Nowe leczenie opryszczki

U mężczyzn

Istnieje 8 rodzajów wirusa opryszczki, które atakują ludzkie ciało. Objawy niektórych z nich są podobne, w innych bardzo się różnią - choroby objawiają się wysypką skórną, gorączką, bólem gardła, uczuciem psychiki, a nawet onkologią.

Leczenie opryszczki w większości przypadków jest monotonne: ma na celu zahamowanie aktywności wirusa przez niektóre leki i zwiększenie odporności. W przypadku różnych rodzajów infekcji w złożonej terapii konieczne są dodatkowe leki w celu zwalczania określonych objawów.

Jakie leki są stosowane w leczeniu przeciw infekcji herpetycznej?

W leczeniu wirusa opryszczki we współczesnej medycynie domowej zwykle stosuje się następujące preparaty:

Maści i krem ​​przeciw opryszczce. Zovirax, Acyclovir, Triapten, Gevisos, maści interferonowe (Viferon, Cycloferon), Panavir. Nakładać miejscowo na skórę i błony śluzowe 3-6 razy dziennie, czas trwania kursu wynosi zwykle 5-10 dni.

Tabletki. Acyklowir i jego analogi - 1-1,2 g dziennie na leczenie, 0,8 g - na zapobieganie, czas stosowania - do 7 dni. Famvir - 0,5 g dziennie, w profilaktyce - 0,25 g przez 5 dni. Alpizaryna - tylko w zapobieganiu częstym nawrotom - 0,6-0,8 g dziennie.


Zastrzyki. Acyklowir, gancyklowir, leki immunomodulujące - 3-4 dni immunoglobuliny Taktivin, Timalin, splenin - 10 zastrzyki Ridostin 5 dni Metilurotsil, Dibazol, Viferon, TSikloferon i inne.


Świece. Czopki doodbytnicze i dopochwowe Viferon, Panavir, Genferon.

W przypadku różnych rodzajów chorób i zmian, przepisywane są różne formy narkotyków. Tak więc, dla wargowej (prostej) opryszczki zwykle używają zewnętrznych środków, z rozległymi wysypkami - tabletkami i zastrzykami. W przypadku infekcji narządów płciowych pojawiają się również świece. Noworodkom zaleca się wstrzykiwanie w małych dawkach, ponieważ nie mogą przyjmować innych form leków.

Niż do leczenia opryszczki w czasie ciąży

Kiedy ciąża jest najbardziej niebezpieczna, pierwotna infekcja opryszczką. Jeśli kobieta już doświadczyła tej choroby, przeciwciała są produkowane w jej ciele, które są przenoszone do zarodka, tym samym chroniąc (choć nie w 100%) przed infekcją. Nawroty infekcji herpetycznych również nie są tak straszne, przy odpowiednim leczeniu ryzyko infekcji dziecka jest minimalne.

Po pierwsze, terapia ma na celu zahamowanie aktywności wirusa i skrócenie czasu trwania ostrego okresu choroby.

W ciągu pierwszych 24 godzin po wystąpieniu objawów opryszczki należy rozpocząć przyjmowanie leków przeciwwirusowych:

Możesz wziąć wszystkie analogi tych leków. Bezpieczniejsze i skuteczniejsze niż inne metody leczenia opryszczki w czasie ciąży - leki acyklowir, w tym Zovirax, Gerpevir, Supperan, Atsigerpin. Substancje te są aktywne przeciwko wirusom opryszczki typu 1, 2, 3, 4 i 5.

Zazwyczaj mianowanie leków przeciwwirusowych u kobiet w ciąży jest ograniczone do metody miejscowej - w postaci maści, żeli, kremów. Jest to uzasadnione niskim procentem przenikania substancji czynnej do ciała matki, ponieważ przechodzi również przez barierę łożyskową (wchodzi do ciała dziecka). Zalecany również do użytku zewnętrznego maści antybakteryjne - oksolinovuyu, tetracyklina, erytromycyna i tebrofenovuyu, Neosporin, vidarabina, Riodoksol.

W przypadku silnego bólu kobiety powinny smarować skórę 2% ksylokainą. Aby przyspieszyć regenerację dotkniętych obszarów, można wziąć siedzące zioła z rumianku lub sznurka, a następnie zastosować do uszkodzonych obszarów suszących maści, na przykład cynku.

Funkcje leczenia noworodków i dzieci poniżej pierwszego roku życia

Jeśli matka ma zakażenie herpetyczne, noworodek ma być izolowany podczas okresu inkubacji wirusa. W tym samym czasie obecność lub brak objawów klinicznych u dziecka nie ma znaczenia. Jeśli jednak matka była zdrowa, izoluj dziecko tylko wtedy, gdy występują charakterystyczne objawy.

Tradycyjnie leczenie opryszczki odbywa się zgodnie z następującym schematem:

  • Jeśli wystąpią objawy opryszczki, zaleca się podawanie 30 mg acyklowiru na kilogram masy ciała dożylnie każdego dnia przez 10 dni.
  • Uogólnione zakażenie jest leczone dużymi dawkami acyklowiru - do 60-90 mg - 2-3 tygodnie.
  • Również ludzkiej immunoglobuliny stosuje się w dawce 4-6 mg na kilogram dożylnie za pomocą zakraplacza w ciągu pierwszych 3 dni. Lek można zastąpić Viferon, Roncoleukin lub Reaferon.

Jeżeli uszkodzenie oczu lub występowanie wysypki na ciele noworodka w uzupełnieniu do terapii dożylnej przy użyciu lokalnych leki przeciwwirusowe - acyklowir maść oczną i żele na bazie interferonów. Erupcje opryszczki na dziąsłach (zapalenie jamy ustnej) i wewnętrzne strony warg są traktowane nadtlenkiem wodoru 3%. Aby znieczulić karmienie przed użyciem anestezin lub lidokainy.

