty B są bardzo niejednorodne i różnią się znacznie pod względem zdolności funkcjonalnych, komórki plazmatyczne i ich klony pochodzące od każdego przedstawiciela populacji B będą również różne od siebie.

W ten sposób klon jest potomkiem konkretnej komórki, która może wytwarzać przeciwciała o tylko jednej swoistości, to znaczy, natura jest tak pomyślana, że ​​dla każdego poszczególnego rodzaju antygenów (a jest ich dużo!), istnieje klon komórek plazmatycznych, który nie reaguje na inne obce substancje.

Możesz sobie wyobrazić, ile klonów zawiera się w ciele, które trzeba wcześniej przygotować na spotkanie nieznanego agenta, innymi słowy, mamy tak wiele klonów, ile antygenów jest w stanie sprostać ich życiu. To prawda, że ​​będą cicho i nie zsyntezują niczego bez potrzeby. Ale jest to niezbędne, aby wprowadzić organizm antygenów, które znaleźć i wybrać żądany klon siebie (na limfocyty B mają specjalne receptory), układ odpornościowy jest „czuć”. Tymczasem, nie możemy oczekiwać, że reakcja będzie natychmiastowa, to zaczyna się dopiero wtedy, gdy AG i klon rozpoznać siebie, a drugi zacznie aktywnie rozwijać, to jest, aby produkować we krwi i innych płynach ustrojowych, przeciwciała, które są idealne dla danego antygenu (blokada klawiszy + ).

Różnice w klasyfikacji

Aby zrozumieć wszystkie złożone mechanizmy zachowania się przeciwciał, powinniśmy zastanowić się nad głównymi cechami immunoglobulin. A więc:

  • Przeciwciała różnią się pod względem formy:kompletny i niekompletny. Kompletne AT można wykryć w podłożu solnym (NaCl), niekompletnym - w koloidalnym podłożu.
  • Celowanie tych przeciwciał w specyficzny antygen wskazuje specyficzność Ig.
  • AT różnią się od siebie masa cząsteczkowa i struktura chemiczna - Zasada ta stanowiła podstawę podziału immunoglobulin na klasy: G, M, A, E, D.

Badania immunochemiczne pozwoliły nie tylko przydzielić 5 klas immunoglobulin (IgG, IgM, IgA, IgE, IgD), ale także dać im pełny opis. Tak więc okazało się, że immunoglobuliny są zbudowane zgodnie z pewnym planem - składają się z lekkich i ciężkich łańcuchów. Aktywne centrum AT znajduje się na końcu ciężkiego łańcucha, a lekkie łańcuchy z antygenem nie oddziałują w ogóle. Oczywiście każda klasa immunoglobulin ma swoje własne charakterystyczne cechy i cechy.

Immunoglobuliny klasy A (IgA)

Immunoglobuliny A (do około 15% całkowitego cholesterolu Ig) określonej odporności immunologicznej (ochrona) wszystkich błon śluzowych, tam gdzie są one wydzielane (produkowany śluzowej przewodu pokarmowego, układu oddechowego i moczowo-płciowego). Przeciwciała tego typu są najbliższe otoczeniu zewnętrznemu, więc pierwsi biorą na siebie obronę ciała z działania toksyn i różnych substancji chorobotwórczych.

Ogromna ilość przeciwciał klasy A w mleku matki, który nadrabia brak immunoglobuliny w organizmie noworodka, a tym samym chroni dziecko przed wieloma niekorzystnymi czynnikami. Wiele IgA w ślinie (neutralizacji do organizmu drobnoustrojów i wirusów) w śluzu szyjki macicy (wtyk śluzu), czyli są one niezawodne bariera, która zapobiega wnikaniu naszych śluzówki patogenów. Niedobór tych przeciwciał w miejscach produkcji nieuchronnie prowadzi do zmniejszenia lokalnej odporności i infekcji. Podniesione przeciwciała klasy A mają znaczenie diagnostyczne w określaniu zakażeń TORCH i niektórych chorób przenoszonych drogą płciową:

  • Po infekcji, Toxoplasma gondii (toksoplazmoza), jak zawsze, wyższość należy immunoglobulin klasy M (Toxo IgM), pojawiają się one około tygodnia po infekcji i IgA rozpoczęciem wykryto 2 tygodnie po wnikania patogenów i miesiące ich poziom osiąga maksimum. Jednakże, Toho-IgA w ciągu najbliższych sześciu miesięcy w większości przypadków (90%) znika. Bardzo rzadko w klasie do toksoplazmozy są przechowywane maksymalnie przez rok, więc jest mało prawdopodobne, aby być przydatne do rozważenia Podstawowym kryterium infekcji pierwotnej (jak również Toho-IgM), choć sugerują, że recepta zakażenia może być ograniczony do 12 miesięcy. Tymczasem, biorąc pod uwagę fakt, że IgA nie jest w stanie pokonać barierę przezłożyskowej Toho-IgA może być asystenci w diagnostyce zakażenia płodu w wrodzonej toksoplazmozy (decydująca rola należy do danych klinicznych, położniczego historii, definicji Toxoplasma DNA metodą PCR). Dokładniejsze informacje na temat czasu zakażenia toksoplazmozą i czasu trwania choroby są przeciwciałami tej klasyG, mianowicie wskaźnik ich awidności, wskazujący siłę wiązania między przeciwciałem i antygenem.
  • Nie jest zaskakujące, że uderzenie w błonę śluzową dróg rodnych i rozpoczęcie jej rozwoju powoduje, że chlamydia powoduje zwiększoną produkcję immunoglobulin klasy A, które na początku starają się poradzić sobie z inwazją nieproszonych "gości". Podwyższone miano AT do chlamydii wykrywa się po 1,5-2 tygodniach od wejścia patogenu i nadal rośnie przez kilka miesięcy. Jeśli proces nie zostanie zatrzymany w odpowiednim czasie poprzez aktywne leczenie, przejdzie on w postać przewlekłą, aby następnie zaostrzyć się wraz ze wzrostem poziomu IgA. Należy zauważyć, że Laboratoryjne poszukiwanie chlamydii opiera się na reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR), a analiza przeciwciał jest jedynie uzupełnieniem środków diagnostycznych.

Immunoglobuliny klasy M (IgM)

Przedstawiciele klasy - pełne przeciwciała, które nie przenikają przez łożysko, więc nie powodują choroby hemolitycznej noworodka i Szkodliwe działanie na płód nie jest. IgM jest największym z przeciwciał (cząsteczka = 1 000 000 daltonów), w przeważającej mierze krążą one we krwi (surowicy), gdzie stanowią około 10% całkowitej populacji AT. Immunoglobuliny klasy M są pierwszymi, które dostrzegają infekcję i zaczynają się aktywnie rozwijać. Ponadto są one przypadkowo przeciwciałami do najpowszechniej występujących IgG (czynnik reumatoidalny, zimne aglutyniny).

Przeciwciała tego typu służą jako wczesny wiarygodny objaw zakażenia przez różne patogeny chorób przenoszonych drogą płciową, a także infekcje TORCH, które są niebezpieczne w czasie ciąży:

  • IgM, Treponema pallidum (syfilis patogenu) znajdują się na końcu okresu inkubacji przeciwciała klasy G do Treponema pallidum połączone później dłużej przechowywane. Oznaczanie immunoglobulin M mogą być przydatne w diagnostyce wad kiły (swoistych przeciwciał u noworodków krwi, który nie może być dominującym, ponieważ IgM nie jest zdolna do przekroczenia bariery przezłożyskowy), nie oznacza to, że jeśli noworodka, które powstało z pacjenta z syfilis kobiet IgM są ujemne, nie ma choroby. Przeciwciała najprawdopodobniej nie zostały jeszcze zsyntetyzowane. Świeże kiła w okresie ciąży lub podczas porodu jechać szybciej płodu, więc kobiety w ciąży badania przesiewowe w celu wykrycia krwi Immunoglobuliny M do Treponema pallidum zapobiec poważne anomalie wrodzone.
  • Immunoglobuliny M są uważane za marker pierwotnej infekcji wirusem HSV (wirus opryszczki pospolitej). Pojawiają się w pierwszym tygodniu po zakażeniu i utrzymują się do 2 miesięcy. Ponadto zwiększone miano AT do HSV może wskazywać na nasilenie procesu w jego przewlekłym przebiegu. Około 2 tygodnie po zakażeniu immunoglobuliny klasy G są przyłączone do swoistych IgM, które pozostają dożywotnie krążące we krwi. Negatywny wynik analizy dla przeciwciał przeciwko wirusowi opryszczki pospolitej wskazuje na brak infekcji i odporności, to znaczy wskazuje na wysokie ryzyko rozwoju choroby w przypadku spotkania z HSV.
  • Immunoglobuliny klasy M na HIV można wykryć we wczesnej fazie serokonwersji w ciągu tygodnia od zakażenia, jednak do tego celu należy stosować zestawy testowe o wysokiej czułości, ponieważ nie wszystkie systemy są w stanie wychwycić swoiste IgM we wczesnej fazie. Liczba przeciwciał przeciwko HIV nie wzrasta długo (do miesiąca) i nadal wynosi 30 dni, ale IgG nadal krążą we krwi przez kilka lat i służą jako główny wskaźnik diagnostyczny do wykrywania zakażenia HIV.
  • Jest bardzo niebezpieczne pojawienie się swoistych immunoglobulin M w stosunku do wirusa cytomegalii w czasie ciąży, ponieważ wskazuje to na rozwój ostrej infekcji, która dotyka płód, dlatego badanie ciężarnych kobiet przeciwko CMV przeprowadza się co 2-3 miesiące. Tymczasem wynik analizy przeciwciał przeciw cytomegalowirusowi: "IgM - ujemny, IgG - dodatnio" może wskazywać na ukryty (być może chroniczny) przebieg zakażenia, który nie jest uważany za podstawę do sztucznego przerwania ciąży.
  • Rodzaje przeciwciał należących do klasy M pojawiają się jako pierwsze w przypadku zapalenia wątroby i wskazują w większości na ostrą fazę choroby. Jak dla wirusowego zapalenia wątroby typu C, IgM wytwarzane w półtora miesiąca przed infekcją oraz w początkowych etapach miana znacznie wzrasta, a następnie spada do zwiększona tylko wtedy, gdy wznowienie infekcji (ponownego), czyli obecność wirusa zapalenia wątroby typu C i wahań poziomu tych przeciwciał oznaka obecnej infekcji i jej przejście do postaci przewlekłej. Oznaczenie stężenia immunoglobulin M w wirusie zapalenia wątroby typu C w dynamice służy do kontroli skuteczności leczenia.
  • U dorosłych ciąża jest głównym wskazaniem do analizy przeciwciał różyczka, co, jak wiadomo, ma bardzo negatywny wpływ na życie płodowe dziecka (śmierć płodu lub liczne anomalie rozwojowe). "IgM - ujemny" wskazuje na brak infekcji. W przypadku infekcji, immunoglobuliny M pojawiają się we wczesnych dniach i dosłownie kilka dni później liczba przeciwciał klasy G (Ig G) na różyczkę zaczyna wzrastać, co w niskim mianie utrzymuje się do końca życia i chroni przed ponownym zakażeniem.

Tak więc, immunoglobuliny M są przeciwciałami pierwotnej odporności humoralnej, które pojawiają się podczas inkubacji, ostrej fazy lub zaostrzenia procesu zakaźnego.

Immunoglobuliny klasy G (Ig G)

Immunoglobuliny klasy G stanowią największą grupę (około 75%) przeciwciał w ludzkim ciele. IgG - niekompletne AT, przenikające przez łożysko, ustalające dopełnienie i zapewniające ochronę w pierwszych miesiącach życia nowo narodzonego dziecka, które jest wykonywane przez organizm matki matki, przeciwciała, które przezwyciężyły barierę przezpętkową. Te immunoglobuliny należą do AT wtórnej odpowiedzi immunologicznej, są syntetyzowane przez komórki plazmatyczne i pojawiają się później IgM, gdy choroba staje się znana i inne objawy. IgG może być skierowany na dowolny antygen, który pojawia się w trakcie życia. Obecnie do badań laboratoryjnych stosuje się 4 rodzaje przeciwciał (podklas): G: IgG1, IgG2, IgG3, IgG4, o różnych funkcjach, które jednak są interesujące tylko dla specjalistów.