Leczenie opryszczki wargowej i narządów płciowych (typy 1 i 2) u mężczyzn i kobiet (u papieża)

Opryszczka zwykła zwykle "skrada się" po skórze twarzy, szyi, śluzówki nosa i ust, kontakt wzrokowy. Podczas czesania i częstego dotykania obszarów chorobowych infekcja może rozprzestrzeniać się po całym ciele.

Opryszczka narządów płciowych znajduje się głównie w pachwinie: na zewnętrznych narządach płciowych, wewnętrznej powierzchni ud, papieża. Choroba może przenosić się do pochwy u kobiet lub w cewce moczowej i jąder u mężczyzn. Dotyk przenosi także infekcję do dowolnej innej części ciała - na brzuch, pod pachami, na twarz.

Leczenie obu tych typów opryszczki jest podobne. Terapię zwykle przeprowadza się w trzech etapach:

  1. Odbieranie 5-10 dni przeciwwirusowych: acyklowir, gancyklowir, cytarabina, famcyklowir, rybawiryna trójfluorotymidyna Bofanton, Tromandatrin, oxoline, Tebrofen, Amiksin w postaci iniekcji, maści, lub tabletki.
  2. Podnoszenie odporności remisji 30-60 dniach: ludzka immunoglobulina Pentaglobin, Tsitotekt, Vezikbulin, zaskórników, Kagocel, Viferon, TSikloferon, Ridostin, leukinferon, Neovir i in.
  3. Zapobieganie nawrotom choroby co 6 miesięcy: przepisuje się szczepionkę wieloskładnikową opryszczkową Amiksin + (tylko 5 podskórnych iniekcji 0,2 ml co drugi dzień).

W przypadku opryszczki wargowej często wystarcza przeprowadzenie pierwszego etapu leczenia, a forma narządów płciowych jest traktowana z pełnym przebiegiem. Często jako zapobieganie nawrotom stosuje się tylko zwiększenie odporności (uproszczony drugi etap leczenia) bez szczepienia.

Jak leczyć półpasiec od herpes zoster (3 typy)?

Często herpes zoster przechodzi samoistnie, ale leczenie przeciwko wirusowi Zoster jest nadal stosowane w celu poprawy układu odpornościowego, złagodzenia niewygodnych objawów i zmniejszenia ryzyka nawrotu. Szczególnie potrzebna jest terapia dla osób starszych (na 50) i z ciężkim niedoborem odporności. W takim przypadku wyznaczyć:

  • Leki przeciwwirusowe. Acyklowir, famcyklowir, walacyklowir, pencyklowir. Wskazane jest rozpoczęcie leczenia w ciągu pierwszych 3 dni.
  • Środki znieczulające. W celu ułatwienia fizycznego i psychicznego stanu pacjenta w Stanach Zjednoczonych mianowany narkotycznych leków przeciwbólowych, w Rosji (np oksykodonu.) - narkotyczne ketoprofen, ketorolak, ibuprofen, naproksen.
  • Leki przeciwdrgawkowe. Czasami, przy silnym bólu neuropatycznym, pacjentom zaleca się przyjmowanie gabapentyny lub pregabaliny.

Kilka leków należy wymienić oddzielnie, a ich stosowanie najbardziej skutecznych i często przepisywane przez lekarzy: dezoksyrybonukleazy, izoprinozyna leki ganglioplegic seria acyklowir (gangleron). Ponadto, pacjenci powinni przyjmować różnorodne witaminy B i interferon maści / aerozoli (piperydyn, Alpizarin, florenal, Helepin). Jeśli opryszczka osiągnie formę zgorzelinową, do terapii dołącza się antybiotyki i Solcoseryl.

Odzyskiwanie po półpasiec jest zwykle niekompletne - pozostają neuralgiczne objawy choroby (neuralgia poopryszczkowa). Leczenie trwa nadal z tymi samymi lekami przeciwdrgawkowymi i lekami przeciwbólowymi, leki opioidowe są ze sobą połączone, ale leki przeciwwirusowe nie są już potrzebne. Terapia neurologiczna ukierunkowana jest przede wszystkim na eksterminację zespołu bólowego.

Terapia antywirusowa z użyciem ophthalmoherpes (przed oczami)

W leczeniu opryszczkowych oczu stosuje się te same leki antywirusowe, ale w postaci maści do oczu, kropli lub do podawania wewnętrznego. Klinika aktywnie wykorzystuje leki na bazie 5-jodo-2-deoksyurydyny:

Pacjenci są przypisani i inne związki z tej grupy - Acyklowir, gancyklowir, walacyklowir, famcyklowir, sorywudynę, widearabinę, TFT, brywudynę i foskarnet. Do listy leków przeciwwirusowych na opryszczkę oczu można dodać Floren, Ryodoksol, Tebrofen. Do leków interferonowych należą interferon leukocytarny, Poludan, Cycloferon, Timalin, Tactivin i Amiksin.

Leczenie wirusa Epstein-Barr (opryszczka typu 4) i opryszczkowego zapalenia gardła

Nie ma określonego schematu leczenia dla pacjentów z zakażeniem EBV, kompleks terapeutyczny jest określany na podstawie indywidualnych wskazań stanu pacjenta. Osoby z ciężką gorączką, z zapaleniem migdałków / migdałków, żółtaczką, niedokrwistością i niedrożnością dróg oddechowych są hospitalizowane. W innych przypadkach możesz być leczony w domu.

Pacjenci wymagają leczenia podtrzymującego z płukaniem ust roztworem antyseptycznym (z silnym zespołem bólowym, 2% lidokainy lub ksylokainy dodaje się do roztworu). Ważne jest zapewnienie obfitego picia.

Przede wszystkim wymagane są środki przeciwwirusowe:

  • Acyklowir, gancyklowir, walacyklowir i inne liczne acykliczne analogi nukleozydów;
  • Cydofowir, Adefowir i inne acykliczne analogi nukleotydów;
  • Foscavir, Foscarnet, kwas fosfonoacetylowy i inne analogi pirofosforanów.

Ponadto przypisane są następujące grupy leków:

  • niesteroidowy środek przeciwzapalny: Tylenol, acetaminofen, paracetamol;
  • antybakteryjny (w przypadku współistniejących zakażeń): wybrane w zależności od wrażliwości mikroflory, głównie cefalosporyny, makrolidy, linkozamidy;
  • przeciwgrzybicze: flukanazol, metronidazol;
  • glukokortykosteroidy (z ciężką chorobą): Orazon, deksametazon, prednizolon, deltazon, hydrokortyzon;
  • immunoglobuliny i immunomodulatory: Alfaglobin, Gammar-P, Sandoglobulin, Intron A, Reaferon, Cycloferon, Viferon.

Zakażenie wirusem cytomegalii (opryszczka 5): leczenie dorosłych i dzieci

Ponadto nie ma prawidłowego oddzielnego schematu leczenia dla CMV. Objawy ostrej fazy choroby są leczone tymi samymi lekami antywirusowymi, co inne wirusy opryszczki. Częściej jednak stosuje się gancyklowir i walgancyklowir.

Dodatkowo potrzebna jest terapia immunomodulująca, która obejmuje wsparcie witaminowe i stymulację odporności przez interferony i globuliny. Przypisać Cycloferon, Viferon i inne podobne leki, przebieg leczenia - kilka tygodni. Pacjent musi także poprawić sposób życia: zmienić dietę, ćwiczyć, wziąć odpowiednią ilość płynu, chodzić na świeżym powietrzu.

Często ostra postać zakażenia wirusem cytomegalii "łączy" ze sobą inne choroby, dla których konieczne jest odpowiednie leczenie antybiotykami. Taka terapia jest jednoczesna i nie zmniejsza nasilenia objawów samego wirusa opryszczki, dlatego jest dodawana tylko jako dodatek do kompleksu środków przeciwwirusowych i immunomodulujących.

Funkcje leczenia opryszczki 6

Kiedy dziecko lub dorosły ma objawy tej postaci opryszczki, zalecany jest typowy schemat leczenia przeciwwirusowego. Kompleksowe leczenie zwykle obejmuje gancyklowir - najskuteczniejszy lek przeciwko HHV-6 z grupy acyklicznych analogów nukleozydów, a także Foscarnet i Tsidofovir. W wieku 12 lat dozwolony jest tylko ten ostatni z tych leków.

Acyklowir przeciwko opryszczce typu 6 jest nieskuteczny. Czasem stosuje się Adefovir i Lubocavir, opracowywane są eksperymentalne szczepionki. Aby zmniejszyć objawy zakażenia, należy stosować leki przeciwgorączkowe (paracetamol lub ibuprofen), pić dużo wody i herbatki ziołowe moczopędne.

Erupcje opryszczki u dzieci prawie nie swędzą, więc nie są potrzebne zewnętrzne przeciwbakteryjne maści, aby zapobiec dodatkowym infekcjom. Należy jednak zachować ostrożność w przyjmowaniu kompleksów witaminowych, aby wzmocnić naturalną obronę organizmu i przyspieszyć wytwarzanie wystarczającej liczby przeciwciał przeciwko HHV-6.

W wieku dorosłym zakażenie objawia się ciężkim niedoborem odporności, więc zahamowanie objawów powinno być prowadzone głównie za pomocą immunomodulatorów interferonu. Jednak takie leczenie jest zabronione, jeśli choroba przejawia się po przeszczepieniu narządu, ponieważ w tym okresie odporność jest słaba, aby zapobiec odrzuceniu tkanki.

Jak leczy się 7 i 8 rodzajów opryszczki?

Te dwie odmiany opryszczki są tak słabo rozumiane, że nie istnieją określone schematy leczenia. W poszczególnych kompleksach terapeutycznych, klasyczny leki przeciwwirusowe w połączeniu z lekami, których celem jest wyeliminowanie objawów współistniejących chorób.

Tak więc, w przypadku chorób onkologicznych spowodowanych opryszczką typu 8, leczenie interferonem jest przeciwwskazane, jednak do kompleksu można dodać chemioterapeutyczne leki przeciwnowotworowe. Może być wymagana chirurgia i radioterapia. W przypadku zaburzenia stanu psychicznego pacjenta z wirusem opryszczki-7 konieczna jest odpowiednia psychoterapia z możliwym przyjmowaniem leków przeciwdepresyjnych i sesjami psychoanalizy.

Leczenie opryszczki narządów wewnętrznych

Opryszczka na narządach wewnętrznych jest leczona zgodnie z klasycznym schematem, ale leki są przepisywane w środku - nie ma gdzie używać ich lokalnie.

Od środków przeciwwirusowych najczęściej są mianowani:

  • Acyklowir;
  • Famvir;
  • Valtrex;
  • Gancyklowir;
  • Cytarabina i inne.

Są one stosowane w postaci świec, tabletek i zastrzyków. W tych samych postaciach stosowane są również immunomodulatory:

Oprócz klasycznej terapii przepisane są leki pomocnicze: dla wątroby - hepatoprotektory, w ciężkich procesach zapalnych - leki przeciwzapalne, z towarzyszącymi chorobami grzybiczymi lub bakteryjnymi - leki przeciwgrzybiczne i antybiotyki.