Przeciwciała klasy G są stosowane do diagnozowania wielu chorób pochodzenia bakteryjnego i / lub wirusowego natury, ale ma szczególne znaczenie w identyfikacji HCV Pojawiające 3 miesięcy następujących po IgM przewlekły utrzymuje się przez całe życie, a także po odzyskaniu, ale ich ilość osiągnie ostatni poziom, którego system testowy już nie "odczuwa". Tymczasem "świeżą" chorobę można wykryć, stosując całkowite przeciwciała przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu C (IgM + IgG → całkowita liczba anty-HCV).

Zachowane do życia w ciele i tworzące pamięć immunologiczną, IgG są oznaką utrzymującej się odporności na wiele czynników zakaźnych.

Immunoglobuliny z klas D i E

Immunoglobuliny D (IgD) są syntetyzowane w embrionalnym okresie płodowym, a u dorosłego człowieka występują tylko śladowe ilości (i nie zawsze tak jest). Wartości kliniczne tych przeciwciał nie mają, powodując jedynie wąsko konkretne zainteresowanie lekarzy o określonym profilu. Niewiele o nich wiadomo: są one obecne na błonie komórkowej B i razem z IgM mogą uczestniczyć w wiązaniu antygenu.

Immunoglobuliny E (IgE) są obecne w osoczu krwi w znikomych stężeniach i odgrywają rolę reagansany. Posiadając wysoki stopień powinowactwa do błon powierzchniowych komórek tucznych i bazofilów, przeciwciała tej klasy pełnią ważną funkcję w wywoływaniu reakcji alergicznych: antygen wiąże dwie pobliskie cząsteczki IgE znajdujące się na powierzchni komórki tucznej, która służy jako sygnał do uwalnianie histaminy i rozpoczęcie natychmiastowej reakcji. Nawiasem mówiąc, surowica do oznaczania immunoglobulin klasy E jest bardzo droga, więc cena testów na przeciwciała, które świadczą o alergizacji organizmu, jak mówią, "ugryzienia".

Definicja przeciwciał

Oczywiście, bez celowych badań laboratoryjnych, nie możemy z dużym prawdopodobieństwem określić początku reakcji, swoistości i liczby przeciwciał, ponieważ kliniczne objawy choroby mogą jedynie pośrednio wskazywać na naruszenia tego czy innego rodzaju. Odpowiedzi na takie pytania pomaga analiza przeciwciał skierowanych na patogeny wielu procesów patologicznych pochodzenia zakaźnego:

  • Analiza immunoenzymatyczna (metoda ELISA).
  • Test radioimmunologiczny (RIA).
  • PHA (pośrednie reakcji hemaglutynacji) RMP (mikrostrącanie reakcji), IEF (reakcja immunofluorescencji) - oznaczenia przeciwciał najczęściej stosowane do diagnozowania kiły.

Istotą tych badań jest taki sam: wykrywanie kompleksu „antygen - przeciwciało”, ale EIA jest bardziej popularna, reakcja wielu znajome, analiz powołany w wielu sytuacjach (choroba, ciąża, oddawania krwi i badaniu do stanu wyjściowego badania lekarskie lub badania kliniczne). Ponadto, istnieją inne sposoby określania infekcyjnego charakteru przeciwciała (metoda aglutynacji w soli fizjologicznej i koloidalnym podłożu, Coombs, lymphocytotoxic testu itp). Reakcje te są znane i opierają się na zachowanie serologicznej przeciwciał in vitro, stosowane przede wszystkim do zidentyfikowania procesy immunologiczne związane z niekompatybilnością grupy (układ zgodności tkankowej, erytrocyty systemu AB0 Rh i in.). Co do zasady, nie są one tak powszechne jak na przykład ELISA, więc ludzie wiedzą trochę o nich, a także wirusy, zazwyczaj nie mają nic wspólnego.