Środki ludowe do leczenia opryszczki

Ludowe leki antywirusowe każdego roku zasługują na rosnącą popularność w kręgach medycznych. Z lekką utratą leczenia naturalnymi preparatami ziołowymi można uzyskać doskonały wynik, przy szerokim rozprzestrzenianiu się choroby zaleca się łączenie ich z lekami.

Lekarz domowy L. V. Pogorelskaya sugeruje taki schemat leczenia nawracającej opryszczki:

  1. Odwar z kolekcji ziół. Zmieszaj melisę, tymianek, karmazynowe liście, piołun, jałowiec i oregano w proporcji 4: 3: 4: 2: 3: 3. Codziennie napełniać 1 łyżeczką. w szklance wrzącej wody i pić w dwóch posiłkach przez 14-28 dni.
  2. Alpizaryna w ilości 0,1 g trzy razy dziennie przez 21 dni.
  3. Dwa razy przed kolacją, 40 kropli ekstraktu Eleutherococcus przed posiłkami.
  4. Alpizarinovaya lub maści w kremie na wysypkę trzy razy dziennie przez 14-28 dni.

korzysta również z naparów opryszczki, wywary i okłady z następujących roślin: Amur korka, pierzaste kalanchoe, kanadyjski Desmodium, lek nagietka, warty brzozy, zażółcenie kleszcz trójliści, jałowiec pospolity i sosna, hedysareae lespezda, kruszyna kruszyna, bawełny, prutevidny Eucalyptus i Western tui.

Wszystkie informacje są podane wyłącznie w celach informacyjnych. I nie jest instrukcją do samoleczenia. Jeśli źle się poczujesz, skonsultuj się z lekarzem.

Reprodukowano acykliczne syntetyczne nukleozydy w terapii etiotropowej z powodu nawracającej opryszczki pospolitej

Opublikowano w czasopiśmie:
"Dermatologia kliniczna i wenerologia", 2014, №2, s. 75-78 A.A. Khaldin 1, 2, A.D. Gilyadov, ON Bykhanova, D.R. Isaeva
1 Moskiewskie naukowe i praktyczne centrum dermatologii i kosmetologii, Departament Zdrowia, Moskwa, 119071, Federacja Rosyjska; 2 Center for Viral Skin Pathology, Moskwa, 129226, Federacja Rosyjska

Ogólne syntetyczne acykliczne nukleozydy w przyczynowym leczeniu nawrotów opryszczki pospolitej

Trafność. Pojawienie się na krajowym rynku farmaceutycznym odtworzonych acyklicznych nukleozydów syntetycznych wymaga oceny ich skuteczności i bezpieczeństwa w celu opracowania dalszych zaleceń do stosowania w praktyce klinicznej. Cel badania - przeprowadzenie badania skuteczności i bezpieczeństwa nowej postaci walacyklowiru, a także zgodności z leczeniem. Materiał i metody. Przeprowadzono badania skuteczności i bezpieczeństwa Valviru w łagodzeniu nawrotów opryszczki zwykłej (PG). Wszyscy pacjenci poddani badaniu mieli ciężki przebieg infekcji herpetycznej z częstością nawrotów co najmniej 6-8 razy w roku. Ogólnie objawy manifestowały się w postaci ograniczonego swędzenia. Valvir przepisano w fazie wstępnej 500 mg (1 tabletka) dwa razy dziennie przez 5 dni. Wyniki. Zauważono, że we wszystkich przypadkach rozpoczynania leku na etapie prekursorów PG, proces wirusowy został przerwany i objawy kliniczne nie rozwinęły się. Wszyscy pacjenci zauważyli pozytywny stosunek do terapii w przyszłości, niektórzy pacjenci wyrazili gotowość do długotrwałego stosowania leku. Wniosek. Valvir jest wysoce skutecznym lekarstwem na łagodzenie nawrotów opryszczki pospolitej z dobrym profilem bezpieczeństwa.

Słowa kluczowe: herpes simplex, leczenie, acykliczne nukleozydy, walacyklowir, Valvir.

Trafność. Wprowadzenie na rynek farmaceutyków syntetycznych acyklicznych nukleozydów wymaga oceny ich skuteczności i bezpieczeństwa w celu opracowania dalszych zaleceń dotyczących stosowania w praktyce klinicznej. Cel. Zbadanie skuteczności i bezpieczeństwa nowej postaci walacyklowiru oraz zgodności leczenia. Materiał i metody. Skuteczność i bezpieczeństwo preparatu Valvir w przypadku zatrzymania opryszczki. Wszyscy pacjenci mieli ciężkie infekcje herpetyczne z częstością nawrotów co najmniej 6-8 razy w roku. Ograniczone swędzenie było głównym objawem. Preparat Valvir podawano w fazie premonitorowej w dawce 500 mg (1 tabletka) dwa razy na dobę przez 5 dni. Wyniki. We wszystkich przypadkach miało miejsce podawanie leku, proces wirusowy i objawy kliniczne. Wszyscy pacjenci byli pozytywnie nastawieni do dalszej terapii; niektórzy pacjenci wyrazili. Wniosek. Valvir jest wysoce skuteczny w zatrzymywaniu nawrotów opryszczki pospolitej i ma dobry profil bezpieczeństwa.

Słowa kluczowe: herpes simplex, leczenie, acykliczne nukleozydy, walacyklowir, Valvir.

Etiotropowa terapia opryszczki pospolitej (GHG) jest powszechnie akceptowanym podejściem do leczenia ostrych objawów infekcji wirusowej i zapobiegania jej zaostrzeniom, wchodząc we wszystkie międzynarodowe standardy i zalecenia. Liczne, wieloośrodkowe, kontrolowane placebo, randomizowane badania, a także wieloletnie pozytywne doświadczenia z zastosowaniem środków przeciwwirusowych w leczeniu pacjentów z różnymi postaciami GHG, są podstawą tego. Współczesne etiotropowe leki przeciwwirusowe (acyklowir, walacyklowir, famcyklowir) pod względem dowodów należą do grupy A [1, 2].

Historia terapii etiotropowej ma ponad pół wieku. Więc pierwsze środki etiotropowych z wirusem AI (HSV), otwarte w latach 50., a stosowane w klinice rozpoczął na początku lat 60-tych ubiegłego wieku. Jednak w latach 80-tych rozwój nowych leków przeciwwirusowych znacznie przyspieszone, ponieważ w tym czasie główne cele zostały zidentyfikowane dla ich potencjalnego działania farmakologicznego. Takie cele obejmują zakaźnych mechanizmów: penetracji wirusa do genomu komórki gospodarza replikacji HSV, syntezy i transkrypcją wirusowego DNA, a także jako „zespół” dojrzałego pasożyta. Pierwsze środki chemioterapeutyczne etiotropowych proponowane do leczenia PG zostały idoksiuridin (lub jododeoksyurydynę) i trifluorotymidynę. Jednak ze względu na ich wysoką toksyczność nie znaleźli zastosowania w praktyce klinicznej. Pod koniec lat sześćdziesiątych powstał pierwszy lek przeciwpasożytniczy do podawania doustnego, rybawiryna (virazol). Należy zauważyć, że był to także pierwszy syntetyczny acykliczny analog naturalnych nukleozydów. Wśród krajowych środków chemioterapeutycznych, które w ostatnich latach były tworzone i wykorzystywane w praktyce klinicznej GC zostały bonafton, alpizarin i flakozid [3].

Jednak dopiero w 1974 roku, pojawienie się pierwszego nowoczesnego analogiem naturalnego acykliczny nukleozydu - acyklowir - istotnym krokiem naprzód w przyczynowym leczeniu zakażeń wirusem opryszczki. Mechanizm przeciw-herpetycznego działania acyklicznych nukleozydów, w porównaniu z innymi lekami przeciwwirusowymi, jest w dużej mierze wyjątkowy. Jeśli pominiesz farmakologiczne subtelności, to opiera się na następujących. Po pierwsze, acykliczne nukleozydy komplementarnych wyłącznie enzymy HSV, co sprawia, że ​​najwyższą selektywność względem wirusa bez ingerowania w procesach biochemicznych wolnych od jego komórek. Z drugiej strony, kinaza opryszczki tymidyny (guanilatkinaza) związany z chemioterapią jest tysiąc razy szybciej niż komórka - zapewnia to gromadzeniu się substancji czynnej tylko w zakażonych komórkach i wyjaśnia brak właściwości mutagennych, teratogennych lub cytotoksycznych, nawet gdy przewlekłe podawanie. Po trzecie, polimeraza DNA wirusów opryszczki zawsze błędnie obejmują acykliczne nukleozydy, w fosforylowanych części końcowych zsyntetyzowanych nowych wirusowego DNA zamiast dezoksiguanozintrifosfata naturalny, w wyniku zaburzenia replikację patogenów.

Następny krok to zwiększyć skuteczność leczenia i jego zgodności etiotropowych się synteza dwóch syntetycznych prekursorów acyklicznych nukleozydów - walacyklowiru (ester L-waliny acyklowir) i famcyklowir (postać doustna pencyklowiru prekursor leku).

Lek valacyklowir w porównaniu z acyklowirem ma wyższą biodostępność (54%) i okres półtrwania (10-20 godzin). To z kolei pozwala zmniejszyć częstotliwość przyjmowania leku do 2 razy dziennie, co jest znacznie wygodniejsze dla pacjentów.

W okresie obowiązywania patentu jedyny preparat walacyklowiru był wytwarzany pod znakiem towarowym Valtrex. Jego skuteczność, wysoki profil bezpieczeństwa i łatwość użycia są wielokrotnie wykazywane w licznych badaniach [4-6]. To właśnie te badania pozwoliły walacyklowirowi zająć godne miejsce w terapii i zapobieganiu zakażeniom wirusem herpes.

Obecnie, z powodu zakończenia patentu, na rynku pojawiają się nowe preparaty walacyklowiru, wymagające oceny pod kątem ich skuteczności i bezpieczeństwa. Jednym z tych leków jest firma Valatsiklovir Aktavis, która z powodzeniem stosowana jest w 27 krajach. W Rosji lek produkowany jest pod nazwą handlową Valvir. Valvir (Valvacyclovir z Actavis) jest europejskim analogiem walacyklowiru, któremu FDA nadała terapeutyczny kod równoważności AB. Lek zawierający powłoczkę zawiera jako substancję czynną 617,70 mg hydratu chlorowodorku walacyklowiru odpowiadającego 500 mg walacyklowiru, a także zaróbek. Wskazania do powołania Valvir, schematów dawkowania i dawek są identyczne jak w Valtrex.

Materiał i metody

Aby ocenić skuteczność i bezpieczeństwo preparatu Valvir, przeprowadziliśmy badanie w zakresie łagodzenia nawrotów GH. Obserwowano 30 pacjentów, w tym 19 kobiet i 11 mężczyzn w wieku od 25 do 46 lat. Wszyscy pacjenci mieli ciężki przebieg infekcji herpetycznych z częstością nawrotów co najmniej 6-8 razy w roku. Lokalizacja wysypki PG w 21 z nich miała genitalną postać infekcji, 6 - gluten i 3 - wargowe. Wszyscy pacjenci wcześniej, czasami wielokrotnie, byli leczeni acyklicznymi syntetycznymi nukleozydami, w tym walacyklowirem, co pozwoliło na retrospektywną ocenę porównawczego efektu klinicznego i bezpieczeństwa leczenia. Rozpoznanie PG opierało się na typowym obrazie dermatologicznym. U wszystkich pacjentów zaostrzenie zaczęło się od pojawienia się zwiastunów o różnym stopniu nasilenia. Objawy początkowych objawów nawrotu były różne, ale głównie objawiały się w postaci ograniczonego swędzenia.