Liczba przeciwciał jednej lub drugiej klasy wskazuje na aktywność procesu na pewnym etapie.

Norma przeciwciał jest niejasną koncepcją:

Jeśli powie, na przykład, że IgG jest dodatnie lub podwyższone, wtedy możemy założyć, że jest to kwestia późnych stadiów choroby lub wytworzonej odporności, ponieważ są to przeciwciała wtórnej odpowiedzi immunologicznej, które pojawiają się po wielokrotnym kontakcie z antygenem.

"IgM - ujemny" wskazuje, czy początkowy okres inkubacji, lub czy w ogóle nie ma choroby, ponieważ przeciwciała te są markerem pierwotnej odpowiedzi immunologicznej. Tak więc powyższe oznacza, że ​​pojawienie się określonego typu przeciwciała (IgG, IgA, IgM) przeciwko konkretnemu patogenowi wskazuje na okres choroby lub brak infekcji i odporności (IgG, IgA, IgM - ujemny).

Przeciwciała są tak różne...

Immunoglobuliny, obdarzone funkcją ochronną, różnią się swoim zachowaniem, kierunkowością, kształtem, masą cząsteczkową, na przykład, od wirusa grypy i wirusa cytomegalii, trudno jest oczekiwać na przeciwciała bliźnięta. Oznacza to, że należy zbadać charakterystykę tych białek, aby zrozumieć, dlaczego pojawiają się przeciwciała, na przykład w przypadku wirusa grypy, a inne w przypadku ciąży u kobiet Rh-ujemnych.

Definicja dowolnych przeciwciał w ogóle nie daje pełnego obrazu normy i patologii, a nawet podwyższenie całkowitych przeciwciał do diagnostyki stadium choroby kiła nie wskazuje, a niektóre z nich w obiegu w organizmie życia (IgG), podczas gdy u innych, w pewnych okresach (IgM). Ponadto we krwi u pacjentów cierpiących z powodu chorób, takich jak choroby reumatyczne, układowy liszaj rumieniowaty lub innych autoimmunologicznych o różnych procesów wykryte zwiększone ilości przeciwciała, które mogą prowadzić do fałszywych wyników dodatnich w innych testów serologicznych.

Na przykład można uzyskać pozytywną odpowiedź podczas określania całkowitych przeciwciał przeciw kiłowi. To bardzo denerwuje osobę i oszukuje lekarza lub krewnych i znajomych, jeśli informacje w jakikolwiek sposób przedostają się i docierają do uszu ignorantów. W takich przypadkach nie należy winić osoby za nieporozumienia seksualne, ponieważ winą za takie zjawisko nie jest wcale brak zasad moralnych, ale naruszenie w systemie odpornościowym, gdy jeden "klucz" zbliża się do dwóch "zamków", jednak drugi jest gorszy.

Ogólnie rzecz biorąc, regulacja odporności humoralnej, zmiana poziomu przeciwciał na różnych etapach odpowiedzi immunologicznej jest procesem bardzo skomplikowanym, a dla ludzi, którzy nie są związani z immunologią, jest to dość mylące. Często jednak spotykamy się z koniecznością przeprowadzenia badań laboratoryjnych własnej surowicy w celu identyfikacji immunoglobulin niektórych klas tych lub innych patogenów. Właśnie wtedy chcę zrozumieć typy przeciwciał, czas ich syntezy, odpowiednio, fazę choroby, funkcje, miana i normy. Oczywiście, w większości przypadków tylko analiza przeciwciał pod kątem problemów diagnostycznych nie rozwiązuje problemu, często trzeba używać innych testów kwalifikacyjnych (PCR, na przykład), ale pomaga znacznie szczególnymi (skierowanej do określonego antygenu) przeciwciała w poszukiwaniu czynnika sprawczego, a także w walce z nim, ponieważ monitoruje skuteczność procesu leczenia.