Projekt badania

Aby uzyskać najbardziej obiektywne wyniki dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa preparatu Valvir, przewidziano jego przepis na etapie prekursorowym. Aby to zrobić, podczas wizyty ambulatoryjnej u pacjentów z częstymi nawrotami GHG zasugerowano, że gdy pojawią się pierwsze objawy zwiastunów nowego zaostrzenia, należy rozpocząć leczenie acyklicznym nukleozydem. Jeśli pacjent wyrazi zgodę, preparat Valvir został podany w rękach wraz ze szczegółowymi instrukcjami, jak go używać. Schemat i dawka były typowe - dla 500 mg (1 tabletka) 2 razy dziennie przez 5 dni. Pacjent otrzymał także dziennik obserwacji, w którym obserwował obecność objawów, ich nasilenie, a także rejestrował dynamikę rozwoju procesu herpeswirusa. Nasilenie objawów oceniano w punktacji (od 0 do 3). Typowymi prekursorami nawrotu PG były objawy: przekrwienie, obrzęk, pęcherzyki, strupy i lokalne subiektywne odczucia. W dzienniku obserwacji pacjent zauważył również tolerancję leczenia, ustalając w nim wszelkie skutki uboczne terapii w przypadku ich wystąpienia. W przypadku nawrotu choroby pacjenci zgłaszali się przez telefon, a po zakończeniu leczenia otrzymali wizytę. Podczas wizyty wraz z pacjentami dokładnie przeanalizowaliśmy dziennik obserwacji, wyjaśnialiśmy szczegóły i ponownie zwróciliśmy uwagę na możliwe działania niepożądane lub niepożądane efekty leczenia. Poprosiliśmy również pacjentów o dalszą ocenę zgodności terapii. W tym celu pacjenci odpowiadali na pytania, które pozwoliły nam ocenić zadowolenie i wygodę leczenia. Odpowiedzi na każde z pytań zostały ocenione w punktach (od 1 do 5). Wyższy wynik odpowiadał większej satysfakcji pacjenta.

Wyniki badania

Ustalenia Rady nieporównawczych badaniach wykazano, że we wszystkich przypadkach, w których lek, zgodnie z jego mechanizmu działania, rozpoczętych w sprawie prekursorów sceny, opryszczki proces jest przerywany, a objawy kliniczne nie są rozwinięte. Oszacowanie dynamiki objawy kliniczne wyniki pokazały, że 12 dni po pierwszej dawce walacyklowiru intensywność subiektywnych objawów, charakterystycznych zjawisk prekursorów, zmniejszyła się o 36% pacjentów, 1 punkt, 64% - mniej niż 2 punkty. Przed rozpoczęciem leczenia u wszystkich pacjentów, nasilenie różnych lokalnych reakcji oceniano na 3 punkty. W drugim dniu terapii u 8 (26,6%) pacjentów wystąpiły słabo wyrażone subiektywne zjawiska i wystąpił niewielki przekrwienie. Jednak wszystkie te objawy całkowicie zniknęły do ​​trzeciego dnia leczenia. Formacja patognomoniczna dla etapu PG pęcherzyków nie występowała w żadnym z przypadków. Wyniki klinicznych wyników badania przedstawiono na ryc. 1. W analizie tolerancji leczenia walacyklowir i rozwoju niepożądanych efektów ubocznych lub leczenia nietypowych przypadkach odnotowano. Nudności odczuwane były u 2 pacjentów, a 1 pacjent zauważył drobne bóle głowy, ale nie wymagało to odstawienia leku. Wszystkie opisane powyżej reakcje pasują do spektrum efektów ubocznych związanych z acyklicznymi syntetycznymi nukleozydami.

Ryc. 1. Dane z wyników skuteczności klinicznej Valviru.

Analizując zgodność terapii, która opierała się na ocenie odpowiedzi na pytania pacjentów, stwierdzono, że wszyscy pacjenci byli zadowoleni z wyników leczenia. Wynikało to z faktu, że pacjenci byli prawidłowo kierowani po raz pierwszy od momentu rozpoczęcia stosowania leku przeciwwirusowego. Wcześniej rozpoczęto leczenie już uformowanymi pęcherzykami. Ponadto, wszyscy pacjenci zauważyli znaczną poprawę jakości życia, ponieważ szybkie zatrzymanie procesu we wczesnych etapach pogorszenia nie zakłócało ich normalnej aktywności życiowej. Interesujące dane uzyskano oceniając wygodę terapii. Około połowa pacjentów doceniła ten punkt, druga połowa wyraziła przychylność w zmniejszeniu częstotliwości przyjmowania leku, ponieważ 2-krotna procedura nie była dla nich bardzo dogodna. Ze względu na efekt leczenia wszyscy pacjenci odnotowali pozytywne nastawienie do leczenia w przyszłości. Co więcej, niektórzy pacjenci wyrazili gotowość do przedłużonego stosowania leku. Dane dotyczące badania zgodności terapii przedstawiono na ryc. 2.

Ryc. 2. Wyniki badania zgodności terapii Valvir.

Ludzkie choroby herpeswirusowe

LN Khakhalin, EV Solovyeva (Moskwa)

Uwaga, że ​​wirusolodzy i klinicyści wykazują w ciągu ostatnich 25 lat choroby przenoszone przez ludzkie herpeswirusy, wiąże się z istotną rolą epidemiologiczną i wielkim społecznym znaczeniem niektórych z nich we współczesnym świecie. Herpeswirusy zidentyfikowano po raz pierwszy w 1924 r.; Od tego czasu opisano ponad 100 rodzajów ludzkich herpeswirusów za pomocą metod biologicznych i immunochemicznych. Wszystkie są wewnątrzkomórkowymi pasożytami DNA-genomicznymi i są szeroko rozpowszechnione. Typowe wirusy opryszczki (wiriony, cząsteczki wirusa) składają się z trzech głównych składników: nukleoidy, otoczki i otoczki białkowo-lipidowej [1-3]. Nucleoid (genom wirusa) to dwuniciowy DNA, zlokalizowany w centralnej części. DNA wirusa opryszczki ma wiele końcowych i wewnętrznych powtórzeń końcowych sekwencji - ich całkowita liczba jest większa niż 0,5% masy genomu. W przybliżeniu co szóste powtórzenie sekwencji końcowych jest reprezentowane przez deoksyyguanozynę nukleozydową.

Klonowanie wirusa opryszczki przebiega następująco: spontaniczne losową adsorpcję pierwotny „rodzic” wirusa na powierzchni komórek docelowych „zdejmowania wirionu” - membran rozdzielających i kapsydu infiltracji wirusowego DNA do jądra komórki docelowej, do tworzenia i dojrzewania „potomne” wirionów przez pączkowanie na błona jądrowa. Wszystkie te transformacje są kontrolowane przez układy enzymatyczne pochodzenia wirusowego; pod tym względem herpeswirusy są niezależne od komórki docelowej. Po zakażeniu komórki, na przykład, wirus opryszczki pospolitej 1 i typu 2, do syntezy nowych białek wirusowych rozpoczyna się w ciągu 2 godzin, ale ich liczba osiąga maksimum po około 8 godzin. Podczas tworzenia „pochodna” wirionów ich kapsydy powłoki oraz DNA, generowany tlenek aminy, białka, lipoproteiny i nukleozydy obecne w zainfekowanej komórce. Cząsteczki te wchodzą do komórek zainfekowanych przestrzenie szczelin jak wyczerpania rezerw wewnątrzkomórkowych. W związku z tym wirusów zależy od intensywności metabolizmu wewnątrzkomórkowego, co z kolei zależy od rodzaju komórki docelowej. Najwyższy wskaźnik szczególny typ komórek krótkotrwałe metabolizmu nabłonka jednak szczególnie wirusy opryszczki i kolonizacji komórek nabłonka błony śluzowej, krwi i tkankach limfatycznych. Pełni utworzony i gotowy do dalszego aktywnego rozmnażania „potomne” zakaźne wiriony pojawić się wewnątrz zainfekowanych komórek po 10 godzinach, a ich liczba będzie maksimum po około 15 godzin. W ciągu całego okresu swego życia podstawowej ( „rodzic”) cząstek wirusowych odtwarza, w zależności od właściwości szczepy i komórek docelowych, od 10 do 100 „dziecko” cząstek wirusowych i 1 ml opryszczkowego zawartości pęcherzyków wynosi zwykle od 1,000 do 10 milionów cząstek wirusa. Nowo utworzone wiriony opuszczają komórkę, niszcząc jej błony i częściowo zaadsorbowane na komórkach otaczających tkanek. Liczba wirionów w pewnym stopniu wpływa na szybkość infekcji i obszar zmiany.

Pierwsza generacja „pochodna” opryszczki zaczyna wypływać do otoczenia (zewnątrzkomórkowa przestrzeń, krew, limfa i inne media biologicznej) po około 18 godziny. Jest to łatwo docenić w praktyce klinicznej do niekontrolowanego procesu (na przykład, ospa wietrzna, półpasiec, zakażenie uogólnienie cytomegalii ) - elementy opryszczki pojawiają się na skórze lub błonach śluzowych falami. W stanie wolnym opryszczki są przez bardzo krótki okres czasu (od 1 do 4 godzin), - jest to typowy okres trwania ostrego zatrucia, z infekcji opryszczki. Żywotność każdego pokolenia utworzonych i zaadsorbowanych wirusów opryszczki wynosi średnio 3 dni.

Aby zrozumieć dlaczego urządzenia „pełzanie” infekcji opryszczki mogą być przydatne następujące informacje (Herpes od greckiego repens.) Wirionów bardzo termicznie - inaktywowano w temperaturze 50-52 ° C w ciągu 30 minut w temperaturze 37,5 ° C - 20 godzin, odporny na -70 ° C; dobrze tolerują liofilizację, trwale przechowywane w tkankach w 50% roztworze gliceryny a. Na powierzchniach metalowych (monety, klamki, baterie) opryszczki przetrwać przez 2 godziny na plastiku i drewna - do 3 godzin w mokrej wełny medycznych i siatka - ich do wyschnięcia w temperaturze pokojowej przez cały okres czasu (do 6 godzin). Unikalne właściwości biologiczne wszystkich ludzkich herpeswirusów to tropizm tkanek, zdolność do utrzymywania się i opóźnienia w ciele zainfekowanej osoby. Trwałość to zdolność wirusów opryszczki proliferacją ciągły lub cyklicznie (replikacji) w zakażonych komórkach tkanek tropikalnych, co stwarza stałe zagrożenie zakażenia. Opryszczki latencji - przez całe życie zachowanie wirusów w sposób pośredni, i postaci morfologicznych immunochemicznie zmodyfikowanej w komórkach nerwowych regionalnego (w stosunku do ich realizacji opryszczki) zwojów czuciowych nerwów. Szczepy wirusów opryszczki mają nierówną zdolność do utrzymywania się i opóźnienia oraz wrażliwości na leki przeciwpadaczkowe ze względu na specyfikę ich układów enzymatycznych. Każdy herpeswirus ma swój własny wskaźnik trwałości i opóźnienia. Spośród badanych najbardziej aktywne pod tym względem są wirusy opryszczki pospolitej, a najmniejszy to wirus Epsteina-Barra [1-3].

Z licznych badań [3,4,11,12] do 18 lat, bardziej niż 90% mieszkańców miejskich zakaża się z jednym lub większą liczbą szczepów co najmniej 7 znaczącego klinicznie Herpesviridae (Herpes simplex 1 i typ 2, wirus ospy wietrznej i półpaśca, cytomegaliowirusa Epshteyn- Barr, typ opryszczki 6 i 8). W większości przypadków pierwotnego i ponownego zakażenia następuje drogą kropelkową w bezpośrednim kon takt lub poprzez artykuły gospodarstwa domowego i higieny (wspólnych ręczników, chusteczek, etc.). Wskazuje się również na doustne, genitaliów, orogenitów, transfuzji, transplantacji i transplakentalnych dróg przenoszenia infekcji.

Zakażenia ludzkim wirusem opryszczki wykazywanego towarzyszą objawy kliniczne odpowiedniej ostrej choroby zakaźnej średnio nie więcej niż 50% populacji, głównie u dzieci dzieci rumień (ludzkiej opryszczki typ wirusa 6), aftowe stomatit- „pleśniawki” (wirus opryszczki pospolitej 1, lub Typ 2), ospy (wirus ospy wietrznej i półpaśca), mononukleoza zakaźna (wirus Epsteina-Barr), zespół mononukleoza jak (wirus cytomegalii). U innych pacjentów zakażenie przebiega bezobjawowo, co jest szczególnie częste u młodzieży i dorosłych. Oprócz właściwości biologiczne szczepu wirusa opryszczki, wpływ na przebieg chorób ostrych i nawracających opryszczki ma jednostkę (wiek, płeć i filogenetycznych ontogenetyczne) funkcje odpowiedzi immunologicznej zakażonej osoby do wielu antygenów.

Dla wszystkich pozornej łatwości diagnostyce klinicznej ostrych chorób opryszczki (bardzo charakteryzuje Zgrupowane opryszczkowych pęcherzyków) przeszkolonych lekarze często nie ustawiają Etiopatogenetichesky i zła, często „miejscowe” diagnozy (tab. 1). Błędy diagnostyczne prowadzą do niezrozumienia natury choroby i uniemożliwiają powołanie terapii etiopatogenetycznej.

Największe zagrożenia dla zdrowia są opryszczkowe CNS (śmiertelność sięga 20%, a częstość występowania niepełnosprawności - 50%), ophthalmoherpes (prawie połowa pacjentów prowadzi do rozwoju zaćmy i jaskry) oraz opryszczka narządów płciowych. Faktyczna liczba pacjentów z tymi postaciami ostrych zakażeń wirusem opryszczki jest nieznana w Rosji; Uważa on, że kraj każdego roku co najmniej 3000 osób cierpi opryszczki OUN, 250000-300000 - ophthalmoherpes około 8000000 - opryszczka narządów płciowych i 10000000- 12000000 - opryszczka warg i skóry. Jednak na całym terytorium Rosji w 1996 roku, według oficjalnych danych Ministerstwa Zdrowia doniósł łącznie 15799 przypadków ostrych i nawracających opryszczka narządów płciowych [6], czyli 500 razy mniej niż minimalna obliczona wartość.

Najwyraźniej wszystkie znane zakażenia opryszczką mogą powtarzać się jednak, jako wielowiekowego doświadczenia ich obserwacji, progu i powoduje przemianę w nawracającej ostrej formie dla każdego typu wirusa opryszczki własnych. Na przykład, nawroty zakażeń wywołanych przez wirus herpes simplex, często widoczne na tle stresu, niespecyficzne zaburzenia endokrynologiczne, zmiany w geograficznym giperinsolyatsii salonem i innych. U osób w podeszłym wieku, którzy doznali w dzieciństwie ospy wietrznej, nawracające zakażenie spowodowane przez wirus ospy wietrznej i półpaśca, wpływy w postaci półpaśca (herpes zoster). Subkliniczne nawroty zakażenia wirusem cytomegalii są najczęściej obserwowane u kobiet w ciąży iu pacjentów poddawanych terapii immunosupresyjnej. Jednocześnie infekcje wywołane wirusem Epsteina-Barra występują bardzo rzadko i tylko u pacjentów z wrodzonym lub nabytym niedoborem odporności. Ogólnie infekcje herpeswirusem przyjmują powtarzalny przebieg nie więcej niż 8-20% pacjentów. Nawracające choroba opryszczki u niektórych osób może być postrzegana jako „przewlekłe”, gdy nadal przez wiele lat, niszcząc nie tylko zdrowia fizycznego i funkcji życiowych systemów, ale także psychologicznie szkodę pacjenta. W związku z tym, dla celów praktycznych, infekcje opryszczki podzielone procesu lokalizacji opartej na tym samym czasie, i nawrót ethyol ogii (Tabela 2). [11,12]. Przyczyny nawracającego przebiegu zakażeń wirusem opryszczki są różnorodne. Po pierwsze, transformacja ostrego wirusa opryszczki w stan przewlekły następuje z wyraźną aprobatą układu odpornościowego. Jeśli nabytego niedoboru odporności w wyniku chemioterapii lub infekcji HIV jest łatwe do wyjaśnienia, wszystko stara się izolować żadnego „poważne wady” odpowiedzi immunologicznej u immunologicznie pełne ludzi z nawracającym zakażeniem wirusem opryszczki były nieudane. U niektórych pacjentów znaleźć wady linkiem doprowadzających antiherpetic specyficznej odpowiedzi immunologicznej, podczas gdy inni - w odprowadzające, trzeci - w obu linków. Po drugie, odgrywają one rolę, najwyraźniej, ilościowe i jakościowe cechy trwałości i latencji konkretnego szczepu wirusa opryszczki w organizmie pacjenta.